Прејди на содржината

Светски религии

Од Википедија — слободната енциклопедија
Симболи кои најчесто се поврзуваат со шест од религиите означени како „светски религии“: почнувајќи од горе, во насока на стрелките на часовникот, тие се: јудаизам, ислам, будизам, хиндуизам, таоизам и христијанство.

Светски религии — општествено конструирана категорија што се користи при проучувањето на религијата за да се разграничат религиите за кои се смета дека биле особено големи, меѓународно распространети или влијателни во развојот на човечките општества. Обично се состои од „Петте големи“ религии: будизам, христијанство, хиндуизам, ислам и јудаизам. Овие религии често се споредуваат со други категории, во кои спаѓаат народните религии, домородните религии и новите религиозни движења (НРД).

„Парадигмата на светските религии“ била развиена во Обединетото Кралство во текот на 1960-тите, каде што била воведена од феноменолошки научници за религија, особено Нинијан Смарт. Била дизајнирана да го прошири проучувањето на религијата подалеку од нејзиниот силен фокус на христијанството, земајќи ги предвид другите големи религиозни традиции низ целиот свет. Парадигмата често ја користат професори кои им предаваат на студенти на додипломски студии по религија, а е и рамка што ја користат наставниците во училиштата во Обединетото Кралство и други земји. Акцентот што го става парадигмата врз гледањето на овие религиозни движења како посебни и меѓусебно исклучувачки ентитети, исто така, имал пошироко влијание врз категоризацијата на религијата - на пример во пописите - и во западните земји и на други места.

Меѓуверски настан од 2013 година во Обединетото Кралство на кој учествуваа поборници на бахаизмот, будизмот, христијанството, хиндуизмот, исламот, јудаизмот и сикизмот, сите системи на верување класифицирани како „светски религии“.

Од крајот на 20 век, парадигмата се соочила со критики од страна на научниците за религија,[1] вклучувајќи го Џонатан З. Смит, од кои некои се залагале за нејзино напуштање. Критичарите тврдат дека парадигмата на светските религии е несоодветна бидејќи ја зема протестантската гранка на никејското христијанство како модел за тоа што претставува „религија“; дека е поврзана со дискурсите на модерноста, вклучувајќи ги и односите на моќ присутни во современото општество; дека охрабрува некритичко разбирање на религијата; и дека дава вредносен суд за тоа кои религии треба да се сметаат за „главни“. Други тврдат дека тоа останува корисно во училницата, сè додека учениците се свесни дека тоа е социјално конструирана категорија.[2][3]

Наводи

[уреди | уреди извор]

Цитати

[уреди | уреди извор]
  1. ↑ Cox 2016, стр. xii.
  2. ↑ Owen 2011, стр. 254.
  3. ↑ Ramey 2016, стр. 48.

Библиографија

[уреди | уреди извор]
  • Baldrick-Morrone, Tara; Graziano, Michael; Stoddard, Brad (2016). „'Not a Task for Amateurs': Graduate Instructors and Critical Theory in the World Religions Classroom“. Во Christopher R. Cotter; David G. Robertson (уред.). After World Religions: Reconstructing Religious Studies (1st. изд.). London and New York: Routledge. стр. 37–47. ISBN 978-1-138-91912-9.
  • Bowman, Marion (2022). „The Academic Study of Folk Religion“. Во Chryssides, George D.; Whitehead, Amy R. (уред.). Contested Concepts in the Study of Religion: A Critical Exploration. Bloomington, Indiana: Bloomsbury Academic. стр. 41–44. ISBN 9781350243828. LCCN 2022933166.
  • Bromley, David G. (2012). „The Sociology of New Religious Movements“. Во Hammer, Olav; Rothstein, Mikael (уред.). The Cambridge Companion to New Religious Movements. Cambridge and New York: Cambridge University Press. стр. 13–28. doi:10.1017/CCOL9780521196505.003. ISBN 978-0-521-19650-5. LCCN 2012015440. S2CID 148295083.
  • Cotter, Christopher; Robertson, David G. (2016a). „Preface“. Во Christopher R. Cotter; David G. Robertson (уред.). After World Religions: Reconstructing Religious Studies (1st. изд.). London and New York: Routledge. стр. vii–viii. ISBN 978-1-138-91912-9.
  • Cotter, Christopher; Robertson, David G. (2016b). „Introduction: The World Religions Paradigm in Contemporary Religious Studies“. Во Christopher R. Cotter; David G. Robertson (уред.). After World Religions: Reconstructing Religious Studies (1st. изд.). London and New York: Routledge. стр. 1–20. ISBN 978-1-138-91912-9.
  • Cox, James L. (2007). „Essentialism and the World Religions Paradigm“. From Primitive to Indigenous: The Academic Study of Indigenous Religions (1st. изд.). London and New York: Routledge. стр. 39–48. doi:10.4324/9781315583488-3. ISBN 9781315583488. LCCN 2006029305.
  • Cox, James L. (2016). „Foreword: Before the 'After' in 'After World Religions' – Wilfred Cantwell Smith on the Meaning and End of Religion“. Во Christopher R. Cotter; David G. Robertson (уред.). After World Religions: Reconstructing Religious Studies (1st. изд.). London and New York: Routledge. стр. xii–xvii. ISBN 978-1-138-91912-9.
  • Dees, Sarah E. (26 February 2018). „Native American Religions“. Oxford Research Encyclopedia of Religion. Oxford and New York: Oxford University Press. doi:10.1093/acrefore/9780199340378.013.404. ISBN 9780199340378. Посетено на 30 May 2021.
  • Harvey, Graham (2000). „Introduction“. Во Graham Harvey (уред.). Indigenous Religions: A Companion. London and New York: Cassell. стр. 1–19. ISBN 978-0-304-70448-4.
  • Harvey, Graham (2013). Food, Sex and Strangers: Understanding Religion as Everyday Life. Durham, North Carolina: Acumen Publishing. ISBN 978-1-84465-693-6.
  • Long, Jeffery D. (2020). „Introduction“. Historical Dictionary of Hinduism (2nd. изд.). Lanham, Maryland: Rowman & Littlefield. стр. 1–25. ISBN 9781538122945. LCCN 2019046893.
  • Noort, Ed (2010). „Abraham and the Nations“. Во Goodman, Martin; van Kooten, George H.; van Ruiten, Jacques T.A.G.M. (уред.). Abraham, the Nations, and the Hagarites: Jewish, Christian, and Islamic Perspectives on Kinship with Abraham. Themes in Biblical Narrative: Jewish and Christian Traditions. 13. Leiden and Boston: Brill Publishers. стр. 3–33. doi:10.1163/9789004216495_003. ISBN 978-90-04-21649-5. ISSN 1388-3909.
  • Owen, Suzanne (2011). „The World Religions Paradigm: Time for a Change“. Arts & Humanities in Higher Education. Thousand Oaks, California: SAGE Publications. 10 (3): 253–268. doi:10.1177/1474022211408038. ISSN 1474-0222. S2CID 143839960.
  • Ramey, Steven W. (2016). „The Critical Embrace: Teaching the World Religions Paradigm as Data“. Во Christopher R. Cotter; David G. Robertson (уред.). After World Religions: Reconstructing Religious Studies (1st. изд.). London and New York: Routledge. стр. 48–60. ISBN 978-1-138-91912-9.
  • Smith, Jonathan Z. (1978). Map is Not Territory: Studies in the History of Religions. Chicago and London: University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-76357-6.
  • Sutcliffe, Steven J. (2016). „The Problem of 'Religions': Teaching Against the Grain with 'New Age Stuff'“. Во Christopher R. Cotter; David G. Robertson (уред.). After World Religions: Reconstructing Religious Studies (1st. изд.). London and New York: Routledge. стр. 23–36. ISBN 978-1-138-91912-9.
  • Taira, Teemu (2016). „Doing Things with 'Religion': A Discursive Approach in Rethinking the World Religions Paradigm“. Во Christopher R. Cotter; David G. Robertson (уред.). After World Religions: Reconstructing Religious Studies (1st. изд.). London and New York: Routledge. стр. 75–91. ISBN 978-1-138-91912-9.

За понатамошно читање

[уреди | уреди извор]
encyclopedias
други дела

Надворешни врски

[уреди | уреди извор]
Преземено од „https://mk.wikipedia.org/w/index.php?title=Светски_религии&oldid=5470850“