Свиреп волк

Свиреп волк (науч. Aenocyon dirus) — изумрен вид цицачи од монотипскиот род Aenocyon, кој живеел во текот на плеистоценската епоха (пред околу 250.000 до 13.000 години) на територијата на Северна Америка.^[1] Претставниците на овој вид се втори по големина во целото семејство кучиња (Canidae).

Постоењето на видот вклучувало две географски изолирани подвида: покусоногиот и понискиот Aenocyon dirus guildayi живеел западно од Карпестите Планини, од Калифорнија и Мексико па кон север, додека номиналниот подвид Aenocyon dirus dirus се среќавал источно од Карпестите Планини, имал подолги нозе и бил во просек нешто поголем од својот западен сродник (Kurtén, 1984).

Постоењето на свирепите волци завршило пред околу 10–13 илјади години, според ископаните останки.^[2]

Во април 2025 г., претставници на компанијата Colossal Biosciences прикажале кученца од сив волк, генетски видоизменети со гени од свирепиот волк. Како основен материјал била користена ДНК извлечена од ископани останки на изумрениот вид. Носењето било изведено со сурогатно мајчинство со помош на домашни кучиња.^[3]

Приспособливост

Еколошки чинители, како што се видот на живеалиште, климата, специјализацијата за плен и соперништвото со други грабливци, значително влијаат врз приспособливоста на черепот и забите кон животната средина.^[4]

Слично на тоа, свирепиот волк бил хиперѕвер, со череп и забен систем прилагоден за лов на голем и жилав плен. Обликот на неговиот череп и муцка се менувал низ времето, а промените во големината на телото се поврзуваат со климатските промени.^[5]

Наводи

↑ Angela R. Perri, Kieren J. Mitchell, Alice Mouton, Sandra Álvarez-Carretero, Ardern Hulme-Beaman. Dire wolves were the last of an ancient New World canid lineage (англ.) // Nature. — 2021. — P. 1–5. — ISSN 1476-4687. — doi:10.1038/s41586-020-03082-x
↑ ROBERT G. DUNDAS. [http://www.fresnostate.edu/csm/ees/documents/facstaff/dundas/publication/Dundas-1999.pdf Quaternary records of the dire wolf, Canis dirus, in North and South America] // BOREAS 28. — 1999.
↑ „The Return of the Dire Wolf“. Colossal (англиски). 2025-04-07. Посетено на 2025-04-10.
↑ Perri, Angela (2016). "A wolf in dog's clothing: Initial dog domestication and Pleistocene wolf variation". Journal of Archaeological Science. 68: 1–4. Bibcode:2016JArSc..68....1P. doi:10.1016/j.jas.2016.02.003
↑ O'Keefe, F.Robin; Binder, Wendy J.; Frost, Stephen R.; Sadlier, Rudyard W.; Van Valkenburgh, Blaire (2014). "Cranial morphometrics of the dire wolf, Canis dirus, at Rancho La Brea: temporal variability and its links to nutrient stress and climate". Palaeontologia Electronica. 17 (1): 1–24.

Надворешни врски

[1] Angela R. Perri, Kieren J. Mitchell, Alice Mouton, Sandra Álvarez-Carretero, Ardern Hulme-Beaman. Dire wolves were the last of an ancient New World canid lineage (англ.) // Nature. — 2021. — P. 1–5. — ISSN 1476-4687. — doi:10.1038/s41586-020-03082-x

[2] ROBERT G. DUNDAS. [http://www.fresnostate.edu/csm/ees/documents/facstaff/dundas/publication/Dundas-1999.pdf Quaternary records of the dire wolf, Canis dirus, in North and South America] // BOREAS 28. — 1999.

[3] „The Return of the Dire Wolf“. Colossal (англиски). 2025-04-07. Посетено на 2025-04-10.

[4] Perri, Angela (2016). "A wolf in dog's clothing: Initial dog domestication and Pleistocene wolf variation". Journal of Archaeological Science. 68: 1–4. Bibcode:2016JArSc..68....1P. doi:10.1016/j.jas.2016.02.003

[5] O'Keefe, F.Robin; Binder, Wendy J.; Frost, Stephen R.; Sadlier, Rudyard W.; Van Valkenburgh, Blaire (2014). "Cranial morphometrics of the dire wolf, Canis dirus, at Rancho La Brea: temporal variability and its links to nutrient stress and climate". Palaeontologia Electronica. 17 (1): 1–24.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]