Морган Скот Пек: Разлика помеѓу преработките

Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Додадени 23 бајти ,  пред 10 години
нема опис на уредувањето
Нема опис на уредувањето
Нема опис на уредувањето
 
Пек е роден во Њу Јорк .Неговите родители го испратиле на престижниот интернат Phillips Exeter Academy во Ексетер, Њу Хемпшир , кога имал 13 години. Во својата книга "The Road Less Traveled , тој ја опишува приказната за неговиот краток престој во Ексетер, и признава дека тоа било најмизерното време. Конечно, на 15 години, за време на пролетениот распуст од неговата трета година, дошол дома и не сакал да се врати во училиште, при што неговите родители побарале психијатриска помош за него и тој бил (што е од особен интерес за него понатамошниот живот) дијагностициран со депресија и го препорачале за едно месечен престој во психијатриска болница (освен ако тој не одлучил да се врати во училиште). Тој дипломирал на Friends Seminary во 1954 година, по што тој се здобива со магистратура од Харвард во 1958 година и докторска диплома од Case Western Reserve University во 1963 година.Работел на управни места во владата во текот на неговата кариера како психијатар. Тој служел во американската армија и достигнал ранг на потполковник .Неговите задачи во армијата вклучувале должности како шеф на психологија на Армијата во Медицинскиот центар во Окинава , Јапонија , и помошник-началник на психијатрија и неурологија во канцеларијата на генералниот хирург во Вашингтон.Тој бил медицински директор на New Milford Hospital Mental Health Clinic и психијатар во приватната ординација во New Milford, Connecticut. Неговата прва и најпозната книга "The Road Less Traveled, била продадена во повеќе од десет милиони примероци.
Делата на Пек ги комбинирале неговите искуства од неговата приватна психијатриска пракса со јасна религиозна гледна точка. Во својата втора книга, People of the Lie , тој напишал: "По многу години на нејасна идентификација со будистичкиот и исламскиот мистицизам, јас конечно направив цврста христијанска обврска - означеноозначенa одсо моето не-фракционерско крштевање на девети март 1980 година ... "(Пек, 1983/1988, P11).Еден од неговите религиозни ставови бил дека луѓето кои се злобни напаѓаат други, наместо да се соочат со своите сопствени неуспеси. Неговите верски ставови се критикувани од некои конзервативци.
Во декември 1984 година, Пек ја основал Foundation for Community Encouragement (FCE), ослободена од даноци, непрофитна, јавна образовна установа, чија јасна мисија била "да се научат принципите на заедницата на поединци и организации." FCE престанала со операциите од 2002 до 2009-та година. На крајот на 2009-та година, речиси 25 години откако првпат била формирана FCE, организацијата повторно функционира, и почнала да нуди и изградба на заедница и обуки во 2010 година.
Пек се оженил со Лили Хо во 1959 година, и тие имале три деца. Во 1994 година, тие заеднички ја добиле Community of Christ International Peace награда .Во 2004 година, тие се разделиле, а подоцна се развеле. Пек потоа се оженил со Кетлин Клајн Јејтс.
Додека пишувањето на Пек ги истакнува доблестите на дисциплиниран живот и одложување на задоволството, неговиот личен живот е далеку повеќе од турбулентен. На пример, во книгата In Search of Stones, [4] Пек признава дека имал вонбрачни афери и бил оттуѓен од неговите две деца.
Пек починал во својот дом во Конектикат на 25-ти септември 2005 година, по боледување од Паркинсонова болест и рак на панкреасот и рак на каналот на црниот дроб .Образовниот институт Fuller Theological Seminary ги архивирале неговите публикации, награди, и писма.
 
== The Road Less Traveled ==
Во првиот дел од работата Пек зборува за дисциплината , и тој смета дека е суштинска за емотивното , духовното и психичкото здравје , и која тој ја смета како "средство за духовна еволуција".Елементите на дисциплина кои придонесуваат за такво здравје ја вклучуваат способноста да се одложи задоволството , прифаќајќи ја одговорноста за себе и своето дејствување, со посветеност кон вистината и балансот.
Во вториот дел, Пек ја разгледува природата на љубовта, за која тој смета дека е главната движечка сила покрај духовниот раст.Тој дел главно напаѓа голем број погрешни сфаќања за љубовта: дека романтична љубов постои (тој го смета тоа за многу деструктивен мит ), дека станува збор за зависност , дека вистинската љубов не е "вљубување" туку дека тоа е чувство. “Вистинската љубов” e за проширувањето на границитe на егото,да се вклучи другиот и за духовното негување на другиот
Во последниот дел е опишана милозливоста, моќна сила која потекнува надвор од човековата свест која го негува духовниот развој во човечки суштества.За да го направи тоа тој ги опишува чудата на здравјето , на несвесното, и миреностасмиреноста, -феномени за кои Пек вели:
* да се негува човечкичовечкиот животот и духовендуховниот развој
* се целосно неразбрани од страна на научното размислување
* се вообичаени меѓу човештвото
* потекнуваат надвор од свесната човекова вољјаволја
Пек контроверзно не ја отфрлил можноста за сексуален однос (ако терапевтски) помеѓу терапевтот и пациентот, сепак тој изјавил дека никогаш не дошол до случај кога тоа е оправдано, а подоцна изјавил дека се кае што воопшто го покренал ова прашање.
Тој заклучува дека " чудата опишани укажуваат на тоа дека нашиот развој како човечки суштества е повеќе со помош на сила отколку со нашата свесна волја"(Пек, 1978/1992, p281стр 281).
Random House, каде што помалку познатои психијатар првпат се обидел да го објави неговиот оригинален ракопис, го одбиле, велејќи дека последниот дел е "премногу христијански ".Simon & Schuster го објавиле неговото за 7.500 долари и отпечатиле скромни 5.000 примероци. Книгата почна да се продава тогаш кога Пек лично побара рецензија во клучните публикации. Повторно испечатена во март, 1980-та година, The Road за првпат се појавил на бестселер листите во 1984 година - шест години по првичното објавување.
 
== People of the Lie ==
 
Првпат објавена во 1983 година, People of the Lie: The Hope For Healing Human Evi ( ISBN 0 7.126 1.857 0 )Evil следи по првата книга на Пек.Пек ги опишува приказните на неколку луѓе, кои дошле кај него и одбивале на секаква форма на помош. Тој дошол до заклучок дека тие се злобни и продолжува да ги опишува карактеристиките на злото во психолошка смисла, предлагајќи дека тоа би можело да стане психијатриска дијагноза.
 
== Теории ==
• Балансирање: Справување со конфликтни барања.Скот Пек зборува за важна вештина за да се даде приоритет на различни барања - групирање.
 
Книга на Пек започнува со длабоката вистина дека "Животот е тежок" (Пек, 1978/1992 P13).Ние мора да го прифатиме фактот дека животот никогаш немане е наменет да биде лесен, и дека тоа е ништо друго освен бојно поле на проблеми. Ние можеме или да се жалиме во врска со нив или да ги решиме. Тука виталната улога на дисциплината подразбира значење.
Пек ја дефинира дисциплината како основен сет на алатки кои ние ги бараме за да ги решиме животните проблеми. Овие алатки се одложување на задоволството, преземање на одговорноста, посветеноста кон вистината, и балансот. Тоа се техники на страдање, средства со кои ние ја доживуваме болката на проблемите и на таков начин на да работиме преку нив и да ги решиме успешно, учење и растење во овој процес. Повеќето од нас не сакаат да се борат со нашите проблеми, поради болката која е присутна.
Одложување на задоволството е процес преку кој ние учиме да се сретнеме со болката и да ја доживееме , и потоа да уживаме во задоволството. Со тоа, ние ја подобруваме радоста на задоволство. Повеќето од нас ја учат оваа активност на возраст од пет години. На пример, шест-годишно дете преферира да ја јаде прво тортата и на крај шлагот. Децата попрво би ја завршиле својата домашна задача, за да може подоцна да си играат . Сепак, доста голем број од адолесцентите се чини дека имаат недостаток на оваа способност. Овие проблематични ученици се целосно контролирани од страна на нивните нагони .Таквите млади уживаат во дрогата , влегуваат во чести тепачки , и честопати се наоѓаат во конфронтација со власта .
Преземање на одговорноста за нашите проблеми е можеби и е нешто најтешко. Само со прифаќање на фактот дека имаме проблеми, можеме да ги решиме. Однос од типот на "Тоа не е мој проблем!" нема да не однесе никаде. Неуроза и растројство на карактерот се двете нарушувања на одговорноста.Луѓето со неуроза, преземаат преголема одговорност и се чувствуваат виновени за сето она што не е во ред во нивниот живот. "Се вели дека" луѓето со неуроза прават да се чувствуваат мизерно, а оние со нарушување на карактерот прават сите други да се чувствуваат мизерно "(Пек, 1978/1992, p38) .Секој од нас е невротичен или со нарушување на карактерот во еден или друг момент . Луѓето со неуроза мора да сфатат дека тие не мора да биде водени од претерана вина , додека пак оние со нарушување на карактерот мора да научат да ги преземат работите во чекор, наместо да станат товар на општеството.Зборовите на Eldridge Cleaver , "Ако не сте дел од решението, тогаш сте дел од проблемот", добро нe посочува на сите нас.
Посвета на вистината доаѓа на ред. Сите ние имаме одреден поглед на светот кој мора да бидат постојано обновуван и преиспитан како што се наоѓаме себеси изложени на нови податоци.Ако нашата гледна точка е ораничена, лажнa и застаренa, тогаш ние ќе бидеме изгубени. Истото важи и за нашите животни искуства. Горчливото детство може да направи еден човек да има лажна идеја дека светот е непријателско и нечовечно место. Сепак, ако лицето треба допрва да расте, тогаш тоа мора да ги остави на страна предрасудите и да го преиспита својот поглед кон светот.Да се биде верен, исто така, подразбира живот на искрено само-испитување, подготвеност да биде лично предизвикан од страна на други и целосна чесност кон себеси и кон другите.
Конечно дојдовме до урамнотежување на техниката на флексибилност. Голем дел од времето ние функционираме со крути, поставени шаблони на однесување .Извонредната флексибилност е неопходна за успешно живеење. Дел од оваа техника е, исто така, учењето да се откажеме од нешто што ни е драго и познато. Во одбивањето да страдаме поради болката на жртвување , нема да успееме вистински да пораснеме.Со откажувањето добиваме повеќе.
=== Зло ===
 
Пек дискутира за злото во неговата книга "People of the Lie: The Hope For Healing Human Evil [3] , а исто така и во едно поглавје од The Road Less Traveled. [2] Пек го карактеризира злото како малиген тип на самоправда во која има повеќе активно отколку пасивно одбивањето да се толерира несовршенството (гревот) и неговата консеквентната вина. [2] [3] Овој синдром резултира со проекција на злото врз избраните конркетни невини жртви (често деца), што е парадоксален механизам од тој со кој People of the Lie (Луѓето на лагата) го вршат злото. [3] Пек тврди дека со овие луѓе е најтешки да се справиме со и се екстремно тешки за идентификација. [3] Тој во неколку детали опишува неколку поединечни случаи на неговите пациенти.Во еден случај кој Пек го смета за најтипичен поради суптилноста, тој го опишува Роџер, тинејџер во депресија , син на угледни родители. 3] Во серија на родителски одлуки оправдани од често суптилни нарушувања на вистината тие покажуваат константна несогласност за чувствата на нивниот син и конзистентна волја да го уништат неговиот развој. Со лажна рационалност и нормалност тие агресивно одбиваат да преземат било каква одговорност за неговата депресија, за на крај да укажат дека неговата состојба мора да е неизлечива и генетска.
Некои од неговите заклучоци за психијатрисктаа состојба тој го назначува "злото", и се добиени од неговата блиска студија врз една пациентка по име Charlene. Иако Charlene не е опасна, таа во крајна линија не може да чувствува емпатија за другите на било каков начин.Според Пек, луѓето како неа ги гледаат другите како играчки или средства за манипулација за цвои потреби или забава. Пек наведува дека овие луѓе ретко се посетувани од психијатри и никогаш не биле излекувани успешно.
Злото е опишано од Пек како "милитантно незнаење". Оригиналниот јудео-христијански концепт на " гревот " е како процес што не води "до промашување н целта" и да имаме неуспех во постигнување на совршенството. Пек расправа дека иако повеќето луѓе се свесни за тоа барем до некое ниво, оние кои се активно злобни и борбени ја одбиваат овааа свест. Пек смета дека оние кои тој го нарекува зли дека се обидуваат да избегаат и да се скријат од својата совест (само преку самоизмама) и го гледа ова како сосема различно од очигледното отсуство на совест евидентирано во социопатијата .
• Ги проектира неговите или нејзините зла и гревови врз многу конкретни цели ( жртвени јарци ) додека изгледаат нормално со сите други ("нивната нечувствителност кон него беше селективна" (Пек, 1983/1988, стр 105 ))
• Најчесто мрази со изговор дека сака, за целта на самозалажување како и за измамата на другите
• Злоупотребува политички (емотивна) моќ ("наметнување на човековата волја врз другите со отворена или прикриена принуда" (Пек, 1978/1992, p298стр 298 )
• Одржува високо ниво на пристојност и лаже постојано со цел да го одржи тоа
• Постојан Ее во неговите или нејзините гревови.Злобните лица се карактеризирани не толку од големината на нивните гревови, туку од нивната постојаност (на деструктивност)
• Не е во можност да размислува од аспект на својата жртва ( жртвено јагне )
• Има постојана нетолеранција кон критицизмот и други форми на нарцисоидна повреда
Иако темата на злото во минатото била во доменот на религијата,Пек прави големи напори да задржи голем дел од неговата дискусија на научна основа, објаснувајки специфични психолошки механизми со кои работи злото.Тој бил, исто така, особено свесен за опасноста дека психологијата на злото да биде злоупотребена за лични или политички цели. Пек смета дека таквата психологија, треба да се користи со големо внимание, како што на пример лажно етикетирање на луѓето како злобни, е една од многу карактеристики на злото. Тој тврдеше дека дијагнозата на злото треба да дојде од агол на исцелување и сигурност за своите жртви, но, исто така со можност па дури и најмала , дека злото може да се излечи.
На крајот на краиштата Пек вели дека злото произлегува од слободен избор. Тој го опишува тоa на овој начин: Секој човек стои на крстопат, со еден пат што води кон Бога , а другиот пат води кон ѓаволот.Патот на Бог е вистинскиот пат, и прифаќањето на овој пат е сличен со прифакањее на повисока сила. Меѓутоа, ако човек сака да се убеди себе си и другите дека тој има слободен избор, тој повеќе би сакал да одбере патека која нема да може да биде препишана дека е вистинскиот пат. Така, тој го избира патот на злото.
Пек, исто така, разговараа за прашањето на ѓаволот.Првично тој верувал заедно со '99% од психијатрите и поголемиот дел од свештенството (Пек, 1983/1988, p182стр. 182) дека ѓаволот не постои, но откако почнал да верува во реалноста на човечкото зло, тој потоа почнал да размислува за реалноста на духовното зло.По некое време, откако биле наведени неколку можни случаи на поседнатост и да биде вклучен во два егзорцизми, тој почнал да верува во постоењето на Сатаната. Пек сметал дека луѓето кои се oпопседнати се жртви на злото, а не дека се злобни сами по себе. Но, Пек сепак мислел дека oпоседnувањето е ретко,а човечко зло често. Тој верувал дека има некаква врска меѓу Сатаната и човечките зла, но не бил сигурен за неговата точна природа. Делата и ставовите на Пек за oпоседnувањето и егзорцизамот се до некоја мера под влијание и се врз основа на специфични обајснувања од Малахија Мартин , но веродостојноста на овие писмени објаснувања како и сопствениот дијагностички период на Пек за oпоседнувањето биле доведени во прашање.Се зборувало дека не е можно да се најде официјална евиденција за утврдување на веродостојноста на отецот. Малахија Мартин опишал случаи на oпопоседнување бидејќи сите документи за егзорцизам се запечатени од страна на Архиепископијата на Њу Јорк, каде сите, освен еден од случаите се одржал.
 
=== Љубов ===
 
Неговата перспектива на љубовта (во The Road Less Traveled) е дека љубовта не е едно чувство, туку тоа е активност и инвестиција.Тој ја дефинира љубовта како " Волјата да се продолжи еден за целта на негувањето на сопствениот или надуховен раст на другиот" (Пек, 1978/1992, p85стр. 85).Љубовта првенствено претставува акција кон негувањето на духовниот развој на другиот.
Пек се обидува да направи разлика помеѓу љубовта и cathexis .Cathexis е она што го објаснува привлекувањето кон спротивниот пол, инстиктот за галење на домашните миленици и штипкање на образите на бебињата. Сепак, cathexis не е љубов. Сите се исти, вистинската љубов не може да почне во изолација, одредено количество на cathexis е потребно да се дојде доволно блиску за да вистински сакаме.
Откако ќе се премине преку cathexis фазата, почнува делото на љубовта. Тоа не е чувство. Се состои од она што го правиме за другата личност. Како што вели Пек во The Road Less Traveled, "Љубовта е она што љубовта го прави."Се работи за она што го даваме на другата личност со цел да се развие. Станува збор за вистинско запознаење и разбирање.
 
Во неговата книга The Different Drum(Различни Тапани): Community Making and Peace(Создавање на заедница и мир), Пек вели дека заедницата има три основни компненти
• Комплетлност
• Вклучителност
• Посветеност
• Консензус
• Вистинска заедница: Поминувајќи преку испразнувањето, луѓето од заедницата се во комплетна емпатија еден кон друг. Има високо ниво на... разнирање.Луѓето се способни да си ги поврзат чувствата меѓу себе. Дискусиите, дури и кога се вжештени не се влошуваат, а мотивите не се доведуваат во прашење.
Четирите фази за формирање на заедница се на некој начин поврзани со модел во организациска теорија за петте фази низ кои поминува тимот за време на развојот. Петте фази се:
• Формирање : каде членовите на тимот имаат некои почетни нелагодности помеѓу себе но ништо не излегува на површина. Несигурни се за навната улога и позиција во однос на тимот. Ова соодветствува со почетната фаза на псевдозаедница.
• Завземање : Каде членовите на тимот почнуваат пожестоко да се расправаат и разликите и несигурносите доааѓаат до израз. Оваа соодветствува со втората фаза на Скот Пак, именувана како Хаос.
• Нормирање: Каде членовите на тимот ги отфрлаат правилата и прирачниците за интеракција кои им помагаат да ги дефинираат улогите и одговорностите на секој човек. Ова соодветствува со празнењето, каде учесниците на тимот се испразнуваат од нивните опсесии за да бидат способни да ги прифатат и и слушнат другите.
• Изведување: Кога тимот конечно ќе почне да функционира како целина, и ефективно ги извршува задачите кои сами си ги поставуваат. Во оваа фаза целата група им помага на поединците кога тоа е потребно, со цел да се движат колективно како подобро би успеале отколку кога би биле поединци.
• Трансформирање: Ова соодветствува цо фазата наот вистинска заедница. Ова значи фаза за славење, и кога поединците ќе си одат, бидејќи мораат, постои вистинско чувство на тага, и желба за повторна средба. Традиционално оваа фаза често се нарекува „Оплакувње“
Во оваа трета фаза методите на Пек за градење на заедница во принцип се разликуваат од развој на тим. Додека тимовите во бизнис организациите треба да развијат експлицитни правила, упатства и протоколи за време на фазата нормирање, фазата испразнување од градење на заедница не се карактеризира како следење на експлицитни правила, туку како отфрлање на отпорот во умот на поединцот.
Пек ја основал Фондација за Поттикнување на Заедници (FCE) за да го промовира формирањето на заедници, за кои, вели тој дека се прв чекор кон соединување на човештвото и превенција од самоуништување.
50

уредувања

Прегледник