Разлика помеѓу преработките на „Данте Алигиери“

Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Додадени 1.090 бајти ,  пред 3 години
→‎Биографија: дополнување
(→‎Биографија: дополнување)
(→‎Биографија: дополнување)
Данте Алигиери е роден во [[Фиренца]] во [[јуни]] [[1265]] година, а потекнува од старо, но осиромашено, аристократско семејство. Неговата мајка умрела во неговото детство, а татко му умрел кога Данте имал 18 години. Најбитниот настан од неговата младост била средбата со Беатриче во [[1274]] година, која најпрвин ја опеал во својата книга „[[Нов живот]]“, а подоцна и во неговото најголемо дело „[[Божествена комедија]]“.
 
И покрај скромната општествена положба, Данте учел кај најдобрите учители во тоа време. Во младоста, тој се оженил со Џема Донати со која имал имал барем три деца.<ref>Eros Sekvi, „Beleška o piscu“, во: Dante Aligijeri, ''Pakao''. Beograd: Rad, 1961, стр. 223-224.</ref> Според Бокачо, сестрата на Данте била омажена за Леон Поџи, а нивниот син Андреа многу личел на Данте, па дури ја имал истата става и истиот начин на одење (бил малку подргбавен).<ref>Јован Дучић, ''Благо Цара Радована'' (друго издање). Београд: Laguna, 2018, стр. 199.</ref> Данте се одликувал со тежок карактер и немал многу пријатели, а поради својата претерана гордост, тој имал многу непријатели. Во неговата младост, најголем пријател на Данте бил поетот [[Гвидо Кавалканти]], додека во периодот на зрелост и староста, негов најголем пријател бил [[Чино де Пистоја]]. всушност, поради политичките разлики, Данте го прекинал пријателството со Кавалканти и, како член на владата на Фиренца, го потпишал актот за неговото прогонство, а подоцна не се согласил да му се дозволи враќање во Фиренца.<ref>Јован Дучић, ''Благо Цара Радована'' (друго издање). Београд: Laguna, 2018, стр. 183.</ref>
 
Данте покажувал голем интерес за [[сликарство]]то и за [[музика]]та, но најголемо значење ѝ придавал на [[поезија]]та. Тој ја читал [[Латинска поезија|латинската поезија]] со посебен интерес, најмногу [[Вергилиј]] кого го сметал за свој учител. Познато е дека Данте многу читал, а во делото „Convivio“ самиот тој кажува дека од преголемото читање се здобил со заболување на очите.<ref>Dante Aligijeri, ''Pakao''. Beograd: Rad, 1961, стр. 14.</ref> Се знае дека Данте не го имал читано [[Хомер]], но добро го познавал творештвото на [[Хорациј]], [[Овидиј]] и [[Лукијан]], како и делата на [[Сенека]].<ref>Dante Aligijeri, ''Pakao''. Beograd: Rad, 1961, стр. 25-26.</ref> Исто така, тој ги познавал некои записи на лекарот [[Гален]] од [[Пергам]], а ги читал и коментарите на [[Авицена]] и [[Авероес]] на делата на [[Аристотел]].<ref>Dante Aligijeri, ''Pakao''. Beograd: Rad, 1961, стр. 26.</ref> За време на неговото политичко прогонство, Данте читал две книги: „[[За утехата (Боетиј)|За утехата]]“ на римскиот писател [[Боетиј]] и „[[За пријателството (Цицерон)|За пријателството]]“ на [[Цицерон]].<ref>Јован Дучић, ''Благо Цара Радована'' (друго издање). Београд: Laguna, 2018, стр. 51.</ref>

Прегледник