Силав

Силав или силај ^[1], силаје е широк кожен ремен со прегради и дел од српската машка народна носија, кој се носел над тенок појас.

Изглед

Тоа е широк појас од кожа со прегради во кои се чувале торбичка за тутун, луле, кремен, пари и оружје. Богато изработените силави биле извезени со кожни ремени во различни бои.

Го носеле главно побогатите луѓе и трговците, за време на празници и патувања.^[2] Се носел со волнени пеленгири и платнени чакшири. Во Вуковиот речник од 1852 година, на страница 680, се вели: Силавот е двоен: едниот се опашува, па пиштолите и ножевите во него се забодуваат, а во другиот пиштолите се ставаат, па се обесуваат преку рамената како јанџик^{[б 1]} (а ова се нарекува свилај во Хрватска).^[1]

Потекло

Според Вук Караџиќ, силавот има ориентално потекло и е познат под имињата силах, бенсилах и листови.^[2]

Познат е во многу носии од динарските региони и во областите кои ги населувале Динарците, како што се Азбуковица, Ваљевска Подгорина, Јадро, Рачанскиот Регион, на подрачјето на Ужице, Косјериќ и Пожега. Силавот се сретнува и во Ибарски Колашин, Штабова и во новопазарскиот крај.

Во косјериќкиот крај овој вид на појас се нарекувал силаје, во близина на Пожега овој појас се нарекувал свиле, а во ужичкиот крај листови.