Служебник
.jpg)
Служебник[1][2] (грчки: Ἱερατικόν) — литургиска книга за свештенството на Православната црква со текстови на верски служби за секој ден според редоследот на нивното извршување и црковниот календар. Содржи три литургии: Свети Василиј Велики, Свети Јован Златоуст и Литургија на претходноосветените дарови, како и свештенички, вечерни и утрински ѓаконски молитви и причест. Главниот дел обично се дополнува со црковниот календар и литургиски пеења (тропари, кондаци), стихови (прокимени, причест), завршни помени итн.
Историја
[уреди | уреди извор]Најстарите источнословенски литургиски книги се познати од 12 век: оние на Антониј Римски († 1147) и Варлаам Хутински († 1192). Современите литургиски книги потекнуваат од литургиските книги на цариградскиот патријарх, Филотеј (1352) — 76), бугарскиот патријарх Ефтимиј († 1389) и киевскиот митрополит Кипријан († 1406). Богослужбената книга за прв пат е печатена во Тарговиште (1508), во Киевската митрополија во Вилнус (1533) и во Стрјатин (1604).