Слободан Савиќ (критичар)
| Slobodan Savić Слободан Савиќ | |
|---|---|
| Роден(а) | 10 јануари 1964 Пожаревац, СР Србија |
| Занимање | Писател, вклучувајќи новинарство, драматург, и театарски критичар |
Слободан Савиќ (Пожаревац, 1964) е српски новинар, критичар, радио и телевизиски автор.
Биографија
[уреди | уреди извор]Дипломирал на општа литература и теорија на книжевност на Филолошкиот факултет во Белград. Двапати бил избран за уметнички директор и селектор на меѓународниот театарски фестивал Јоакимфест (Јоаким Интер Фест), двапати за селектор на Фестивалот на професионалните театри на Војводина и селектор на Борините театарски денови. Бил модератор на тркалезни маси, претседател и член на жири на домашни и меѓународни театарски фестивали (Стеријино позорје, ИНФАНТ, Јоакимфест, Фестивал Јоаким Вујиќ, Фестивал на професионалните театри на Војводина, Фестивал на класиката, Фестивал на праизведби...). Член е на Здружението на театарски критичари и театролози на Србија. Добитник е на Годишната награда на Радио-телевизија Белград. Од 1989 година до денес извршува низа одговорни должности. Од 2002 година е уредник во Културно-уметничката програма на Телевизијата Србија, иницијатор и автор на ТВ-серијалот Читање на театарот. Автор и уредник на хроники на најзначајните домашни театарски фестивали и бројни документарни ТВ-емисии и ТВ-фељтони. Од 1989 до 2002 година бил новинар, уредник и Одговорен уредник на Редакцијата за култура на Радио Белград 2. Иницијатор и автор на култната ток-шоу програма Радио парламент, серијалот за театарот Препознавање и др. Автор и уредник на бројни емисии и серијали од областа на културата и уметничкото творештво на телевизија и радио. Ја приредил антологијата Кратка светска приказна, автор е на две книги со романсирани биографии на некои од најзначајните и најконтроверзни личности на домашната културна и јавна сцена: Поради нив многумина ја губеле главата и Источно и западно од рајот. Автор на монографијата Семејни и други приказни (за драмското творештво на Биљана Србљановиќ) и на поговорот за книгата на првоизведени драмски текстови Првите пет. Освен на програмите на радио и телевизија, негови авторски текстови, критики, колумни и фељтони биле објавувани во водечките домашни весници, магазини и списанија. Живее и работи во Белград од 1983 година.
Награди
[уреди | уреди извор]- Стерија награда за театарска критика, Нови Сад 2021 година [1]
Дела
[уреди | уреди извор]- Светски расказ, антологија, Браничево, Пожаревац, 1989 г.
- Многумина ги загубија главите поради нив, Евро, Белград, 2000,
- Исток и запад од рајот, Лагуна, Белград, 2007,
- Билјана Србљановиќ, Семејство и други приказни, Кнежевско српски театар, Крагуевац, 2008. [2] [3]
Избрана од ТВ серијата „Читање на театарот“
[уреди | уреди извор]
Избрана од ТВ серијата „Читање на театарот“
- Нов театарски поредок (35 години БИТЕФ )
- Прогонство од комунистичкиот рај ( Александар Поповиќ)
- Театарот и горчливата реалност ( Душан Ковачевиќ)
- Режија и ангажман (Томас Остермаер)
- Амадеус во режија на (Јагош Марковиќ)
- Духот на историјата ( Љуба Тадиќ)
- Театарот како прибежиште ( Горан Марковиќ)
- Низ историјата и театарот на Србија
- Билјана Србљановиќ, семејни и други приказни ( Билјана Србљановиќ)
- Животот не е бајка (Милена Марковиќ)
- Театар во дослух со времето ( Егон Савин)
- Театарот како огледало на историјата ( Вида Огњеновиќ)
- Неподносливата леснотија на режијата (Јержи Менцл)
ТВ фељтон
[уреди | уреди извор]- Шербеџија, Брионски разговори
- Александар Аца Поповиќ
- Дејан Мијац
- Љуба Тадиќ, духот на хистрионот
Галерија
[уреди | уреди извор]- ТВ фељтон, Бриони разговори, Раде Шербеџија и Слободан Савиќ
- ТВ фељтон, Бриони разговори, Раде Шербеџија и Слободан Савиќ
- ТВ фељтон, Бриони разговори, Слободан Савиќ
- Првиот Јоаким Интерфест 2006.
- Јован Ќирилов, Ања Суша и Слободан Савиќ, БИТЕФ 2009 г.
- Меѓународен театарски фестивал во Белград 2009 година.
- Новинскиот тим на BITEF 2009
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ „RTS :: Televizija Стеријина награда позоришном критичару РТС-а Слободану Савићу“. www.rts.rs. Посетено на 2020-12-11.
- ↑ Биљана Србљановић, породичне и друге приче, Књажевско-српски театар, Крагујевац Архивирано на 8 јули 2013 г., Приступљено 25. 4. 2013.
- ↑ Биљана Србљановић, породичне и друге приче, Портал културе за југоисточну Европу Архивирано на 6 мај 2014 г., Приступљено 25. 4. 2013.