Резне

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Резне
Ανθούσα
Резне is located in Грција
Резне
Резне
Местоположба во областа
Резне is located in Горуша (општина)
Резне
Местоположба на Резне во општината Горуша и областа Западна Македонија
Координати: 40°15.14′N 21°12.28′E / 40.25233° N; 21.20467° E / 40.25233; 21.20467Координати: 40°15.14′N 21°12.28′E / 40.25233° N; 21.20467° E / 40.25233; 21.20467
ЗемјаГрција
ОбластЗападна Македонија
ОкругКожански
ОпштинаГоруша
Општ. единицаЦотил
Надм. вис.&10000000000000820000000820 м
Население (2011)[1]
 • Вкупно30
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (DST)EEST (UTC+3)

Резне или Резна (грчки: Ανθούσα, Антуса; до 1928 г. Ρέζνα, Резна[2]) — село во Населичко, Егејска Македонија, денес во општината Горуша на Кожанскиот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 30 жители (2011).

Географија[уреди | уреди извор]

Селото е сместено во областа Населица, во источното подножје на планината Горуша. Лежи југозападно од Лапчишта и североисточно од Жупан.[3]

Историја[уреди | уреди извор]

Во Отоманското Царство[уреди | уреди извор]

Од името на селото се гледа дека првично било македонско. Пред потурчувањето селото имало две цркви — „Св. Никола“, подоцна претворена во теќе, и „Св. Тома“ во западниот дел. Во источниот дел на селото се гробиштата, и тука е параклисот „Св. Тома“.[4]

На крајот од XIX век е забележано дека Резне било село во Населичката каза со мешана вероисповед. Храмот „Св. Тома“ е од 1841 г.[5] Според грчка статистика од 1904 г. во Резне (Ρέζνη, Резни) живееле 150 гркојазични Грци-христијани и 150 Валахади (Грци-муслимани).[6] Поради отсуството од други негрчки статистики и пристрасноста на грчките, исправноста на податокот за народноста не е утврдена со сигурност.

Во Грција[уреди | уреди извор]

По Балканските војни во 1913 г. Резне е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Истата година во него се попишани 390 жители, а во 1920 г. имало 380.[3] Муслиманското население е иселено во Турција согласно Лозанскиот договор, а на негово место во 1920-тите се доселени грчки колонисти од Турција. Во 1928 г. селото имало 241 жител,[3] од кои 130 лица (35 семејства) биле дојденци.[7] Истата 1928 г. името на селото е сменето во Антуса, што значи „процутно“.

Во 1940 г. населението достигнало 315 жители, но потоа почнало да опаѓа и истото се намалува до денес.[3]

Во 1923 г. на местото на стариот манастир „Св. Илија“ е изграден мал храм со истото име (Αί-Λιά). Оваа црквичка е уништена во Грчката граѓанска војна и обновена во 1968 г.[8]

Население[уреди | уреди извор]

Еве преглед на населението во сите пописни години, од 1940 г. до денес:

Година 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Население 315 251 210 124 103 56 54 30
Извор за 1940-1991 г.: Т. Симовски, Населените места во Егејска Македонија

Стопанство[уреди | уреди извор]

Населението произведува жито, тутун и други земјоделски производи. Во помала мера е застапено и сточарството.[3]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Попис на населението од 2011 г. Трајно население“. Државен завод за статистика на Грција.
  2. Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Ρέζνα -- Ανθούσα
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Симовски, Тодор (1998). Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански карактеристики. I. Скопје: Институт за национална историја. стр. 346.
  4. „ΑΝΘΟΥΣΑ ΒΟΪΟΥ: ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΘΩΜΑ“. Το Βόιον. Посетено на 2 јануари 2015.
  5. „ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ – ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΝΟΜΟΥ ΚΟΖΑΝΗΣ“. Agro-Tour.Net. Посетено на 2 јануари 2015.
  6. Σπανός, Κωνσταντίνος. "Η απογραφή του Σαντζακίου των Σερβίων", in: "Ελιμειακά", 48-49, 2001.
  7. Κατάλογος των προσφυγικών συνοικισμών της Μακεδονίας σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ) έτος 1928
  8. „Ιεροί Ναοί του Προφήτη Ηλία στο Βόιο“. Το Βόιον. Посетено на 3 јануари 2015.