Прејди на содржината

Синаксар

Од Википедија — слободната енциклопедија
Синаксар од 11 век

Синаксар — литургиски текст во православната црковна традиција кој се чита на утрената. Текстот се состои од историски податоци за некој празник или светител. Збирката од такви синаксари ја сочинува книгата наречена Пролог. Во посниот и цветниот триод, почнувајќи од Неделата на митарот и фарисејот до Неделата на сите свети, синаксарите се поместени по шестата песна од канонот.[1]

Со својата содржина, синаксарот не е само историски запис, туку и духовна поука. Во него се опишуваат подвизите и страдањата на светците, се објаснуваат настани од историјата на спасението, и се нагласува врската меѓу празникот и животот на верниците.

Етимологија

[уреди | уреди извор]

Зборот „синаксар“ доаѓа од грчкиот „συναξάριον“, што значи „собир“ или „собрание“. Името укажува на тоа дека текстот е дел од собирот на верниците во богослужбата, каде преку читањето се потсетуваат на духовните примери и значењето на денот.

  1. ↑ Таковски, Јован, протојереј (1999). Терминологија од областа на теологијата (PDF). Македонска терминологија. Скопје: МАНУ. стр. 89.