Прејди на содржината

Ричмонд Боаки

Од Википедија — слободната енциклопедија
Ричмонд Боаки
Лични податоци
Полно име Ричмонд Јиадом Боаки[1]
Роден на 28 јануари 1993(1993-01-28) (33 г.)[1]
Роден во Акра, Гана
Држава Гана Гана
Висина &100000000000001860000001,86 м[2]
Позиција напаѓач
Клупски податоци
Сегашен клуб Слободен играч Слободен играч
Младинска кариера
Бекем Јунајтед Бекем Јунајтед
Џенова Џенова
Кариера*
Години Клуб Наст. (Гол.)
2010-2013 Џенова Џенова 6 (1)
2011-2013 →Сасуоло Сасуоло 66 (21)
2013-2014 Јувентус Јувентус 0 (0)
2013-2014 →Елче Елче 31 (6)
2014-2015 Аталанта Аталанта 19 (3)
2015 →Рода Рода 9 (0)
2016 Латина Латина 33 (4)
2017-2018 Црвена ѕвезда Црвена ѕвезда 30 (27)
2018 Џиангу Сунинг Џиангсу Сунинг 15 (3)
2018-2021 Црвена ѕвезда Црвена ѕвезда 33 (16)
2021 Гурник Забже Гурник Забже 13 (0)
2021-2022 Беитар Ерусалим Беитар Ерусалим 27 (6)
2022-2023 Ламија Ламија 8 (1)
2023 Ал Ахдар Ал Ахдар 6 (2)
2023 Селангор Селангор 11 (6)
Репрезентација
2010-2013 Гана Гана 20 10 (5)
2012-2022 Гана Гана 19 (7)

Ричмонд Јиадом Боаки (роден на 28 јануари 1993 година, во Акра) е гански фудбалер, напаѓач, кој моментално е без клуб и поранешен репрезентативец на Гана.

Клупска кариера

[уреди | уреди извор]

Рана кариера

[уреди | уреди извор]

Роден во Акра, регионот Голема Акра,[3] Боаки ја започнал својата кариера во Бекем Јунајтед во неговата родна земја Гана.[4] Тој потоа се преселил во ДиСи Јунајтед од Агого,[5] каде останал до 2008 година кога бил скаутиран од извидниците на Џенова по еден турнир во Виченца, Италија.[6]

Џенова и Сасуоло

[уреди | уреди извор]

Со Примавера тимот на Џенова, тој го освоил Купот на Италија во 2009 година,[7] а во 2010 година и првенството во истата категорија. На 9 септември 2010 година, сè уште играјќи за младиот тим на Џенова, тој го освоил Суперкупот на Италија Примавера (повторувајќи го успехот од 2009 година) постигнувајќи два гола во натпреварот кој завршил со победа од 5-0 над Милан.[8]

Во сезоната 2009-2010, тој бил промовиран во првиот тим и го имал своето деби во Серија А на 3 април 2010 година. Тој влегол како замена за Давид Суасо во 12-тата минута од натпреварот на домашен терен против Ливорно, постигнувајќи гол на своето деби во највисоката италијанска дивизија, со што станал третиот најмлад дебитант стрелец во Италија.[9]

Следната сезона, Боаки заминал на позајмица во Сасуоло.[10] Тој ги постигнал своите први голови за клубот во Купот на Италија на 14 август против Јуве Стабија (2-1) и на 21 август против Верона (3-3). Во првенството тој постигнал гол веднаш на своето деби на 27 август во победата со 3-1 против Ночерина. Три дена подоцна, тој повторно се впишал во стрелците при победата со 1-0 против Виченца. На 1 ноември, тој постигнал два гола против Модена во дербито на Емилија-Ромања кое неровердите го добиле со резултат 5-2.

Тој ја заврши сезоната со 34 настапи и вкупно 12 гола (10 од нив во лигата), многупати влегувајќи како замена во второто полувреме.

Јувентус, враќање во Сасуоло и Елче

[уреди | уреди извор]

На 16 јули 2012 година, Боаки бил купен од Јувентус во договор за ко-сопственост за 4 милиони евра.[11] Иако се појавил на подготовките со клубот, големата конкуренција во нападот на бјанконерите, го приморала тренерот Антонио Конте да го испрати Боаки на заем повторно во Сасуоло каде одиграл одлично претходната сезона. На 6 октомври, тој постигнал два гола во натпреварот против Гросето.[12] Со придонес од 11 гола, на 18 мај 2013 година, тој ја освоил титулата во Серија Б со клубот, помагајќи во исто време за првата историска промоција на Сасуоло во Серија А.

На 19 јуни 2013 година, ко-сопственоста во корист на Јувентус била обновена. Сепак, на 28 август, тој се преселил на нова позајмица во Елче, клубот од Шпанија кој штотуку изборил промоција во Примера Дивисион.[13] Во неговиот прв натпревар за шпанската екипа, Боаки влегол како замена во второто полувреме и постигнал гол со кој ги поставил конечните 2-2 против Алмерија во 95-тата минута. Вториот гол на Боаки дошол со удар со глава во 91-вата минута од шесттиот натпревар против Реал Мадрид, погодок кој сепак не бил доволен за да се избегне пораз.[14] Тој го затворил своето искуство во Шпанија со 33 настапи и 7 гола, во првенството и Купот на Шпанија и се вратил во Јувентус.

На 20 јуни 2014 година, ко-сопственоста на играчот помеѓу Јувентус и Џенова била обновена.[15]

Аталанта, Рода и Латина

[уреди | уреди извор]
Боаки за време на тренинг со Аталанта

На 22 јули 2014 година, неговата преселба на позајмица во Аталанта бил официјализирана преку официјалната веб-страница на Лега Серија А.[16] Своето деби со дресот на нероаѕурите го имал во натпреварот од Купот на Италија при победата со 2-0 над Пиза на 23 август 2014 година. На 31 август тој го одиграл својот прв натпревар во Серија А за тимот од Бергамо, во ремито 0-0 на домашен терен против Хелас Верона. На 14 септември, тој го постигнал својот прв гол во Серија А во дресот на Аталанта во победата со 1-2 на гости кај Каљари. На 19 октомври, тој го постигнал првиот гол пред домашните гледачи, погодувајќи ја мрежата на Парма во 90-тата минута од успехот со 1-0 на Стадионот Атлети Аѕури д'Италија.[17][18] На 3 декември, тој ги постигнал двата гола во натпреварот од Купот на Италија во кој Аталанта го победила Авелино на домашен терен со 2-0.[19] Сепак, неговата форма доживеала пад во вториот дел од сезоната во кој постигнал само еден гол, завршувајќи ја сезоната со вкупно 22 настапи и 5 гола.

На 25 јуни 2015 година, тој бил целосно откупен од Аталанта, која платила 1,3 милиони евра за половината од договор во сопственост на Џенова и уште 1,6 милиони евра за половината од договорот во сопственост на Јувентус.[20] Набргу потоа, на 31 август, Аталанта го позајмила Боаки на една сезона на Рода, тим од холандската прва лига.[21] Сепак, искуството во Холандија се покажало како неуспешно за него; тој забележал само 10 настапи за Рода (9 во првенството и еден во купот), неуспевајќи притоа да постигне ниту еден гол за тимот по што позајмицата му била прекината.[22]

Во јануари 2016 година, Аталанта го испратила на нов заем, овојпат во Латина во Серија Б. Тој забележал 17 настапи за Латина во вториот дел од сезоната 2015-2016, постигнувајќи еден гол на 2 април 2016 на домашен терен против Авелино.[23] Откако заемот му бил продолжен за уште една сезона, Боаки забележал 16 настапи и 3 гола за Латина во есенскиот дел од Серија Б 2016-2017, пред да го напушти клубот во јануари.

Црвена ѕвезда, искуството во Кина и враќање во Србија

[уреди | уреди извор]
Боаки со Црвена ѕвезда во 2017

На 31 јануари 2017 година, Боаки дошол на едноиполгодишен заем во Црвена ѕвезда.[24] Своето деби го направил во првиот натпревар од пролетниот дел од сезона против Нови Пазар, а во следното коло, во неговиот втор натпревар за „црвено-белите“, постигнал два гола во победата со 3-0 над Бачка.[25] Во текот на пролетниот дел од сезоната 2016-2017, тој постигнал 12 гола на 16 натпревари во првенството, а исто така постигнал и 4 гола во 4 натпревари во купот. Во јуни 2017 година, Латина прогласила банкрот, па Боаки како слободен играч на 27 јуни потпишал тригодишен договор со Црвена ѕвезда.[26]

Во сезоната 2017-2018, тој продолжил со одличните настапи. На 6 јули 2017, дебитирал во европските натпреварувања постигнувајќи два гола и асистирал за третиот во натпреварот против малтешката екипа Флоријана што завршил со резултат 3-3 во рамките на првото квалификациско коло од Лига Европа. На 18 ноември, постигнал 4 гола во победата со 6-1 над Рад. Во првиот дел од сезоната, тој постигнал 15 гола на 14 првенствени натпревари, додавајќи уште 8 гола во 14 натпревари во Лига Европа. Со головите им помогнал на „црвено-белите“ да се пласираат во групната фаза од Лигата на Европа, а подоцна и во шеснаесттина финалето на натпреварувањето. Тој, исто така, станал најдобриот странски стрелец во историјата на Црвена ѕвезда.[27]

На крајот на февруари 2018 година, Боаки се преселил во кинескиот клуб Џиангсу Сунинг во трансфер вреден 5,5 милиони евра.[28] По шест месеци во Кина, во кои за Џиангсу одиграл 15 првенствени натпревари и постигнал три гола, тој се вратил во Црвена ѕвезда на 31 август 2018 година.[29] На своето деби во првенството, тој постигнал два гола, во победата со 6-0 на домашен терен против Радник Сурдулица. Сезоната ја затворил со 15 настапи и 13 постигнати гола, давајќи важен придонес во освојувањето на српското првенство, кое го освоил со клубот и наредната година за сезоната 2019-2020.

Гурник Забже и Беитар Ерусалим

[уреди | уреди извор]

Откако му истекол договорот со Црвена ѕвезда, на 9 јануари 2021 година, Боаки како слободен играч потпишал за полскиот клуб Гурник Забже.[30][31]

На 20 јули 2021 година, Боаки отишол да игра во Беитар Ерусалим[32] клуб од израелската прва лига, каде за време на престојот забележал вкупно 26 настапи и 7 голови во првенството.

Ламија

[уреди | уреди извор]

На 17 август 2022, Боаки потпишал за грчката екипа Ламија со слободен трансфер.[33]

Ал Ахдар и Селангор

[уреди | уреди извор]

Во јануари 2023 година, Боаки и се приклучил на либијската екипа, Ал Ахдар.[34]

На 28 јуни 2023, Боаки се согласил да потпише за екипата на Селангор од Малезија.[35][36] На 25 август 2023, тој постигнал хет-трик во победата со 2-11 на гостувањето кај Келантан.

Репрезентативна кариера

[уреди | уреди извор]

Боаки играл за младата репрезентација на Гана под 20 години, со која учествувал на Светското првенство 2013 во споменатата возраст; тој одиграл пет натпревари и постигнал два гола на турнирот, на кој Гана го освоила третото место.

Во 2012 година, тој го направил своето деби со сениорската репрезентација во пријателски натпревар против Кина, постигнувајќи го меѓу другото и израмнувачкиот гол во натпреварот кој завршил 1-1.

Во 2013 година, тој учествувал на Африканскиот куп на нации, иако ниту еднаш не влегол во игра.

Во 2017 година, тој постигнал два гола (прв и единствен пат за репрезентацијата во неговата кариера) во победата од 5-1 на гостувањето кај Република Конго, натпревар од квалификациите за Светското првенство 2018 во Русија.

Во 2021 година, по втор пат во кариерата бил повикан да учествува на Африканскиот куп на нации. На турнирот одигран во Камерун, Боаки забележал два настапи и двата како замена од клупата и во двата неговата репрезентација била поразена: со 1-0 од Мароко и со 3-2 од Комори, иако во вториот натпревар тој дури постигнал и гол. Гана била елиминирана уште во групната фаза со само еден освоен бод по три натпревари.

Хронологија на репрезентативните настапи

[уреди | уреди извор]
Хронологија на настапи и постигнати голови за националната селекција ― Гана
Дата Град Домашни Резултат Гости Натпреварување Голови Инфо Детали
15-8-2012СианКина Кина1 – 1Гана ГанаПријателска1влегол во игра 67'
11-9-2012МонровијаЛиберија Либерија2 – 0Гана ГанаПријателска-
14-11-2012ЛисабонЗелен ’Рт Зелен ’Рт0 – 1Гана ГанаПријателска-
10-1-2013Абу ДабиГана Гана3 – 0Египет ЕгипетПријателска1влегол во игра 46'
13-1-2013Абу ДабиГана Гана4 – 2Тунис ТунисПријателска-заменет 46'
7-6-2013ОмдурманСудан Судан1 – 3Гана ГанаКвал. за СП 2014-заменет 61'
16-6-2013МасеруЛесото Лесото0 – 2Гана ГанаКвал. за СП 2014-заменет 61'
28-3-2015Ле АврГана Гана1 – 2Сенегал СенегалПријателска1влегол во игра 80'
31-3-2015ПаризГана Гана1 – 1Мали МалиПријателска-добил жолт картон во 69-тата минута 69' заменет 81'
1-9-2015БразавилКонго Конго2 – 3Гана ГанаПријателска1заменет 68'
5-9-2015КигалиРуанда Руанда0 – 1Гана ГанаКвал. за АФКОН 2017-заменет 61'
5-9-2017БразавилКонго Конго1 – 5Гана ГанаКвал. за СП 20182добил жолт картон во 87-мата минута 87'
7-10-2017КампалаУганда Уганда0 – 0Гана ГанаКвал. за СП 2018-
12-11-2017КумасиГана Гана1 – 1Египет ЕгипетКвал. за СП 2018-влегол во игра 74'
11-11-2021ЈоханесбургЕтиопија Етиопија1 – 1Гана ГанаКвал. за СП 2022-заменет 61'
14-11-2021Кејп КоустГана Гана1 – 0Јужна Африка Јужна АфрикаКвал. за СП 2022-влегол во игра 87'
5-1-2022РајанАлжир Алжир3 – 0Гана ГанаПријателска-заменет 67'
10-1-2022ЈаундеМароко Мароко1 – 0Гана ГанаАФКОН 2021 - Прва фаза-влегол во игра 90+1'
18-1-2022ГаруаГана Гана2 – 3Комори КомориАФКОН 2021 - Прва фаза1влегол во игра 60'
Вкупно Настапи 19 Голови 7

Титули

[уреди | уреди извор]

Клупски

[уреди | уреди извор]

Сасуоло

[уреди | уреди извор]
2012-2013

Црвена ѕвезда

[уреди | уреди извор]
2018-2019, 2019-2020

Наводи

[уреди | уреди извор]
  1. 1 2 „FIFA U-20 World Cup Turkey 2013 List of Players: Ghana“ (PDF). FIFA.com. Fédération Internationale de Football Association. 23 June 2013. стр. 10. Архивирано од изворникот (PDF) на 27 June 2013.
  2. ↑ „Richmond Boakye“. Roda JC. Архивирано од изворникот на 24 September 2015. Посетено на 23 October 2015.
  3. ↑ „Richmond Boakye - Player Profile - Football“. Eurosport (англиски). Посетено на 18 September 2020.
  4. ↑ Bechem FC quits Ghana football Архивирано на 22 јули 2011 г.
  5. ↑ „Yidom Richmond Boakye (1993/Sassuolo) – Iusport Italia“. Архивирано од изворникот на 2013-11-05. Посетено на 2024-11-30.
  6. ↑ „Da Accra A Genova Tramite Vicenza“ [From Accra To Genoa Through Vicenza] (италијански). Genoa CFC. 27 March 2010. Архивирано од изворникот на 17 May 2012. Посетено на 4 May 2010.
  7. ↑ „Genoa-Roma 2-0 La Coppa Italia ai Grifoncini“. ilsecoloxix.it. 7 мај 2009. Архивирано од изворникот на 6 јуни 2014. Посетено на 6 јуни 2014. Занемарен непознатиот параметар |dead-link= (help)
  8. ↑ „Al Genoa la Supercoppa Primavera TIM“. legaseriea.it. 9 септември 2010. Посетено на 10 септември 2010. Занемарен непознатиот параметар |dead-link= (help)[мртва врска]
  9. ↑ „Il Livorno frena il Genoa Tavano replica a Boakye“. Gazzetta.it. 3 април 2010.
  10. ↑ „Due canterani passano al Sassuolo“. Посетено на 4 јули 2011. Занемарен непознатиот параметар |data= (се препорачува |date=) (help)
  11. ↑ „Accordo con la società Genoa C.F.C. S.P.A. relativo al calciatore Richmond Boakye“ (PDF). juventus.com. 16 luglio 2012. Архивирано од изворникот (PDF) на 21 декември 2014. Посетено на 16 јули 2012. Занемарен непознатиот параметар |dead-link= (help); Проверете ги датумските вредности во: |date= (help)
  12. ↑ „Calciomercato: il Sassuolo ingaggia Boakye, ceduti Albanese e Falcinelli“. 31 август 2012. Архивирано од изворникот на 2014-05-25. Посетено на 31 август 2012. Занемарен непознатиот параметар |dataarchivio= (се препорачува |archive-date=) (help); Занемарен непознатиот параметар |urlmorto= (help); Занемарен непознатиот параметар |urlarchivio= (се препорачува |archive-url=) (help); Занемарен непознатиот параметар |editore= (help)
  13. ↑ „Richmond Boakye, refuerzo para la delantera“ [Richmond Boakye, reinforcement for the front]. Elche CF (шпански). elchecf.es. 28 август 2013. Архивирано од изворникот на 2013-08-31. Посетено на 28 август 2013.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
  14. ↑ Ronaldo al 94': Real Madrid ok col brivido. Ma l'Elche protesta per il rigore decisivo
  15. ↑ „Genoa, rinnovate le comproprietà di Bertolacci e Boakye“. ilsecoloxix.it. Архивирано од изворникот на 2014-09-07. Посетено на 3 јули 2014. Занемарен непознатиот параметар |dead-link= (help); Занемарен непознатиот параметар |data= (се препорачува |date=) (help)
  16. ↑ „lega serie a“. legaseriea.it. Архивирано од изворникот на 5 јули 2014. Посетено на 22 јули 2014. Занемарен непознатиот параметар |dead-link= (help)
  17. ↑ „Referto partita“.
  18. ↑ „Atalanta-Parma 1-0: zampata di Boakye, gli emiliani sprofondano“. Repubblica.it (италијански). 2014-10-19. Посетено на 2019-12-02.
  19. ↑ „Извештај од натпреварот“.
  20. ↑ „Risoluzioni di comproprietà di 12 giocatori“. juventus.com.
  21. ↑ „Richmond Boakye in prestito al Roda“ (италијански). Atalanta B.C. 31 август 2015. Архивирано од изворникот на 2015-09-02. Посетено на 28 август 2016.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
  22. ↑ UFFICIALE: Boakye rescinde con il Roda. Torna all'Atalanta tuttomercatoweb.com
  23. ↑ „Calciomercato, tutte le operazioni dell'Atalanta“ (италијански). Atalanta B.C. 1 февруари 2016. Архивирано од изворникот на 2016-02-02. Посетено на 28 август 2016.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
  24. ↑ „Ричмонд Боаћи потписао!“. crvenazvezdafk.com. Посетено на 1 март 2017.
  25. ↑ „Boaći: Golove posvećujem saigračima“. Вечерње новости. Посетено на 1 март 2017.
  26. ↑ „Боаћи ставио параф на трогодишњу верност Црвеној звезди (ВИДЕО)“. Спортски журнал. Посетено на 27 јуни 2017.
  27. ↑ „Вијеира и Каду су иза леђа: Ричмонд Боаћи најбољи страни стрелац у историји Црвене звезде“. mozzartsport.com. 26 октомври 2017. Посетено на 1 март 2018.
  28. ↑ „ЗВАНИЧНО Ричмонд Боаћи више није играч Звезде, од сада ће да тресе мреже за Капела у Кини“. Блиц. 28 февруари 2018. Посетено на 1 март 2018.
  29. ↑ „Боаћи Звездин до 2021!“. mondo.rs. 31 август 2018. Архивирано од изворникот на 2018-09-01. Посетено на 1 септември 2018.
  30. ↑ „Richmond Boakye piłkarzem Górnika!“. Górnik Zabrze Spółka Akcyjna (полски). Архивирано од изворникот на 2021-02-09. Посетено на 2023-04-23.
  31. ↑ „Richmond Boakye: Polish club Gornik Zabrze secure services of Ghana striker | Goal.com“. www.goal.com (англиски). Посетено на 2023-04-23.
  32. ↑ https://www.one.co.il/Article/388842.html. Посетено на 2023-04-23. Занемарен непознатиот параметар |titolo= (се препорачува |title=) (help); Занемарен непознатиот параметар |sito= (се препорачува |website=) (help); Занемарен непознатиот параметар |data= (се препорачува |date=) (help); Отсутно или празно |title= (help)
  33. ↑ „Ghana striker Richmond Boakye signs contract with Greek side PAE Lamia“. ghanasoccernet.com. Ghana Soccernet. 17 August 2022. Посетено на 18 August 2022.
  34. ↑ „Richmond Boakye Yiadom signs for Al Akhdar Sports Club in Libya“. ghanaweb.com. Ghana Web. 22 January 2023. Посетено на 22 January 2023.
  35. ↑ „Boakye-Yiadom #IsRed“. selangorfc.com. Selangor FC. 28 June 2023. Посетено на 28 June 2023.
  36. ↑ Abdullah, Meor (28 June 2023). „Selangor Dapatkan Khidmat Richmond Boakye-Yiadom“. vocketfc.com. Vocket FC. Посетено на 28 June 2023.

Надворешни врски

[уреди | уреди извор]
Преземено од „https://mk.wikipedia.org/w/index.php?title=Ричмонд_Боаки&oldid=5312951“