Синчеков шаренец

Синчеков шаренец
	Мажјак
	Женка
Заштитен статус
	; Незагрозен (МСЗП 3.1)
Научна класификација
Царство:	Animalia
Колено:	Arthropoda
Класа:	Insecta
Ред:	Lepidoptera
Семејство:	Шаренци
Род:	Melitaea
Вид:	M. phoebe
Научен назив
	Melitaea phoebe; (Denis & Schiffermüller, 1775)
Синоними
	Papilio phoebe Denis & Schiffermüller, 1775

Синчековиот шаренец (Melitaea phoebе) е пеперутка од семејството на шаренците.^[2] Оваа пеперутка живее во Евроазија, а ја има и во Македонија.

Опис

Распонот на крилјата е од 34 до 50 мм. Горната страна на крилјата на пеперугите е во портокалова боја, со изразени црни вени. Помеѓу вените се наоѓаат препознатливите црни дамки во различна големина и форма. Рабовите на крилјата се бели, со црна бордура. Женката и мажјакот имаат иста шара, со тоа што женките се посветли. Долната страна на крилјата е малку поразлична. Предниот дел од долната страна е во портокалова боја, со црни вени и помал број црни дамки. Врвовите на крилјата се со посветли нијански. Задниот дел е во брановидни ленти од портокалова и кремаста боја со црни дамки.^[3] Пеперутките летаат од април до септември, во зависност од локацијата. Ларвите се хранат со растенијата Plantago и Centaurea.

Галерија

Мажјак, горна страна
Мажјак, долна страна
Женка, горна страна
Женка, долна страна

Кукла
Ларва
Ларва

Наводи

1 2 3 Melitaea phoebe^{[мртва врска]}
↑ Savela, Markku. „Melitaea phoebe (Denis & Schiffermüller, 1775)“. Lepidoptera and Some Other Life Forms. Посетено на 23 June 2018.
↑ Seitz. A. in Seitz, A. ed. Band 1: Abt. 1, Die Großschmetterlinge des palaearktischen Faunengebietes, Die palaearktischen Tagfalter, 1909, 379 Seiten, mit 89 kolorierten Tafeln (3470 Figuren)Оваа статија содржи текст од овој извор, кој е во јавна сопственост.

Поврзано

Пеперутки во Македонија

[iucn-1] 1 2 3 Melitaea phoebe^{[мртва врска]}

[2] Savela, Markku. „Melitaea phoebe (Denis & Schiffermüller, 1775)“. Lepidoptera and Some Other Life Forms. Посетено на 23 June 2018.

[3] Seitz. A. in Seitz, A. ed. Band 1: Abt. 1, Die Großschmetterlinge des palaearktischen Faunengebietes, Die palaearktischen Tagfalter, 1909, 379 Seiten, mit 89 kolorierten Tafeln (3470 Figuren)Оваа статија содржи текст од овој извор, кој е во јавна сопственост.

[1]

[2]

[3]