Релуктанса

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Релуктансата е мера на отпорот на материјалот на воспоставување на магнетно поле.

Симболот ѝ е , а единица за релуктанса е ампер-намотка/вебер (An/Wb).

Вредноста на релуктансата е директно пропорционална на должината (l) на патот на силовите линии на магнетното поле и инверзно пропорционална на пермеабилноста (μ) и површината на попречниот пресек на материјалот А. Тоа го искажува следната равенка:

Релуктансата во магнетните кола може да се смета како аналогија на отпорот во електричните кола. Единицата за релуктанса може да се изведе користејќи l во метри, А во квадратни метри и μ како што е прикажано:


= =

An/Wb е ампер-навивка/вебер.

Пример[уреди | уреди извор]

Треба да се најде релуктансата на материјал кој има должина 0,05 м, попречен пресек 0,01 м2, и пермеабилност од 3.500 {μWb/(An•m):

= = 1400 An/Wb

Со други зборови, потребно е 1.400 намотки за да се оствари магнетен тек од 1 вебер при овие услови, и струја од 1 А низ намотката.


Поврзани статии[уреди | уреди извор]

Литература[уреди | уреди извор]

  • Principles of Electric Circuits, 7th edition, Thomas I. Floyd, Prentice Hall, ISBN 0-13-098576-7, pp. 386.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]