Санае Такаичи
| Нејзината екселенција Санае Такаичи 高市 早苗 | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Официјален портрет, 2025 г. | |||||||
| Премиерка на Јапонија | |||||||
| На должноста | |||||||
| Стапил/ -а 21 октомври 2025 | |||||||
| Монарх | Нарухито | ||||||
| Претходник | Шигеру Ишиба | ||||||
| Претседателка на Либерално-демократската партија | |||||||
| На должноста | |||||||
| Стапил/ -а 4 октомври 2025 | |||||||
| Потпретседател | Таро Асо | ||||||
| Генерален секретар | Шуничи Сузуки | ||||||
| Претходник | Шигеру Ишиба | ||||||
| Министерка за државна безбедност за економски прашања | |||||||
| На должноста 10 август 2022 – 1 октомври 2024 | |||||||
| Премиер | Фумио Кишида | ||||||
| Претходник | Такајуки Кобајаши | ||||||
| Наследник | Минору Киучи | ||||||
| Министерка за внатрешни работи и комуникации | |||||||
| На должноста 11 септември 2019 – 16 септември 2020 | |||||||
| Премиер | Шинзо Абе | ||||||
| Претходник | Масатоши Ишида | ||||||
| Наследник | Рјота Такеда | ||||||
| На должноста 3 септември 2014 – 3 август 2017 | |||||||
| Премиер | Шинзо Абе | ||||||
| Претходник | Јошитака Шиндо | ||||||
| Наследник | Сеико Нода | ||||||
| Министерка за прашања на Окинава и Северните Територии | |||||||
| На должноста 26 септември 2006 – 26 септември 2007 | |||||||
| Премиер | Шинзо Абе | ||||||
| Претходник | Јурико Коике | ||||||
| Наследник | Фумио Кишида | ||||||
| Министерка за политика за наука и технологија | |||||||
| На должноста 26 септември 2006 – 26 септември 2007 | |||||||
| Премиер | Шинзо Абе | ||||||
| Претходник | Ивао Мацуда | ||||||
| Наследник | Фумио Кишида | ||||||
| Министерка за родова еднаквост и социјални прашања | |||||||
| На должноста 26 септември 2006 – 26 септември 2007 | |||||||
| Премиер | Шинзо Абе | ||||||
| Претходник | Кунико Иногучи | ||||||
| Наследник | Јоко Камикава | ||||||
| Министерка за безбедност на храна | |||||||
| На должноста 26 септември 2006 – 26 септември 2007 | |||||||
| Премиер | Шинзо Абе | ||||||
| Претходник | Ивао Мацуда | ||||||
| Наследник | Шинја Изуми | ||||||
| Министерка за иновации | |||||||
| На должноста 26 септември 2006 – 26 септември 2007 | |||||||
| Премиер | Шинзо Абе | ||||||
| Претходник | должноста е воспоставена | ||||||
| Наследник | должноста е укината | ||||||
| Пратеничка во Претставничкиот дом | |||||||
| На должноста | |||||||
| Стапил/ -а 11 септември 2005 | |||||||
| Претходник | Тецуџи Накамура | ||||||
| Изборна единица |
| ||||||
| Мнозинство | 164.787 (74,01 %) | ||||||
| На должноста 19 јули 1993 – 8 ноември 2003 | |||||||
| Изборна единица |
| ||||||
| Лични податоци | |||||||
| Роден(а) | 7 март 1961 Тенри, Нара, Јапонија | ||||||
| Партија | Либерално-демократска (по 1996) | ||||||
| Сопружник |
| ||||||
| Деца | 3 | ||||||
| Образование | Универзитет Кобе (ББА) | ||||||
| Потпис (латинизиран) | |||||||
| Потпис | |||||||
| Портал | sanae.gr.jp | ||||||
| |||||||
| |||||||
Санае Такаичи (јапонски: 高市 早苗; р. Јаматокоријама, Нара, Јапонија, 7 март 1961 г.) — јапонска политичарка, која е премиерка на Јапонија и претседателка на Либерално-демократската партија (ЛДП) од октомври 2025 г. Таа е првата жена што ја врши која било од овие две должности во јапонската историја. Како членка на Претставничкиот дом од 1993 до 2003 г. и повторно од 2005 г., таа исто така извршувала министерски должности за време на мандатите на Шинзо Абе и Фумио Кишида.[1]
Родена и порасната во Тенри, префектурата Нара, Такаичи дипломирала на Универзитетот Кобе и пред да ја започне својата политичка кариера работела како авторка, законодавна соработничка и телевизиска водителка. Избрана како независна кандидатка во Претставничкиот дом на Парламентарните избори во 1993 г., се приклучила кон Либерално-демократската партија (ЛДП) во 1996 г. Како штитеничка на премиерот Абе, извршувала различни должности за време на неговиот мандат, најзначајно како министерка за внатрешни работи и комуникации. Била кандидатка на изборите за раководство на ЛДП во 2021 г., но била елиминирана пред вториот круг, освојувајќи го третото место. Од 2022 до 2024 г., за време на премиерскиот мандат на Кишида, служела како министерка за државна безбедност за економски прашања.
Такаичи ја направила својата втора трка за партиското лидерство на изборите во 2024 г., каде што завршила прва во првиот круг, но тесно изгубила во вториот круг од нејзиниот претходник Шигеру Ишиба. Се кандидирала по третпат на Изборите за раководство во 2025 г. и завршила прва во двата круга на гласање, победувајќи го Шинџиро Коизуми и станувајќи првата жена претседателка на партијата. По завршувањето на коалицијата помеѓу ЛДП и Комеито, Такаичи обезбедила коалициски договор со Јапонската партија за иновации, и била избрана за премиерка од страна на Јапонскиот парламент на 21 октомври. На почетокот од својот мандат, Такаичи се соочила со дипломатска криза со Кина по една нејзина изјава во врска со вмешаноста на Јапонија во случај на потенцијален кинески напад врз Тајван и последователните заканувачки забелешки од кинески дипломат. Во 2026 г., таа распишала предвремени општи избори, кои воделе до историска убедлива победа за ЛДП, обезбедувајќи двотретинско надмоќно мнозинство и најголем број освоени места во повоената јапонска изборна историја. За време на својот мандат, Такаичи надгледувала амандмани на Закон за царското семејство со кои се задржала забраната за жени наследнички на царот, носење на закон со кој се забранува сквернавење на јапонското знаме, укинување на забраната за извоз на јапонско оружје, како и основање на Националното биро за разузнавање.
Ставовите на Такаичи биле опишувани на различни начини како конзервативни или ултраконзервативни. Нејзината домашна политика вклучува поддршка за проактивно државно трошење и продолжување на абеномиката. Таа заземала конзервативни ставови за општествените прашања, како што е противењето на истополовите бракови, признавањето на посебни презимиња за сопружниците и женското наследство на јапонскиот престол. Такаичи ја поддржува ревизијата на Член 9 од Уставот на Јапонија — со кој се отфрла употребата на воена сила — води протајванска надворешна политика и го поддржува зајакнувањето на сојузот помеѓу САД и Јапонија. Како членка на крајнодесничарската организација Нипон каиги, била опишувана како личност што застапува ревизионистички ставови за постапките на Јапонија за време на Втората светска војна и ги критикувала изјавата на Мураима и изјавата на Коно со кои било упатено извинување за јапонските воени злосторства. Редовно го посетувала спорното светилиште Јасукуни пред да стане премиерка. Откако била избрана за премиерка, Такаичи е опишувана како една од најмоќните жени во светот, а самата ја истакнува својата цел да стане јапонската „Железна Дама“.
Ран живот
[уреди | уреди извор]Санае Такаичи е родена на 7 март 1961 г. во Јаматокоријама, префектура Нара, во средносталешко семејство со два извора на приходи. Нејзиниот татко, Даикју Такаичи, работел во автомобилска компанија поврзана со Toyota. Нејзината мајка, Казуко Такаичи (1932 — 2018), службеникувала во префектурната полиција во Нара. Такаичи матурирала во префектурната гимназија Унеби во Нара. И покрај тоа што ги исполнувала условите за упис на универзитетите Кео и Васеда во Токио, не се запишала бидејќи нејзините родители одбиле да ги плаќаат школарините доколку замине од дома или одбере таканаречен приватен универзитет, поради тоа што била женско.
Наместо тоа, Такаичи патувала по шест часа секој ден од семејниот дом за да студира на Универзитетот Кобе, самофинансирајќи се со работа преку хонорарни ангажмани. За време на студентските денови, се приклучила кон музички состав во кој свирела на тапани, а во еден период била и членка на хеви-метал група. Во 1984 г. дипломирала бизнис-администрација на Кобе, а потоа се запишала на Институтот за влада и менаџмент Мацушита.
Во 1987 г., Такаичи се преселила во Соединетите Држави за да работи како конгресна стипендистка на Институтот Мацушита кај демократската конгресменка Патриша Шредер, која оставила силен впечаток кај неа за време на претседателската кампања. По враќањето во Јапонија во 1989 г., таа работила како законодавна аналитичарка со познавања од американската политика и напишала книги засновани на нејзиното искуство. Во март 1989 г. станала водителка на телевизијата TV Asahi, соводирајќи ја емисијата Kodawari TV Pre-Stage заедно со Ренхо. Во ноември 1990 г. била ангажирана како водителка на Fuji Television, каде што подоцна служела како водителка на утринската информативна програма Asa Da! Dō Naru.[2][3]
Политички ставови
[уреди | уреди извор]Такаичи е опишана како личност што застапува цврсти конзервативни и јапонски националистички ставови, при што како свое вдахновение и главно влијание врз нејзините лични политички убедувања ја наведува поранешната британска премиерка Маргарет Тачер. Слично на Тачер, таа е нарекувана и „Железната Дама“. Такаичи е членка на Нипон каиги, ултраконзервативна организација што се залага за ревидирање на јапонската историја низ ултранационалистичка призма.
Некои нејзини политички соборци и меѓународни медиуми ја сместуваат на крајната десница од политичкиот спектар, додека бројни светски медиумски куќи и изданија ја опишуваат како „ултраконзервативна“ или „ултранационалистичка“.
Глобализам
[уреди | уреди извор]На состанокот на Буџетскиот комитет при Домот на советници, одржан на 13 ноември 2025 г., одговарајќи на прашање што го критикувало „промовирањето на политики водени од прекумерен глобализам“, Такаичи изјавила дека „глобализацијата придонела за развојот на светската економија“.
Имиграција
[уреди | уреди извор]Слично на останатите кандидати во трката за лидер на Либерално-демократската партија (ЛДП) во 2025 г., Такаичи зазема цврст став во однос на имиграцијата. За време на својата кампања таа повикала на „строги мерки“ против незаконската миграција и нагласила дека странците мораат строго да ги почитуваат јапонските закони. Меѓу другото, таа истакнала дека лицата што ги пречекоруваат своите визи или бегаат од правдата треба да бидат третирани подеднакво строго како и јапонските државници, а предложила и основање на посебна агенција за справување со прашања поврзани со визните пречекорувања, прекумерниот туризам и купувањето земјиште од страна на странски државјани во близина на одбранбени капацитети.
И покрај реториката за строга контрола, нејзината влада продолжува да прифаќа странска работна сила за да ги задоволи потребите на пазарот. Планот на нејзината администрација е до 2028 г. да прими 1,23 милиони мигранти преку соодветни работни програми во определени сектори. Во јануари 2026 г., Кабинетот на Такаичи одлучил да ги прошири секторите покриени со одредени програми за стручни работници, додавајќи ги областите како што се линиското снабдување, логистичките магацини и циркулацијата на ресурси. Во однос на регулативите за странско стекнување на недвижности, иако се разгледуваат зајакнувања околу чувствителните зони без разлика на националноста, целосните забрани за земјиште остануваат сложени поради меѓународните договори.
Личен живот
[уреди | уреди извор]Такаичи стапила во брак со својот колега од Претставничкиот дом, Таку Јамамото, во 2004 г. Немале заеднички деца, но Такаичи ги посвоила неговите три деца од претходниот брак, преку кои има четири внуци. Поради гинеколошка операција и потешкотии со зачнувањето, се откажала од раѓањето сопствени деца. Парот се развел во јули 2017 г. поради различни политички ставови и настојувања, но повторно се венчале во декември 2021 г. При вториот брак, Таку Јамамото го зел презимето на Такаичи за да го исполни законскиот услов за заедничко презиме кај брачните парови. Во 2025 г., Јамамото претрпел церебрален инфаркт, останувајќи парализиран на десната страна од телото, а Такаичи лично се грижи за него како негова негувателка.
И покрај членството во спротивни партии, таа е пријателка со поранешниот премиер Јошихико Нода, со кој биле генерациски блиски на Институтот Мацушита. По нејзиното доаѓање на премиерската должност, нејзиниот избор на мода и додатоци предизвикал голем интерес меѓу младите, појава наречена „Сана-манија“.
Такаичи е позната по своите страсти кон коњските трки, јапонската рок- и хеви-метал музика, спортот и управувањето со мотори и автомобили. Во младоста свирела на тапани и пијано, а во нејзините рани години во парламентот управувала со спортски автомобил Toyota Supra Celica XX, кој денес е изложен во музеј во Нара. Исто така, таа поседува титула почесен сомелие и е голема љубителка на манга, како на пример Bari Bari Densetsu.[4]
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ „【おくやみ】高市和子さん(高市早苗前総務相の母)“. Nikkan Kogyo Shimbun (јапонски). Архивирано од изворникот 22 октомври 2025. Посетено на 20 октомври 2025.
- ↑ „高市早苗氏が30年前、立民・蓮舫氏と並んでテレビ司会をしていた過去“. NEWSポストセブン (јапонски). Архивирано од изворникот 16 септември 2021. Посетено на 18 август 2022.
- ↑ „高市早苗・前総務相が語った「バンドのドラマーだった時代」“. FRIDAYデジタル (јапонски). 26 септември 2021. Архивирано од изворникот 26 септември 2021.
- ↑ Falcus, N. (27 октомври 2025). „Sanae Takaichi: Behind the Smile of Japan's Iron Lady“. Japonica Publication (англиски). Посетено на 7 јули 2026.