Прејди на содржината

Серж Гнабри

Од Википедија — слободната енциклопедија
Серж Гнабри
Лични податоци
Полно име Серж Давид Гнабри
Роден на 14 јули 1995(1995-07-14) (30 г.)
Роден во Штутгарт, Германија
Држава Германија Германија
Висина &100000000000001730000001,73 м
Позиција крило
Клупски податоци
Сегашен клуб Бајерн Минхен Бајерн Минхен
Број 7
Младинска кариера
Вајсбах
Хеминген
Дицинген Дицинген
Фјуербах
Штутгарт Кикерс Штутгарт Кикерс
Штутгарт Штутгарт
Кариера*
Години Клуб Наст. (Гол.)
2012-2016 Арсенал Арсенал 10 (1)
2015-2016 →Вест Бромвич Албион Вест Бромвич Албион 1 (0)
2016-2017 Вердер Бремен Вердер Бремен 27 (11)
2017- Бајерн Минхен Бајерн Минхен 188 (69)
2017-2018 →Хофенхајм Хофенхајм 22 (10)
Репрезентација
2010-2011 Германија Германија 16 5 (1)
2011-2012 Германија Германија 17 12 (3)
2013 Германија Германија 18 2 (3)
2013 Германија Германија 19 5 (3)
2015-2017 Германија Германија 21 16 (4)
2016 Германија Германија (олимп.) 6 (6)
2016- Германија Германија 49 (22)

Серж Давид Гнабри (роден на 14 јули 1995) — германски фудбалер, крило на Бајерн Минхен и на германската репрезентација.

Биографија

[уреди | уреди извор]

Серж е роден во Штутгарт, Германија, од татко од Брегот на Слоновата Коска и мајка германка.[1][2] Како дете, тој бил талентиран спринтер,[1] но сепак го избрал фудбалот, пред атлетиката.

Технички карактеристики

[уреди | уреди извор]
Гнабри со резервниот тим на Арсенал во 2013 година, оди на дриблинг еден на еден против својот чувар од Вест Бромвич Албион

Најчесто игра како лево крило,[3] но исто така, може да дејствува и како десно крило, втор напаѓач[4] или дури како главен напаѓач.[4] Се работи за физички цврст и силен фудбалер кој има добра основна техника,[3][4] и одличен удар.[4] Меѓу најголемите квалитети во играта му се дриблингот[1] и брзината[1][3] што му овозможува често да пробива по страничните позиции и да асистира за својте соиграчи, но и сам да ги завршува акциите.[4]

Клупска кариера

[уреди | уреди извор]

Арсенал

[уреди | уреди извор]

Откако во младоста Гнабри сменил повеќе екипи во кој тренирал и растел, во 2010 година екипата на Штутгарт се согласила да го продаде тогаш 15-годишниот Гнабри на Арсенал за 100.000 фунти.[5] Сепак, тој морал да почека сè до летото 2011 за да се пресели во лондонскиот клуб затоа што сè уште немал 16 години.[6] Тој официјално му се приклучил на Арсенал за сезоната 2011-2012 и најпрво бил регистриран со право за настап за екипата под 18 години, но подоцна бил промовиран во резервниот тим на топџиите после серијата на импресивни перформанси.[7]

Гнабри во дресот на Арсенал во 2012

Пред почетокот на сезоната 2012-2013, Гнабри бил повикан од менаџерот на првиот тим на Арсенал Арсен Венгер за претсезонските подготовки. Своето деби во официјален натпревар за клубот го направил на 26 септември 2012, против Ковентри Сити во победата со 6-1 во Лига купот, заменувајќи го Алекс Окслејд-Чемберлејн во 72-рата минута од натпреварот.[8] На 20 октомври 2012, го направил своето деби во Премиер лигата во поразот со 1-0 од Норич Сити на Кероу Роуд. На возраст од 17 години и 98 дена, тој станал вториот најмлад дебитант на Арсенал во лигата во историјата на клубот зад Џек Вилшер.[9] Четири дена подоцна, тој дебитирал и во Лигата на шампионите, влегувајќи како замена во поразот на Арсенал со 2-0 од Шалке 04.[10] Својата прва сезона во Арсенал ја завршил со вкупно 4 настапи.

Следната сезона, Гнабри бил вклучен во составот на Арсенал за првиот сезонски натпревар против Астон Вила, започнувајќи го натпреварот на клупата за резерви. На 22 септември 2013, тој го направил својот прв старт за Арсенал во натпреварот од Премиер лигата против Стоук Сити, откако Тио Волкот се повредил непосредно пред почетокот на натпреварот. Тој одиграл 73 минути, пред да биде заменет од Рио Мијаичи во победата на Арсенал со 3-1.[11] Тој го постигнал својот прв професионален гол во следниот првенствен натпревар против Свонзи Сити со кој го предводел Арсенал до победа од 2-1 и ги оставил на врвот на табелата во Премиер лигата. На 26 октомври, тој изборил пенал за Арсенал во победата со 2-0 над Кристал Палас. Добрите перформанси на почетокот од сезоната му донеле на Гнабри номинација за наградата Golden Boy, но и нов петгодишен договор со Арсенал.[12] Тој направил 14 настапи за Арсенал во сезоната 2013-2014, вклучувајќи импресивни изданија во ФА Купот против Тотенхем[13] и Ковентри[14] со кој му помогнал на Арсенал да го освои турнирот таа година, иако не бил ниту на клупата во финалето против Хал Сити во кое топчиите со голем пресврт од 0-2 преку продолженија дошле до победа од 3-2.

Гнабри со Арсенал во 2015

Поради тешка повреда Гнабри го пропуштил поголемиот дел од сезоната 2014-2015 и не одиграл ниту еден натпревар за првиот тим на Арсенал во ниту едно натпреварување.[15]

На 7 август 2015, Гнабри бил позајмен на Вест Бромвич Албион до крајот на сезоната. Своето деби за клубот го направил на 23 август 2015, во поразот со 3-2 од Челси.[16] Во јануари, тој се вратил во Арсенал поради тоа што немал многу шанси за настап во првиот тим на клубот од Бирмингем,[17] но не настапил ниту еднаш до крајот на сезоната.

Вердер Бремен

[уреди | уреди извор]

На 31 август 2016 година, Гнабри потпишал за екипата од Прва Бундеслига, Вердер Бремен, за пријавена трансфер сума од 5 милиони фунти.[18][19] Менаџерот на Арсенал Арсен Венгер сакал да го продолжи договорот со Гнабри пред неговото заминување, но недостатокот на можности за играње во првиот тим било пресудно играчот од средниот ред да побара трансфер во друг клуб.[20][21]

Своето деби за Вердер го направил на 11 септември 2016 година, во поразот со 1-2 од Аугсбург во рамките на второто коло од првенството. Првиот гол со клубот го постигнал на 17 септември, во поразот на гости со 4–1 од Борусија Менхенгладбах.[22] На 24 фервуари 2017, Гнабри ги постигнал двата гола за Вердер во победата со 1-2 на гостувањето кај Волфсбург.[23] Позитивната сезона која ја имал со зелените му донела интерес од други екипи и многу шпекулации околу неговата индина. Во јуни 2017 година, од клубот објавиле дека Гнабри ја активирал клаузулата за ослободување од неговиот договор и дека ќе замине на крајот од месецот.[24] Во својата единствена сезона во клубот, тој забележал 27 настапи и постигнал 11 гола,[25] додека Вердер завршил на осмото место во Бундеслигата.

Бајерн Минхен

[уреди | уреди извор]

На 11 јуни 2017, Бајерн Минхен го потпишале Гнабри на тригодишен договор, откако ја активирале клаузулата во неговиот договор со Вердер Бремен во вредност од 8 милиони евра.[26]

Три дена подоцна, на 14 јуни, клубот објавил дека Гнабри ќе замине на позајмица во Хофенхајм до крајот на сезоната.[27] Својте први првенствени голови ги постигнал во победата од 4–0 над РБ Лајпциг.[28] Тој постигна 10 гола во неговите 22 настапи во сезоната, помагајќи му на Хофенхајм да заврши на третото место на првенствената табела и да обезбеди место во Лигата на шампионите за следната сезона.[29][30]

На 2 јули 2018 година, Гнабри бил претставен како играч на Бајерн Минхен, земајќи го дресот со број 22.[31] На 1 септември, Гнабри го направил своето деби во Бундеслигата за Баерн Минхен во победата од 3-0 против Штутгарт, влегувајќи како замена во 77-мата минута.[32] На 3 ноември 2018 година, Гнабри го постигнал својот прв првенствен гол за Бајерн во ремито 1–1 против Фрајбург.[33] На 1 декември 2018 година, Гнабри постигнал два гола во победата од 2–1 против неговиот поранешен клуб Вердер Бремен.[34] На 2 март 2019 година, Гнабри го постигнал 4000-тиот гол на Бајерн Минхен во Бундеслигата за време на победата од 5–1 над Борусија Менхенгладбах, помагајќи му на клубот да стане првиот тим што ја постигнал оваа граница.[35] На 5 март 2019 година, тој потпишал нов договор со Бајерн Минхен до јуни 2023 година[36] и ја завршил сезоната во Бундеслигата како втор стрелец на баварците со 10 гола на 30 натпревари. На крајот од сезоната, ја освоил својата прва титула во Бундеслигата откако Бајерн завршил со два бода пред Борусија Дортмунд освојувајќи вкупно 78 бода.

На 1 октомври 2019 година, Гнабри постигнал четири гола во победата од 7–2 на гости против Тотенхем во Лигата на шампионите,[37][38][39] станувајќи само 13-тиот играч во историјата на натпреварувањето на кој му успеал овој подвиг и втор како играч на Бајерн по Марио Гомес во 2012.[40] Тој, исто така, постигнал гол во првиот натпревар од осминафиналето, против Челси, во полуфиналето против Олимпик Лион (постигнувајќи по два гола во двата случаи) и во четвртфиналето против Барселона, ​​кое завршило 2-8 во корист на баварците. Во текот на сезоната, неговите добри настапи, во комбинација со неговите одлучувачки голови во нокаут фазата од Лигата на шампионите, го довеле Бајерн до освојување на тројната круна (Бундеслигата, Купот на Германија и УЕФА Лигата на шампионите). Со 9 гола, тој завршил на третото место на листата на стрелците во Лигата на шампионите.

Репрезентативна кариера

[уреди | уреди извор]

Гнабри ја претставувал Германија во разни младински нивоа, вклучувајќи ги и оние под 16 години, под 17 години и под 18 години. Во летото 2017 година тој бил дел од германскате репрезентација под 21 година кој го освоила Европското првенство за играчи под 21 година во Полска, постигнувајќи еден гол на турнирот во 5 натпревари.

Хронологија на репрезентативните настапи

[уреди | уреди извор]
Хронологија на настапи и постигнати голови за националната селекција ― Германија
Дата Град Домашни Резултат Гости Натпреварување Голови Инфо Детали
11-11-2016СеравалеСан Марино Сан Марино0 – 8Германија ГерманијаКвал. за СП 20183
15-11-2016МиланоИталија Италија0 – 0Германија ГерманијаПријателска-влегол во игра 60'
16-10-2018Сен ДениФранција Франција2 – 1Германија ГерманијаУЕФА Лига на нации 2018-2019 - Прва фаза-заменет 88'
15-11-2018ЛајпцигГерманија Германија3 – 0Русија РусијаПријателска1заменет 73'
19-11-2018ГелзенкирхенГерманија Германија2 – 2Холандија ХоландијаУЕФА Лига на нации 2018-2019 - Прва фаза-заменет 67'
24-3-2019АмстердамХоландија Холандија2 – 3Германија ГерманијаКвал. за ЕП 20201заменет 88'
8-6-2019БорисовБелорусија Белорусија0 – 2Германија ГерманијаКвал. за ЕП 2020-заменет 71'
11-6-2019МајнцГерманија Германија8 – 0Естонија ЕстонијаКвал. за ЕП 20202
6-9-2019ХамбургГерманија Германија2 – 4Холандија ХоландијаКвал. за ЕП 20201
9-9-2019БелфастСеверна Ирска Северна Ирска0 – 2Германија ГерманијаКвал. за ЕП 20201добил жолт картон во 67-мата минута 67'
9-10-2019ДортмундГерманија Германија2 – 2Аргентина АргентинаПријателска1заменет 72'
16-11-2019МенхенгладбахГерманија Германија4 – 0Белорусија БелорусијаКвал. за ЕП 2020-заменет 84'
19-11-2019Франкфурт на МајнаГерманија Германија6 – 1Северна Ирска Северна ИрскаКвал. за ЕП 20203заменет 81'
10-10-2020КиевУкраина Украина1 – 2Германија ГерманијаУЕФА Лига на нации 2020-2021 - Прва фаза-заменет 90+3'
13-10-2020КелнГерманија Германија3 – 3Швајцарија ШвајцаријаУЕФА Лига на нации 2020-2021 - Прва фаза1
14-11-2020ЛајпцигГерманија Германија3 – 1Украина УкраинаУЕФА Лига на нации 2020-2021 - Прва фаза-
17-11-2020СевиљаШпанија Шпанија6 – 0Германија ГерманијаУЕФА Лига на нации 2020-2021 - Прва фаза-добил жолт картон во 84-тата минута 84'
25-3-2021ДуизбургГерманија Германија3 – 0Исланд ИсландКвал. за СП 2022-заменет 86'
28-3-2021БукурештРоманија Романија0 – 1Германија ГерманијаКвал. за СП 20221заменет 90+2'
31-3-2021ДуизбургГерманија Германија1 – 2Македонија МакедонијаКвал. за СП 2022-
2-6-2021ИнсбрукГерманија Германија1 – 1Данска ДанскаПријателска-заменет 79'
7-6-2021ДиселдорфГерманија Германија7 – 1Латвија ЛатвијаПријателска1заменет 46'
15-6-2021МинхенФранција Франција1 – 0Германија ГерманијаЕвро 2020 - Прва фаза-заменет 74'
19-6-2021МинхенПортугалија Португалија2 – 4Германија ГерманијаЕвро 2020 - Прва фаза-заменет 87'
23-6-2021МинхенГерманија Германија2 – 2Унгарија УнгаријаЕвро 2020 - Прва фаза-заменет 68'
29-6-2021ЛондонАнглија Англија2 – 0Германија ГерманијаЕвро 2020 - Осминафинале-влегол во игра 69'
2-9-2021Санкт ГаленЛихтенштајн Лихтенштајн0 – 2Германија ГерманијаКвал. за СП 2022-влегол во игра 60'
5-9-2021ШтутгартГерманија Германија6 – 0Ерменија ЕрменијаКвал. за СП 20222влегол во игра 60'
8-9-2021РејкјавикИсланд Исланд0 – 4Германија ГерманијаКвал. за СП 20221заменет 46'
8-10-2021ХамбургГерманија Германија2 – 1Романија РоманијаКвал. за СП 20221
11-10-2021СкопјеМакедонија Македонија0 – 4Германија ГерманијаКвал. за СП 2022-заменет 74'
4-6-2022БолоњаИталија Италија1 – 1Германија ГерманијаУЕФА Лига на нации 2022-2023 - Прва фаза-заменет 80'
7-6-2022МинхенГерманија Германија1 – 1Англија АнглијаУЕФА Лига на нации 2022-2023 - Прва фаза-влегол во игра 65'
14-6-2022МенхенгладбахГерманија Германија5 – 2Италија ИталијаУЕФА Лига на нации 2022-2023 - Прва фаза-влегол во игра 64'
23-9-2022ЛајпцигГерманија Германија0 – 1Унгарија УнгаријаУЕФА Лига на нации 2022-2023 - Прва фаза-заменет 46'
26-9-2022ЛондонАнглија Англија3 – 3Германија ГерманијаУЕФА Лига на нации 2022-2023 - Прва фаза-влегол во игра 68'
23-11-2022Ал РајанГерманија Германија1 – 2Јапонија ЈапонијаСП 2022 - Прва фаза-заменет 90'
27-11-2022Ал ХорШпанија Шпанија1 – 1Германија ГерманијаСП 2022 - Прва фаза-заменет 85'
1-12-2022Ал ХорКостарика Костарика2 – 4Германија ГерманијаСП 2022 - Прва фаза1
25-3-2023МајнцГерманија Германија2 – 0Перу ПеруПријателска-влегол во игра 46'
29-3-2023КелнГерманија Германија2 – 3Белгија БелгијаПријателска1
9-9-2023ВолфсбургГерманија Германија1 – 4Јапонија ЈапонијаПријателска-заменет 81'
12-9-2023ДортмундГерманија Германија2 – 1Франција ФранцијаПријателска-заменет 64'
18-11-2023БерлинГерманија Германија2 – 3Турција ТурцијаПријателска-влегол во игра 71'
21-11-2023ВиенаАвстрија Австрија2 – 0Германија ГерманијаПријателска-заменет 60'
11-10-2024ЗеницаБосна и Херцеговина Босна и Херцеговина1 – 2Германија ГерманијаУЕФА Лига на нации 2024-2025 - Прва фаза-заменет 82'
14-10-2024МинхенГерманија Германија1 – 0Холандија ХоландијаУЕФА Лига на нации 2024-2025 - Прва фаза-
16-11-2024ФрајбургГерманија Германија7 – 0Босна и Херцеговина Босна и ХерцеговинаУЕФА Лига на нации 2024-2025 - Прва фаза-влегол во игра 58'
19-11-2024БудимпештаУнгарија Унгарија1 – 1Германија ГерманијаУЕФА Лига на нации 2024-2025 - Прва фаза-заменет 61'
Вкупно Настапи 49 Голови 22

Статистика

[уреди | уреди извор]

Клупска статистика

[уреди | уреди извор]

Статистиката е ажурирана на 20 мај 2017.

Сезона Клуб Првенство Национален куп Континентален куп Останати купови Вкупно
Лига Наст Гол Лига Наст Гол Лига Наст Гол Лига Наст Гол Наст Гол
2012-2013Англија АрсеналПЛ10ФАКуп+ЛК0+20ЛШ10---40
2013-2014ПЛ91ФАКуп+ЛК2+10ЛШ20---141
2014-2015ПЛ00ФАКуп+ЛК0+00ЛШ00---00
2015-2016Англија Вест БромвичПЛ10ФАКуп+ЛК0+20------30
Вкупно Арсенал1015030--181
2016-2017Германија Вердер Бремен1Б2711КГ00------2711
2017-2018Германија Хофенхајм1Б2210КГ10ЛШ+ЛЕ2+10+0---2610
2018-2019Германија Бајерн МинхенБЛ3010КГ53ЛШ70СГ004213
2019-2020БЛ3112КГ52ЛШ109СГ004623
2020-2021БЛ2710КГ11ЛШ60СГ+СУ+Скп1+1+203811
2021-2022БЛ3414КГ20ЛШ83СГ104517
2022-2023БЛ3414КГ40ЛШ82СГ114717
2023-2024БЛ103КГ20ЛШ72СГ10205
2024-2025БЛ216КГ30ЛШ100Скп--346
Вкупно Бајерн Минхен1876922656167127292
Вкупно во кариерата24791306621671347114

Репрезентативна статистика

[уреди | уреди извор]
РепрезентацијаГодинаНастапиГолови
Германија Германија 201623
201700
201831
201989
202041
2021146
202281
202361
202440
Вкупно4922

Титули

[уреди | уреди извор]

Клупски

[уреди | уреди извор]

Арсенал

[уреди | уреди извор]
2013-2014

Бајерн Минхен

[уреди | уреди извор]
2018-2019, 2019-2020, 2020-2021, 2021-2022, 2022-2023, 2024-2025
2018-2019, 2019-2020
2020, 2021, 2022
2019-2020
2020
2020

Репрезентативни

[уреди | уреди извор]
Германија под 21 година
2017
Германија олимписка репрезентација

Наводи

[уреди | уреди извор]
  1. 1 2 3 4 „10 things you may not know about Serge Gnabry“ (англиски). Посетено на 2019-09-28.
  2. ↑ „Bayern: chi è Gnabry, l'uomo dei 9 gol in Champions“. Посетено на 2020-08-23.
  3. 1 2 3 „Vetrina olimpica | L'Ultimo Uomo - Part 2“. 2016-08-13. Архивирано од изворникот на 2019-09-28. Посетено на 2019-09-28.
  4. 1 2 3 4 5 „Top XI: Bundesliga 2017/18“. 2018-06-07. Посетено на 2019-09-28.
  5. ↑ Olley, James (26 September 2012). „Serge Gnabry the latest Arsenal young gun who has a chance to fire“. London Evening Standard. Посетено на 28 September 2012.
  6. ↑ Sanderson, Jamie. „Arsenal Agree Deal With Stuttgart For Gnabry“. Young Guns Blog. Архивирано од изворникот на 2013-04-10. Посетено на 26 September 2012.
  7. ↑ „2011/12 Player Review: Serge Gnabry“. Arsenal F.C. Архивирано од изворникот на 2013-04-10. Посетено на 26 September 2012.
  8. ↑ Clarke, Richard. „Arsenal 6–1 Coventry City“. Arsenal F.C. Посетено на 26 September 2012.
  9. ↑ Sanghera, Mandeep (20 October 2012). „Norwich 1–0 Arsenal“. BBC Sport. Посетено на 12 November 2016.
  10. ↑ „Man of the Match v Schalke - Coquelin“. Arsenal F.C. 25 October 2012. Архивирано од изворникот на 2013-01-26. Посетено на 12 November 2016.
  11. ↑ Magowan, Alistair (22 September 2013). „Arsenal 3–1 Stoke City“. BBC Sport. Посетено на 28 September 2013.
  12. ↑ „Gnabry agrees new long-term contract“. Arsenal F.C. 28 October 2013. Посетено на 28 October 2013.
  13. ↑ McNulty, Phil (4 January 2014). „Arsenal 2–0 Tottenham“. BBC Sport. Посетено на 19 August 2020.
  14. ↑ Begley, Emlyn (24 January 2014). „Arsenal 4–0 Coventry City“. BBC Sport. Посетено на 19 August 2020.
  15. ↑ „Albion seal Gnabry loan deal“. West Bromwich Albion F.C. 7 August 2015. Архивирано од изворникот на 2017-05-28. Посетено на 7 August 2015.
  16. ↑ Magowan, Alistair (23 August 2015). „West Bromwich Albion 2–3 Chelsea“. BBC Sport. Посетено на 9 November 2015.
  17. ↑ O'Callaghan, Rory (31 January 2016). „Arsenal to recall Serge Gnabry from West Brom loan spell“. Sky Sports. Посетено на 12 November 2016.
  18. ↑ „Gnabry-Wechsel perfekt!“. Kreiszeitung (германски). 31 August 2016. Посетено на 31 August 2016.
  19. ↑ Uersfeld, Stephan (31 August 2016). „Werder Bremen sign Arsenal winger Serge Gnabry on permanent deal“. ESPN FC. Посетено на 31 August 2016.
  20. ↑ „Arsenal to offer Gnabry new contract“. FourFourTwo. 18 August 2016. Посетено на 31 August 2016.
  21. ↑ „@SergeGnabry: "I've come to Bremen to get playing time, to develop further and to help the team." #werder“. SV Werder Bremen English Twitter Account. 31 August 2016. Посетено на 12 November 2016.
  22. ↑ „Clinical Gladbach crush Bremen“. Bundesliga. 17 September 2016. Архивирано од изворникот на 2019-07-22. Посетено на 12 November 2016.
  23. ↑ „Wolfsburg 1-2 Werder Bremen: Serge Gnabry double secures win“. sky sports. 24 февруари 2017. Посетено на 13 април 2025.
  24. ↑ „Serge Gnabry to leave Werder Bremen after one season“. sky sports. 8 јуни 2017. Посетено на 13 април 2025.
  25. ↑ „Serge Gnabry“. kicker (германски). Olympia-Verlag. Посетено на 10 September 2018.
  26. ↑ Malyon, Ed (11 June 2017). „Bayern Munich sign former Arsenal winger Serge Gnabry, freeing up Liverpool to sign Douglas Costa“. The Independent. London. Посетено на 11 June 2017.
  27. ↑ „Gnabry joins Hoffenheim on loan“. FC Bayern Munich. 14 June 2017. Посетено на 18 May 2018.
  28. ↑ „Hoffenheim vs RB Leipzig“. Whoscored.com. Посетено на 19 May 2018.
  29. ↑ „Table | Bundesliga“. Bundesliga. Посетено на 19 May 2018.
  30. ↑ „Hoffenheim, Dortmund qualify for UEFA Champions League“. Business Standard India. 13 May 2018. Посетено на 24 May 2018.
  31. ↑ „Gnabry: I'll learn a lot from the guys“. FC Bayern Munich. 2 July 2018. Посетено на 24 October 2018.
  32. ↑ „Stuttgart vs Bayern Munich – Match Report“. Soccerway. Посетено на 25 September 2018.
  33. ↑ „Off-color Red held by stubborn Freiburg“. FC Bayern Munich. Посетено на 1 December 2018.
  34. ↑ „Resolute Reds overcome Bremen“. FC Bayern Munich. Посетено на 1 December 2018.
  35. ↑ „Bayern Munich go level with Borussia Dortmund after crushing win over Borussia Mönchengladbach“. Bundesliga. 2 March 2019. Посетено на 2 March 2019.
  36. ↑ „Gnabry commits to Bayern through 2023“. FC Bayern Munich. 5 March 2019.
  37. ↑ Hytner, David (1 October 2019). „Serge Gnabry scores four in brutal Bayern's 7–2 humiliation of Tottenham“. The Guardian. Посетено на 2 October 2019.
  38. ↑ „Serge Gnabry: From West Brom fringe player to Champions League hero“. BBC Sport. 1 October 2019. Посетено на 2 October 2019.
  39. ↑ Bysouth, Alex (10 December 2019). „Serge Gnabry: Premier League struggler to Germany and Bayern Munich star“. BBC Sport. Посетено на 10 December 2019.
  40. ↑ „Every player to score four goals in a Champions League game“. yahoo. 18 септември 2024. Посетено на 15 април 2025.

Надворешни врски

[уреди | уреди извор]
Преземено од „https://mk.wikipedia.org/w/index.php?title=Серж_Гнабри&oldid=5395445“