Синиша Стоилов

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Капетан Синиша Стоилов
31.08.1965 – 10.06.2001 (35 год.)
Капетан Синиша Стоилов.png
Роден во:Бенковац, СР Хрватска СР Хрватска
Починал во:Оризари (Кумановско)
Служба во:Македонија Македонија
Период на служба:1992 год. — 2001 год.
Чин:Капетан на MacedonianArmyLogo.svg АРМ
Битки/војни:Војна во Македонија 2001
  • Операција MX-1
  • Битка за Тетовско Кале
  • Операција МХ-2
  • Битка за Слупчане
Одличја:Medal za hrabrost mk.png Медал за храброст

Синиша Стоилов (Бенковац, Хрватска, 31 август 1965Оризари, Кумановско, 10 јуни 2001) бил македонски бранител, капетан на АРМ, учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинал на 10 јуни 2001 кај кумановското село Оризари од 120мм граната испукана од страна на терористите на ОНА.

Биографија[уреди | уреди извор]

Живот, војната 2001 и смрт[уреди | уреди извор]

Синиша потекнува од семејството Стоилови, од татко Стоимен, роден во Мородвис, и мајка Љубинка, родена во Зрновци. Татко му бил офицер во ЈНА, и од тие причини често го менувале местото на живеење. Роден е во градот Бенковац, Хрватска, на 31 август 1965 година. Во 1970 година татко му добива служба во Куманово, каде и го започнува своето основно образование. Во 1975 година, заедно со својата мајка и сестра се преселуваат да живеат во Скопје каде го продолжува своето школување.

Од мала возраст постојано го посетувал родното место на своите родители Зрновци и Мородвис и секое слободно време го користел за дружење и играње фудбал со своите врсници. Своето образование го продолжува во средното воено училиште во Сараево, со голема желба да го продолжи патот по кој одел неговиот татко. Во Бања Лука го добива своето прво вработување, како воено лице - офицер. Напоредно со работата, завршува и Виша Воена Академија во истиот град. Иако е на служба во Бања Лука, поради љубовта кон своите најблиски, во 1985 година во Зрновци стaпува во брак со Љубинка, од кој брак му се раѓаат два сина, Стоимен и Ненад. Редот и дисциплината претствуваа семејна одлика и само дел од војничкото воспитување и домаќинското однесување кое родителите го пренесуваа на децата.

Поведен од патриотизмот и желбата за своите родни корени, во јануари 1992 година, Синиша Стоилов ја напушта Бања Лука и ЈНА, и со семејството се враќа да живее во својата татковина. Веднаш стапува на служба во Армијата на Република Македонија како потпоручник, во касарната „Илинден“ во Скопје. Бргу напредува во службата, верно служејќи и на својата родна земја добивајки чин поручник, а потоа и капетан. За време на конфликтот во 2001 година, на 10 јуни кај с. Слупчане, Кумановско, капетан Синиша Стоилов, бранејќи ја слободата на својата татковина, беше убиен од страна на албанските терористи на 35 годишна возраст. Последните зборови на Синиша пред да падне кобната граната беше: ...Тргнете се, не се собирајте, ќе падне некој минобацач сите ќе нè испотепа. Неговото име и дело засекогаш ќе останат запаметени во историјата на Македонскиот народ.

Во чест на капетанот Стоилов, денес школото ОУ „Синиша Стоилов“ - Зрновци го носи неговото име.[1] Синиша Стоилов постхумно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р. Македонија.[2]

Наводи[уреди | уреди извор]