Сванте Пебо

Од Википедија — слободната енциклопедија
Сванте Пебо
Svante Pääbo
Professor Svante Paabo ForMemRS.jpg
Пебо во 2016
Роден(а)20 април 1955 (1955-04-20) (67 г.)
Стокхолм, Шведска
Полиња
Установи
Теза„Како белковината E19 на аденовирусти го модулира имуниот систем“ (1986)
Познат поПалеогенетика
Поважни награди
СопружникЛинда Вигилант (в. 2008)
Деца2

Сванте Пебо (шведски: Svante Pääbo); (Стокхолм, 20 април 1955) — шведски генетичар со естонско потекло. Тој е еден од основачите на палеогенетиката и е најпознат по неговото проучување на геномот на неандерталците.[3] Тој е директор на Одделот за генетика на Институтот за еволутивна антропологија Макс Планк во Лајпциг од 1997 година и е почесен научен соработник наПриродонаучниот музеј во Лондон. Тој е и професор на Институтот за наука и технологија во Окинава.[4]

Во 2022 година ја добил Нобеловата награда за физиологија или медицина за неговите откритија во врска со геномите на изумрените хоминини и човечката еволуција.[5][6] Нобеловиот комитет тогаш објавил дека Пебо постигнал нешто навидум невозможно кога го секвенционирал првиот неандерталски геном и открил дека хомо сапиенсот се вкрстил со неандерталците.

Животопис[уреди | уреди извор]

Роден е во Стокхолм од мајка хемичарка, Карин Пебо, и татко биохемичар, Суне Бергстром, кој ја добил Нобеловата награда во 1982 година.[7][8]

Докторирал на Универзитетот во Упсала истражувајќи како белковината Е19 на аденовирусот го модулира имунолошкиот систем.

Пебо се смета за еден од основачите на палеогенетиката, дисциплина која користи генетски методи за проучување на луѓето и другите древни популации. Во 1997 година, Пебо и неговите колеги успешно ја секвенционирале неандерталската митохондријална ДНК.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Professor Svante PÄÄBO | Jeantet“. 1 October 2017. Архивирано од изворникот 16 May 2021. Посетено на 16 October 2021.
  2. „Svante Paabo“. London: Royal Society. 2016. Архивирано од изворникот 29 April 2016. One or more of the preceding sentences incorporates text from the royalsociety.org website where:

    "All text published under the heading 'Biography' on Fellow profile pages is available under Creative Commons Attribution 4.0 International License." --„Royal Society Terms, conditions and policies“. Архивирано од изворникот September 25, 2015. Посетено на 2016-03-09.

  3. https://web.archive.org/web/20220711123151/https://www.newyorker.com/magazine/2011/08/15/sleeping-with-the-enemy. Архивирано од изворникот на 11. 7. 2022. Посетено на 6. 10. 2022.. Наводот magazine бара |magazine= (help); Проверете ги датумските вредности во: |access-date=, |archive-date= (help); Отсутно или празно |title= (help)
  4. „Svante Pääbo“. OIST Groups. 29. 4. 2020. Архивирано од изворникот на 24. 10. 2021. Посетено на 6. 10. 2022.. Проверете ги датумските вредности во: |accessdate=, |date=, |archive-date= (help)
  5. „Press release: The Nobel Prize in Physiology or Medicine 2022“. Посетено на 3. 10. 2022. Проверете ги датумските вредности во: |accessdate= (help)
  6. Grover, Natalie; Pollard, Niklas; Ahlander, Johan (3. 10. 2022). „Swedish geneticist wins Nobel medicine prize for decoding ancient DNA“. Reuters. Посетено на 3. 10. 2022. Проверете ги датумските вредности во: |access-date=, |date= (help)
  7. https://www.newyorker.com/magazine/2011/08/15/sleeping-with-the-enemy. Посетено на 3. 10. 2022. Наводот magazine бара |magazine= (help); Проверете ги датумските вредности во: |access-date= (help); Отсутно или празно |title= (help)
  8. „Neanderthal Man: In Search of Lost Genomes by Svante Pääbo – review“. The Guardian (англиски). 20. 2. 2014. Проверете ги датумските вредности во: |date= (help)

Надворешни врски[уреди | уреди извор]