Соната

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Поимот соната (итал. Sonata, suonata од sonare, suonare- „звучи свири“) се однесува на инструменталните облици, за разлика од кантата (итал. Cantare- „пее“) која се однесува на вокалните облици. Сонатата е најсложен облик од времето на класицизмот и романтизмот. Терминот соната се појавува по 1600 година кога инструменталната музика се оформува како самостојна уметност. Но сепак, целосен расцут доживува во творештвото на Хајдн, Моцарт и на Бетовен. Сонатата има става -брз, бавен, брз, бавен. Разликуваме три основни термини: сонатна форма, сонатен циклус и сонатен став.

Сонатата како тема во уметноста и во популарната култура[уреди | уреди извор]

Сонатата се јавува како тема во бројни дела од уметноста и популарната култура, како:

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Miodrag Pavlović, Izabrane pesme. Beograd: Rad, 1979, стр. 32.