Сојуз на синдикатите на Македонија

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Сојузот на синдикатите на Македонија (ССМ) е синдикален сојуз во Република Македонија. Тој е наследник на синдикалниот сојуз од времето на комунизмот. Во него членуваат 18 грански синдикати. Од март 2015 година ССМ е полноправна членка на Европската конфедерација на синдикати,[1] а од февруари 2011 година - придружна членка на Светската конфедерација на слободните синдикати.[2] Од октомври 2010 година претседател на ССМ е Живко Митревски,[3] кој од 19 април истата година беше и вршител на должноста претседател на ССМ.[4]

При утврдувањето на репрезентативност на ССМ, во 2015 година констатирано е дека ССМ има 66.386 членови кои плаќале членарина,[5] додека во 2010 година констатирано е дека броел 75.997 членови кои плаќале членарина, што претставувало 17,47% од вкупниот број на вработени во Република Македонија.[6] Претходно, во 2009 бројот на членови изнесувал околу 115.000.[7] Во 1993 година ССМ броел 364.000 членови и опфаќал 70% од вработените.[8]

Долго време неофицијално се сметаше дека ССМ е близок до Социјалдемократскиот сојуз на Македонија, но по преземањето на раководството на ССМ од страна на Живко Митревски преовладува мислењето дека ССМ е близок до ВМРО ДПМНЕ.

Историја[уреди | уреди извор]

ССМ е основан на Првиот земски синдикален конгрес на работниците и намештениците на Македонија, кој се одржал во Скопје на 18-21 август 1946 година. Во времето на комунизмот ССМ е единствениот синдикат што постои и делува во тесна врска со Сојузот на комунистите на Македонија.

По падот на комунизмот, ССМ се прилагодува на новите услови на делување и на својот 14-ти конгрес во 1993 година донесува нов Статут и Програма за работа.

Во 2005 година во редовите на ССМ се разгорува судир помеѓу претседателот на ССМ, Ванчо Муратовски и претседателот на СОНК, Дојчин Цветановски. Како резултат на овој судир во јули истата година СОНК се отцепи од ССМ[9] и на 28 декември 2005 година дојде до формирање на нов синдикален сојуз, на Конфедерацијата на слободни синдикати.

Во декември 2011 година Синдикатот на одбраната и безбедноста (со околу 2.500 членови) ја напушти КСС и стана член на ССМ.[10]

Во септември 2015 година Мултиетничкиот синдикат на образование (МЕСО) е исклучен од ССМ.[11]

Во ноември 2016 година на седница на Советот на ССМ е донесена одлука за разрешување на Живко Митревски од позицијата Претседател на ССМ,[12] по што тој, во декември 2016 година, издејствува одлука на органите на ССМ за исклучува на четири грански синдикати од составот на ССМ:[13] СУТКОЗ, УПОЗ, СИЕР и Агро Синдикатот.

Членки на ССМ[уреди | уреди извор]

Досегашни претседатели на ССМ[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „ССМ полноправна членка на Европската конфедерација на синдикати“, „Идивиди“, 11 март 2015.
  2. „ССМ и КСС придружни членки на Светската конфедерација на синдикати“, „Идивиди“, 28 март 2011.
  3. „Одржан 18 конгрес, за претседател избран Живко Митревски“, ССМ.
  4. „Живко Митревски вршител на должноста претседател на ССМ“, ССМ.
  5. Решение за утврдување на репрезентативност на синдикат на ниво на јавен сектор, Решение за утврдување на репрезентативност на синдикат на ниво на приватен сектор од областа на стопанството заради учество во колективно договарање на ниво на приватен сектор од областа на стопанството, Службен весник на РМ, 185/15, 35 стр.
  6. Решение за утврдување на репрезентативност на синдикат за територијата на Република Македонија, Службен весник на РМ, 105/10, 19-20 стр.
  7. Mare Anceva "Labour Relations and Social Dialogue in Macedonia in 2009"
  8. С. Кираџиевска „Борба за подостоинствен труд, а не за власт“, „Нова Македонија“, 11 ноември 1993, 3 стр.
  9. „Цветановски обвинува дека Синдикатот се претворил во рекетарска организација“, „Утрински Весник“, 18 јули 2005.
  10. „Синдикатот за одбрана нов конститутивен член на ССМ“, ССМ.
  11. Маја Томиќ, „Упад во Синдикатот за образование“, „Утрински Весник“, 22 септември 2015.
  12. „Живко Митревски сменет од позицијата претседател на ССМ“, „Фокус“, 23 ноември 2015.
  13. Мирко Трајановски, „Четири синдикати исклучени од ССМ“, „Телма“, 29 декември, 2016.

Литература[уреди | уреди извор]

  • Орде Иваноски и др. „Историја на синдикалното движење во Македонија“, Сојуз на синдикатите на Македонија, Скопје, 2008.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]