Славко Брезоски

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Славко Брезоски
Роден(а)10 јуни 1922
Галичник, Кралство Југославија
Починал(а)7 март 2017
Скопје, Македонија
НационалностМакедонец

Славко Брезоски (10 јуни 1922, Галичник - 7 март 2017, Скопје) — македонски архитект.

Биографија[уреди | уреди извор]

Славко Брезоски дипломирал на Архитектонскиот факултет при Техничката висока школа во Белград во 1950 година, под менторство на професорот Милан Злоковиќ. Работел како професор на Архитектонскиот факултет во периодот помеѓу 1969 и 1987, на Катедрата за проектирање општествени згради. Припаѓа на првата генерација македонски архитекти школувани во Белград и Загреб (заедно со Пота, Жупан, Пецовски, Ќосевски, Маленкова, Галиќ и Шеќерински).

Групата Денес[уреди | уреди извор]

Славко Брезовски се приклучува кон Групата Денес во педесеттите години на XX век. Групата Денес обединува повеќе млади уметници (Белогаски, Лазески, Протуѓер, Кондовски, Грабулоски, Лозановски, Бафети) и тројца архитекти (Брезоски, Константинов и Шеќерински). Групата се залага за интeграција на ликовната уметност, архитектурата и скулптурата, и за потврдување на националниот идентитет во сите сфери на творештвото. Првата изложба на Групата Денес се случува во 1953 година.

Позначајни дела[уреди | уреди извор]

Поглед на соборната црква „Св. Климент Охридски“ во Скопје
  • Станбен блок во Велес (1953 год.)
  • Станбен блок на аголот на бул. „Св. Климент Охридски“ и ул. „Орце Николов“ во Скопје (1954 год.)
  • Станбен блок „Хармоника“ во Скопје (1955 год.)
  • Станбени кули во нас. Црниче во Скопје (1956 год.)
  • Фестивалска сала под Кале во Скопје (1958 год.), со арх. Љ. Маленкова
  • Работнички дом во Скопје (1958 год.)
  • Стоковна куќа во Скопје (1959 год.)
  • Хотел „Попова Шапка“ на Попова Шапка (1964 г.)
  • Соборна православна црква „Св. Климент Охридски“ во Скопје (1970 год.)

Амбасадата на СФРЈ во Бразилија[уреди | уреди извор]

Зградата на амбасадата на СФРЈ во Бразилија е изградена во 1963 година. Во конкуренција од девет реномирани југословенски тимови (архитектите Равникар, Михевц, Остроговиќ, Иблер, Брашован, Рашица и Бркиќ), Брезоски ја освојува првата награда. Нејзините архитектонски квалитети се забележани и од меѓународната јавност. Историчарот на архитектура Крум Томовски вели дека за неа е објавена критика во Architectural Review која ја интерпретира архитектурата на Брезоски како успешно инкорпорирање на бразилијанскиот архитектонски дух.

Литература[уреди | уреди извор]

  • Архитектурата на почвата на Македонија од средината на XIX до крајот на XX век. МАНУ, 2006.