Синиша Станковиќ

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Синиша Станковиќ

Синиша Станковиќ (Зајечар, 26 март 1892 - Белград, 24 февруари 1974) бил српски биолог, член на Српската академија на науките и уметностите и основач на Институтот за екологија и биогеографија на Српската академија на науките и уметностите, директор на Биолошкиот институт на Србија.

Биографија[уреди | уреди извор]

Студирал природни науки на универзитетите во Белград и Гренобл. Бил предавач во неколку биолошки дисциплини на Универзитетот во Белград, каде што бил избран за редовен предавач во 1934 година.

Синиша Станковиќ бил член на САНУ и дописен член на Академијата во Нанси и Академијата Масарик во Прага. Бил претседател на академскиот совет на ФНРЈ.

За дописен член на САНУ, тој бил избран во 1934 година, а за редовен член во 1946 година. Тој бил член на Комисијата за реконструкција на Универзитетот од 1944 година.

Додека Србија била окупирана во Втората светска војна, тој бил член на Главниот комитет за национално ослободување. Тој поминал голем дел од војната во концентрационен логор во Бањица, од каде што избегал и илегално живеел во окупираниот Белград до крајот на војната.

По ослободувањето, тој бил претседател на Народноослободителниот фронт на Белград, АСНОС, а од 1944 до 1953 година бил претседател на Президиумот на Националното Собрание на Србија.

Во повоениот период тој ја претставувал Југославија на меѓународни состаноци и работел на обновување на научната дејност.

Синиша Станковиќ бил еден од основачите на еколошката насока во биологијата.

Тој исто така ги проучувал живите суштества во езерата, но и во другите слатки води, како и проблемите со биогеографијата.

Неговите најважни дела се темелеле на проучувањето на животот во Охридското Езеро.

Според него, именуван е еден вид лажни скорпии, редок вид што живее само во Србија. Според него бил именуван Институтот за биолошки истражувања "Синиша Станковиќ".

Дела[уреди | уреди извор]

Синиша Станковиќ напишал голем број научни трудови и универзитетски учебници. Од поголемите дела ги објавил:

  • „Животен простор“ - дело во кое ги критикува расизмот и нацизмот
  • „Рамката на животот“ - популарна екологија
  • „Охридското Езеро и неговиот жив свет“ - монографија

Литература[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]