Руи Жорже
| Руи Жорже | |||
|---|---|---|---|
|
| |||
| Лични податоци | |||
| Полно име |
Руи Жорже де Соуса Дијаш Македо де Оливеира | ||
| Роден на | 27 март 1973 | ||
| Роден во | Вила Нова де Гаја, Португалија | ||
| Држава |
| ||
| Висина | 1,70 м | ||
| Играчки податоци | |||
| Позиција | одбрана | ||
| Сегашен клуб |
| ||
| Повлекување | 2003 (33 г.) | ||
| Младинска кариера | |||
|
| |||
| Кариера* | |||
| Години | Клуб | Наст. | (Гол.) |
| 1991-1998 |
| 86 | (2) |
| 1991-1992 |
→ | 32 | (2) |
| 1998-2005 |
| 191 | (5) |
| 2005-2006 |
| 15 | (0) |
| Репрезентација | |||
| 1993-1994 |
| 17 | (0) |
| 1994-2004 |
| 45 | (1) |
| Раководител на екипите | |||
| 2009 |
| ||
| 2010- |
| ||
| 2016 |
| ||
Руи Жорже де Соуса Дијаш Македо де Оливеира (роден на 22 март 1973 година, во Вила Нова де Гаја) или само Руи Жорже — португалски фудбалски тренер и поранешен играч од одбраната. Во моментов ја води португалската репрезентација под 21 година, чиј селектор е уште од 2010 година.
Целата своја играчка кариера тој ја поминал во Португалија, носејќи ги главно дресовите на гигантите Порто, шест сезони (1992-1998), и Спортинг Лисабон, седум сезони (1998-2005).
За португалската репрезентација одиграл вкупно 45 натпревари и постигнал еден гол, претставувајќи ја земјата на Светското првенство 2002 и на две Европски првенства (2000 и 2004).
По завршувањето на играчката кариера на 33-годишна возраст, тој започнал да работи како тренер во клубот во кој ја завршил својата кариера, Белененсеш. Во 2010 година, бил назначен за селектор на португалската репрезентација под 21 година, функција која ја врши до денес. Во меѓувреме, тој исто така ја водел и Олимписката репрезентација на Португалија на Олимпијадата 2016 во Рио.
Технички карактеристики
[уреди | уреди извор]Лев бек, познат по својата одбранбена сигурност и конзистентни настапи.[1] Во својата играчка кариера, тој бил познат и по лидерските способности во соблекувалната на неговите тимови и инспирирајќи ги помладите играчи.[1] Дополнително, тој имал и одлични технички квалитети, бил вешт играч со одличен центаршут и добар дриблинг.
Клупска кариера
[уреди | уреди извор]Руи Жорже е роден во Вила Нова де Гаја, округот Порто, започнувајќи ја својата фудбалска кариера во локалниот клуб, ФК Порто. За сезоната 1991-1992, тој бил позајмен на Рио Аве во втората португалска лига, со кој го направил своето професионално деби. Враќајќи се во својот прв клуб во 1992 година, иако никогаш не бил неоспорен стартер во Порто (играјќи повеќе од 20 натпревари само двапати во текот на шестгодишниот престој во клубот), тој сепак дал значаен придонес во освојувањето на пет титули во португалското првенство и три национални купови.
Во јули 1998 година, заедно со соиграчот Бино, Руи Жорже дошол во Спортинг Лисабон во необична размена на играчи во португалскиот фудбал, која во спротивната насока ги однела Пауло Коштиња и Емилио Пеише.[1] Таму останал во следните седум години, играјќи како стартер во најголемиот дел од престојот во клубот и додавајќи уште две првенствени титули во својата ризница со трофеи, освоени во сезоната 1999-2000 и двојната круна освоена во сезоната 2001-2002.[2] Во сезоната 2003-2004 ја добил наградата „Стромп“ за најдобар играч на Спортинг за сезоната. Во неговата последна сезона, му помогнал на клубот да стигне до финалето на Купот на УЕФА, загубено од ЦСКА Москва со 1-3.[3]
Во сезоната 2005–2006, неговата последна во играчката кариера, тој играл за друг лисабонски клуб, Белененсеш. По завршувањето на сезоната, тој се пензионирал од активното играње фудбал - на возраст од 33 години, со повеќе од 400 официјални настапи во кариерата - и се приклучил на младинскиот тренерски штаб на својот последен клуб.[4]
Репрезентативна кариера
[уреди | уреди извор]Руи Жорже играл за португалската репрезентација под 21 година, која загубила во финалето на Европското првенство за играчи под 21 година 1994 од Италија (2–1), и Олимписката репрезентација која завршила на четвртото место на Летните олимписки игри 1996 во Атланта.[5] Своето деби за сениорската репрезентација го направил на 20 април 1994, во ремито 0-0 против Норвешка во пријателски натпревар.
Тој бил дел од португалските состави на Европското првенство 2000, Светското првенство 2002 и Европското првенство 2004, на последното одиграно на домашно тло, освоил и медал за второто место откако португалците загубиле само во финалето од Грција. Истата година, тој се збогувал со репрезентација со 45 одиграни натпревари и еден гол (постигнат на 1 септември 2001, во победата со 1-7 над Андора во квалификациите за Светското првенство 2002[6]).[7]
Хонологија на репрезентативните настапи
[уреди | уреди извор]Тренерска кариера
[уреди | уреди извор]Во мај 2009 година, Руи Жорже бил назначен за главен тренер на Белененсеш за последните два натпревари од сезоната 2008–2009, преземајќи ја функцијата од Жаими Пашеко по поразот од 0–5 на домашен терен од Брага.[9] пришто тимот на крајот завршил втор одзади и испаднал од лигата (подоцна вратен во истата). На крајот од сезоната, тој се вратил во младинските редови.[10]
На 19 ноември 2010 година, Руи Жорже го заменил Осеано на кормилото на португалската репрезентација под 21 година.[11] Тој ја квалификувал репрезентацијата за Европското првенство 2015 во Чешка, по десет победи во исто толку натпревари во квалификациите,[12] и истата ја предводел на завршниот турнир до второто место, откако во финалето биле поразени на пенали од Шведска.[13]
Во 2016 година, тој ја водел Олимписката репрезентација на Португалија на Летните олимписки игри 2016 во Рио де Жанеиро, каде „Лузитанците“ биле елимнирани во четвртфиналето после поразот со 4-0 од Германија.[14][15] Следната година, тој ја предводел репрезентацијата под 21 година на Европското првенство во категоријата во Полска, каде португалците го завршиле настапот уште во првата фаза.[16]
Во ноември 2020 година, откако веќе се квалификувал за Европското првенство 2021, Руи Жорже прославил една деценија на функцијата; во тој момент, тој бил најискусниот селектор меѓу сите репрезентации под 21 година во Европа и бил подолго на функцијата од сите освен четворица сениорски тренери во светот.[17] На завршниот турнир во Унгарија и Словенија во јуни 2021, неговиот тим стигнал повторно до финалето на Европското првенство, но загубиле од Германија со 1-0.[18]
Статистика
[уреди | уреди извор]Клупска статистика
[уреди | уреди извор]Статистиката е ажурирана на 22 јуни 2024.
| Сезона | Клуб | Првенство | Национален куп | Континентален куп | Останати купови | Вкупно | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Лига | Наст | Гол | Лига | Наст | Гол | Лига | Наст | Гол | Лига | Наст | Гол | Наст | Гол | ||
| 1991-1992 | СД | 32 | 2 | КП | 3 | 0 | - | - | - | - | - | 35 | 2 | ||
| 1992-1993 | ПД | 8 | 0 | КП | 1 | 0 | ЛШ | 4 | 0 | - | - | - | 13 | 0 | |
| 1993-1994 | ПД | 24 | 0 | КП | 6 | 1 | ЛШ | 10 | 1 | СП | 1 | 0 | 41 | 2 | |
| 1994-1995 | ПД | 15 | 0 | КП | 3 | 0 | КПК | 5 | 0 | СП | 2 | 0 | 25 | 0 | |
| 1995-1996 | ПД | 22 | 2 | КП | 5 | 0 | ЛШ | 2 | 0 | СП | 1 | 0 | 30 | 2 | |
| 1996-1997 | ПД | 11 | 0 | КП | 1 | 0 | ЛШ | 3 | 0 | СП | 1 | 0 | 16 | 0 | |
| 1997-1998 | ПД | 6 | 0 | КП | 2 | 0 | ЛШ | 2 | 0 | СП | 1 | 0 | 11 | 0 | |
| Вкупно Порто | 86 | 2 | 18 | 1 | 26 | 1 | 6 | 0 | 136 | 4 | |||||
| 1998-1999 | ПД | 26 | 2 | КП | 1 | 0 | КУ | 0 | 0 | - | - | - | 27 | 2 | |
| 1999-2000 | ПЛ | 34 | 2 | КП | 5 | 0 | КУ | 1 | 0 | - | - | - | 40 | 2 | |
| 2000-2001 | ПЛ | 31 | 0 | КП | 5 | 0 | ЛШ | 4 | 0 | СП | 3 | 0 | 43 | 0 | |
| 2001-2002 | ПЛ | 30 | 0 | КП | 4 | 0 | КУ | 5 | 0 | - | - | - | 39 | 0 | |
| 2002-2003 | ПЛ | 22 | 1 | КП | 2 | 0 | ЛШ+КУ | 2[19]+1 | 0 | СП | 1 | 0 | 28 | 1 | |
| 2003-2004 | ПЛ | 29 | 0 | КП | 0 | 0 | КУ | 4 | 0 | - | - | - | 33 | 0 | |
| 2004-2005 | ПЛ | 19 | 0 | КП | 1 | 0 | КУ | 12 | 0 | - | - | - | 32 | 0 | |
| Вкупно Спортинг Лисабон | 191 | 5 | 18 | 0 | 29 | 0 | 4 | 0 | 242 | 5 | |||||
| 2005-2006 | ПЛ | 15 | 0 | КП | 0 | 0 | - | - | - | - | - | - | 15 | 0 | |
| Вкупно во кариерата | 324 | 9 | 39 | 1 | 55 | 1 | 10 | 0 | 428 | 11 | |||||
Репрезентативна статистика
[уреди | уреди извор]| Репрезентација | Година | Настапи | Голови |
|---|---|---|---|
| 1994 | 1 | 0 | |
| 1996 | 1 | 0 | |
| 2000 | 7 | 0 | |
| 2001 | 9 | 1 | |
| 2002 | 9 | 0 | |
| 2003 | 12 | 0 | |
| 2004 | 6 | 0 | |
| Вкупно | 45 | 1 | |
Тренерска статистика
[уреди | уреди извор]Португалија под 21 година
[уреди | уреди извор]Статистиката е ажурирана на 24 јуни 2025.
| Сезона | Репрезентација | Натпреварување | Пласман | Учинок | Голови | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Одиграни | Победи | Нерешени | Изгубени | Успешност % | ДГ | ПГ | ГР | ||||||
| 2010 | Квал. Евро У21 2011 | Назначен, 3. место во групата 9, не се квалификувале | 4 | 3 | 0 | 1 | 75,00 | 6 | 3 | +3 | |||
| 2011 | Квал. Евро У21 2013 | 2. место во групата 6, не се квалификувале | 5 | 2 | 2 | 1 | 40,00 | 11 | 5 | +6 | |||
| 2012 | 3 | 2 | 1 | 0 | 66,67 | 4 | 1 | +3 | |||||
| 2013 | Квал. Евро У21 2015 | 1. место во групата 8, се квалификувале | 4 | 4 | 0 | 0 | 100,00 | 14 | 4 | +10 | |||
| 2014 | 4 | 4 | 0 | 0 | 100,00 | 8 | 2 | +6 | |||||
| 2015 | Евро У21 2015 | Финалист | 5 | 2 | 3 | 0 | 40,00 | 7 | 1 | +6 | |||
| 2015 | Квал. Евро У21 2017 | 1. место во групата 4, се квалификувале | 5 | 5 | 0 | 0 | 100,00 | 19 | 1 | +18 | |||
| 2016 | 5 | 3 | 2 | 0 | 60,00 | 15 | 4 | +11 | |||||
| 2017 | Евро У21 2017 | Групна фаза | 3 | 2 | 0 | 1 | 66,67 | 7 | 5 | +2 | |||
| 2017 | Квал. Евро У21 2019 | 2. место во групата 8, пораз во баражот, не се квалификувале | 4 | 2 | 1 | 1 | 50,00 | 6 | 5 | +1 | |||
| 2018 | 8 | 6 | 0 | 2 | 75,00 | 29 | 9 | +20 | |||||
| 2019 | Квал. Евро У21 2021 | 2. место во групата 7, се квалификувале | 4 | 3 | 0 | 1 | 75,00 | 11 | 6 | +5 | |||
| 2020 | 6 | 6 | 0 | 0 | 100,00 | 18 | 3 | +15 | |||||
| 2021 | Евро У21 2021 | Финалист | 6 | 5 | 0 | 1 | 83,33 | 12 | 4 | +8 | |||
| 2021 | Квал. Евро У21 2023 | 1. место во групата 4, се квалификувале | 4 | 4 | 0 | 0 | 100,00 | 14 | 0 | +14 | |||
| 2022 | 6 | 5 | 1 | 0 | 83,33 | 27 | 3 | +24 | |||||
| 2023 | Евро У21 2023 | Четвртфинале | 4 | 1 | 1 | 2 | 25,00 | 3 | 5 | -2 | |||
| 2023 | Квал. Евро У21 2025 | 1. место во групата Г, се квалификувале | 5 | 4 | 0 | 1 | 80,00 | 17 | 3 | +14 | |||
| 2024 | 5 | 5 | 0 | 0 | 100,00 | 16 | 3 | +13 | |||||
| 2025 | Евро У21 2025 | Четвртфинале | 4 | 2 | 1 | 1 | 50,00 | 9 | 1 | +8 | |||
| Вкупно Португалија У21 | 94 | 70 | 12 | 12 | 74,47 | 254 | 68 | +186 | |||||
Титули
[уреди | уреди извор]Клупски
[уреди | уреди извор]
Порто
[уреди | уреди извор]
Примеира лига : 5
- 1992–1993, 1994–1995, 1995–1996, 1996–1997, 1997–1998
- 1993–1994, 1997–1998
- 1993, 1994, 1996
Спортинг Лисабон
[уреди | уреди извор]
Примеира лига : 2
- 1999-2000, 2001-2002
- 2001-2002
- 2000, 2002
Орден
[уреди | уреди извор]Наводи
[уреди | уреди извор]- 1 2 3 „Rui Jorge“. Wiki Sporting.
- ↑ Almeida, Isaura (28 April 2020). „A última vez que o Sporting foi campeão foi há 18 anos“ [Last time Sporting were champions was 18 years ago]. Diário de Notícias (португалски). Посетено на 6 June 2021.
- ↑ „History:Sporting CP-CSKA Moskva“. UEFA. Посетено на 24 март 2024.
- ↑ Gouveia, Ricardo (19 July 2006). „"Mister" Rui Jorge vai treinar juniores do Belenenses: "Queria jogar mais um ano..."“ [Mister Rui Jorge will coach Belenenses juniors: "I wanted to play another year..."] (португалски). Mais Futebol. Посетено на 6 June 2021.
- ↑ „Portugal-Brasil: o pesadelo das Olimpíadas de 96 segundo Ronaldo e Bebeto“ [Portugal-Brazil: the nightmare of the 96 Olympics according to Ronaldo and Bebeto] (португалски). Mais Futebol. 27 March 2003. Посетено на 6 December 2023.
- ↑ „Andorra 1–7 Portugal: Gomes four“. ESPN FC. 1 September 2001. Посетено на 19 September 2019.
- ↑ Pombo, Diogo (14 June 2015). „Rui Jorge e os miúdos que pôs a jogar bem à bola“ [Rui Jorge and the kids he got playing some good ball]. Observador (португалски). Посетено на 6 December 2023.
- ↑ Си постигнал автогол.
- ↑ „Rui Jorge: "Tinha de aceitar"“ [Rui Jorge: "I had to accept"]. Record (португалски). 12 May 2009. Архивирано од изворникот на 2017-10-01. Посетено на 30 September 2017.
- ↑ „Rui Jorge recusa convite para 2009/10“ [Rui Jorge rejects invitation for 2009/10]. Record (португалски). 25 May 2009. Посетено на 30 September 2017.[мртва врска]
- ↑ „Rui Jorge takes Portugal U21 reins“. UEFA. 19 ноември 2010. Посетено на 24 јуни 2025.
- ↑ Machado, Carlos (9 September 2014). „Portugal end group in perfect fashion“. UEFA. Посетено на 17 November 2014.
- ↑ Kell, Tom (30 June 2015). „Spot-on Sweden beat Portugal to win U21 EURO“. UEFA. Посетено на 30 June 2015.
- ↑ „Rui Jorge: Olympics are a special test“. FIFA. 27 July 2016. Посетено на 6 December 2023.
- ↑ Dowley, Conor (13 August 2016). „Portugal vs. Germany 2016: Final score 4–0, Serge Gnabry leads another Olympic rout“. SB Nation. Посетено на 19 September 2019.
- ↑ „Portugal vence Macedónia, mas falha objetivo das meias-finais“ [Portugal beat Macedonia, but miss semi-finals goal] (португалски). TSF. 23 June 2017. Посетено на 10 October 2017.[мртва врска]
- ↑ „Uma década de Rui Jorge ao leme da Seleção de sub-21: "Os dez anos falam por si"“ [A decade of Rui Jorge at the helm of the under-21 national team: "The ten years speak for themselves"]. O Jogo (португалски). 19 November 2020. Архивирано од изворникот на 2023-06-06. Посетено на 15 January 2021.
- ↑ „Germany U21 1–0 Portugal U21“. BBC Sport. 6 June 2021. Посетено на 6 June 2021.
- ↑ 2 настапи во квалификациските кола.
Надворешни врски
[уреди | уреди извор]
| |||||||||||||