Прејди на содржината

Симфонија бр. 95 (Хајдн)

Од Википедија — слободната енциклопедија

Симфонија бр. 95 во це-мол (Хобокен I/95) ― третата симфонија од дванаесетте Лондонски симфонии (броеви 93–104) напишани од Јозеф Хајдн. Таа е единствената од дванаесетте Лондонски симфонии во молски клуч, а воедно е и единствената од нив која нема бавен вовед.

Завршена е во 1791 година како една од збирката симфонии составена за неговото прво патување во Лондон. За прв пат била изведена во Хановерските плоштадни простории во Лондон во 1791 година. Точниот датум на премиерата не е познат.

Движења[уреди | уреди извор]

Делото е во стандарден облик во четири движења и е во партитура за флејта, две обоа, два фаготи, две хорни, две труби, тимпани и жици.

  1. Алегро модерато (сонатен облик ; Ц-мол, завршува на Ц-дур)
  2. Анданте (варијациски облик; Е дур)
  3. Менует – Трио (троен облик, Ц-мол, трио во Ц-дур)
  4. Финале: Виваче (рондов облик; Ц-дур)

Првиот став се отвора со главната тема, која се состои од два контрастни дела - првиот е силен по карактер, а вториот е повеќе лирски. Преминот кон паралелната дурска скала има елементи од главната тема. Секундарната тема ја спротивставува главната тема со тоа што е многу суптилна по природа и има танцов ритам. Експозицијата завршува со силна кодета. Развојот е првенствено изграден околу главната тема, која е темелно развиена. Рекапитулацијата ја испушта главната тема, а секундарната тема е рекапитулирана во Це-дур, со што се завршува движењето во дур.

Таа е единствената од Лондонските симфонии што не започнува со бавен вовед во првиот став.

Триото на менуетот е соло за виолончело.

Финалето е отворено со следнава тема:

Првите две ленти од оваа тема се основа за обемен дел од контрапункт во средината на движењето.