Свети Димитрија (Катеринско)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Свети Димитрија
Άγιος Δημήτριος
Црквата во селото
Црквата во селото
Свети Димитрија is located in Грција
Свети Димитрија
Свети Димитрија
Местоположба во областа
Свети Димитрија is located in Катерина
Свети Димитрија
Местоположба на Свети Димитрија во Катерина|Општина Катерина и областа Централна Македонија
Координати: 40°09′N 22°14′E / 40.150° СГШ; 22.233° ИГД / 40.150; 22.233Координати: 40°09′N 22°14′E / 40.150° СГШ; 22.233° ИГД / 40.150; 22.233
ЗемјаГрција
ОбластЦентрална Македонија
ОкругПиерија
ОпштинаКатерина
Општ. единицаЛоково
Надм. вис.&10000000000000971000000971 м
Население (2011)[1]
 • Вкупно627
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (DST)EEST (UTC+3)

Свети Димитрија (грчки: Άγιος Δημήτριος) — село во Општина Катерина во округот Пиерија, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа на 5 километри источно од градот Катерина и на 5 километро западно од центарот на општината, Паралија, на надморска височина од 971 метри[2].

Историја[уреди | уреди извор]

Во 1940 година селото броело 1694 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 2199 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 1551 жители, во 1971 година имало 1105 жители, во 1981 година имало 1041 жители, додека во 1991 година имало 973 жители[3]. Денеска, населението на селото е 627 жители според пописот од 2011 година.

Еве преглед на населението во сите пописни години, од 1940 г. до денес:

Година 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Население 1694 2199 1551 1105 1041 973 907 627
Извор за 1940-1991 г.: Т. Симовски, Населените места во Егејска Македонија

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Попис на населението од 2011 г. Трајно население“. Државен завод за статистика на Грција. 
  2. Координати од www.fallingrain.com
  3. Симовски, Тодор (1998). Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански карактеристики. II. Скопје: Институт за национална историја. стр. 122.