Скали за сеизмичка магнитуда
Скалите за сеизмичка магнитуда се математички скали што ја изразуваат големината на земјотресите преку количината на енергија ослободена во изворната област на земјотресот. Магнитудата се определува врз основа на инструментални мерења на сеизмичките бранови регистрирани со сеизмографи и претставува единствена вредност за даден земјотрес, независно од местото на набљудување.
Терминот магнитуда не треба да се меша со сеизмички интензитет, кој го опишува степенот на тресење и последиците од земјотресот на одредена локација. Еден земјотрес има само една магнитуда, но може да има различни вредности на интензитет во зависност од оддалеченоста од епицентарот, геолошките услови и карактеристиките на градбите.
Магнитудните скали се логаритамски, што значи дека зголемување од еден степен не претставува линеарно зголемување на големината. Земјотрес со магнитуда 7 има приближно 10 пати поголема амплитуда на сеизмичките бранови и ослободува околу 32 пати повеќе енергија од земјотрес со магнитуда 6.
Моментна магнитуда (Mw)
[уреди | уреди извор]Скалата на моментна магнитуда (Mw) денес претставува главен стандард за мерење на големината на земјотресите, особено за силни и разорни земјотреси.
Таа била развиена во 1979 година од сеизмолозите Томас Хенкс и Хиро Канамори како подобрена замена за Рихтеровата скала.
За разлика од постарите скали, моментната магнитуда не се заснова само на амплитудата на брановите, туку на сеизмичкиот момент, кој ја зема предвид:
- големината на површината на раседот што се придвижила;
- количината на поместување на карпите;
- цврстината на карпите долж раседот.
Поради тоа, Mw дава попрецизна проценка на вкупната енергија ослободена при големите земјотреси.