Прејди на содржината

Рандал Коло Муани

Од Википедија — слободната енциклопедија
Рандал Коло Муани
Лични податоци
Полно име Рандал Коло Муани[1]
Роден на 5 декември 1998(1998-12-05) (27 г.)
Роден во Бонди, Франција
Држава Франција Франција
Висина &100000000000001870000001,87 м[2]
Позиција напаѓач
Клупски податоци
Сегашен клуб Јувентус Јувентус
Број 9
Младинска кариера
Вилпeнт
Трамбле
Торси
Нант Нант
Кариера*
Години Клуб Наст. (Гол.)
2016-2020 Нант 2 Нант 2 62 (19)
2018-2022 Нант Нант 79 (21)
2019-2020 →Булоњ Булоњ 14 (3)
2022-2023 Ајнтрахт Франкфурт Ајнтрахт Франкфурт 34 (16)
2023-2026 Париз Сен Жермен Париз Сен Жермен 36 (8)
2025 →Јувентус Јувентус 16 (8)
2025-2026 →Тотенхем Тотенхем 30 (1)
2026- Јувентус Јувентус 0 (0)
Репрезентација
2020-2021 Франција Франција 21 7 (1)
2021 Франција Франција (олимп.) 4 (1)
2022- Франција Франција 31 (9)

Рандал Коло Муани (роден на 5 декември 1998, во Бонди) е француски фудбалер, напаѓач на Јувентус и на француската репрезентација.

Биографија

[уреди | уреди извор]

Рандал Коло Муани[3] е роден на 5 декември 1998 година во Бонди, Сена-Сен Дени,[4] од родители родени со конгоанско потекло родени во Киншаса.[5]

Технички карактеристики

[уреди | уреди извор]

Се смета за еден од најсилните напаѓачи во својата генерација,[6] има физичка форма и инстинкт на централен напаѓач, но може да игра и како десно крило.[7] Тој е добар изведувач на пенали,[8][9][10] има одличен удар со глава како резултат на тоа што е многу силен во играта во воздухот, одлична брзина со топката во нозете, и може да шутне добро и со двете нозе.[7] Во офанзивната фаза на играта се издвојува по ритамот во движењето и прецизноста на шутот.[11]

Клупска кариера

[уреди | уреди извор]

Нант

[уреди | уреди извор]

Во своето детство, Коло Муани играл за неколку париски клубови како Вилпент,[12] Трамбле и Торси,[13] а во истиот период два пати бил и на проби во Италија во Виченца и Кремонезе,[14] но сепак не потпишал договор со ниту една од двете екипи.[15] Во 2015 година, тој се приклучил на академијата на Нант,[16] а од 2016 година бил приклучен на вториот тим во Аматерското првенство на Франција.

На 12 февруари 2017 година, го добил првиот повик во првиот тим за натпреварот против Олимпик Марсеј[17] а на 4 јуни 2018 година, тој го потпишал својот прв професионален договор со клубот.[18] На 30 ноември 2018 година, тој го направил своето деби за првиот тим заменувајќи го Маџид Варис во 68-мата минута од поразот со 3-0 на гости кај Сент Етјен во Лига 1;[19] на 21 јануари 2019 година, тој го направил својот прв старт во поразот со 1–0 од Анже.[20] На крајот од својата прва сезона како професионалец, тој забележал 6 настапи, сите во првенството, но главно како епизодист.

Во август 2019 година, Коло Муани се приклучил на третолигашот Булоњ на позајмица до крајот на сезоната.[21] На 30 август, тој го направил својот прв настап со клубот во натпревар од Националното првенство на Франција против Авранш, додека својот прв гол за Булоњ го постигнал на 21 февруари 2020 година против Ле Пи 43.[22] Во Булоњ, тој ги покажал своите квалитети и придонел со три гола и пет асистенции, помагајќи му на клубот да стигне до третото место во поредокот на првенството, кое завршило предвреме поради пандемијата на КОВИД-19.[23][24]

Враќајќи се назад во Нант за сезоната 2020–2021, Коло Муани го постигнал својот прв гол за „канаринците“ во победата со 3–1 над Брест.[25] Тој постигнал 9 гола и исто толку асистенции во 37 првенствени натпревари, но клубот имал тешка сезона и завршил на седумнаесеттото место. Како резултат на тоа, тие западнале во баражот за испаѓање/промоција, каде требало да го одбранат својот статус во Лига 1 против Тулуза, победникот во плејофот на Лига 2.[26] Во баражот, тој го постигнал победничкот гол во првиот натпревар во кој Нант победил во гости со 1-2, а потоа и покрај поразот со 0-1 на домашен терен клубот опстанал во лигата поради правилото гол во гости.[27] Следната сезона, тој постигнал 12 гола на 36 натпревари во првенството, но исто така го освоил својот прв трофеј со клубот, Купот на Франција каде придонел со пет настапи и еден постигнат погодок во четвртфиналето против Бастија.[28][29]

Ајнтрахт Франкфурт

[уреди | уреди извор]

На 4 март 2022 година, Коло Муани потпишал преддоговор со германскиот клуб од Прва Бундеслига, Ајнтрахт Франкфурт, на кој требало да му се приклучи по истекот на неговиот договор со Нант.[30] Трансферот бил официјализиран на 1 јули 2022, кога тој потпишал петгодишен договор со клубот и одбрал да го носи дресот со бројот 9.[31] Дебитирал за Ајнтрахт на 5 август во првенствениот натпревар против Бајерн Минхен загубен со 1-6, во кој го постигна и својот прв гол за „орлите“.[32] Пет дена подоцна, тој го направил своето деби во некое Европско натпреварување, играјќи како замена во натпреварот од Суперкупот на УЕФА, во кое германците биле поразени со 2-0 од Реал Мадрид.[33]

На 7 септември, тој го направил своето деби во Лигата на шампионите во поразот на домашен терен со 0-3 од Спортинг Лисабон.[34] За време на групната фаза, тој бил одлучувачки за својата екипа помагајќи му на клубот да се квалификува за следната фаза, за првпат во историјата на Ајнтрахт откако натпреварувањето го носи сегашното име:[35] на 26 октомври, тој го постигнал победничкиот гол - негов прв во европските натпреварувања - за успехот со 2-1 на домашен терен над Олимпик Марсеј[36][37] а во следното коло со уште еден решавачки погодок му донел победа на својот клуб на гости кај Спортинг Лисабон (1-2) за да го запечати пласманот на германците во осминафиналето.[38]

На 7 февруари 2023 година, постигнал два гола во победата на домашен терен со 4–2 над Дармштат во Купот на Германија.[39] Единаесет дена подоцна, тој го постигнал својот 10-ти гол во Бундеслигата против Вердер Бремен во победата со 2-0.[40] На 21 февруари, тој го одиграл првиот натпревар од осминафиналето на Лигата на шампионите против Наполи, и бил исклучен - за првпат во кариерата - во 58-мата минута поради прекршок над Андре Замбо Ангиса.[41] На 4 април, тој постигнал два гола во интервал помеѓу нив од само 93 секунди во победата со 2–0 над Унион Берлин во четвртфиналето на Купот на Германија.[42] Својата прва сезона во Бундеслигата, Коло Муани ја завршил со 15 гола и додал уште 11 асистенции, што го направило трет најдобар стрелец во лигата и втор асистент.[43] Одличните игри во текот на сезоната му донеле номинација меѓу кандидатите за освојување на Златната топка, завршувајќи на 28. место.

На 29 август 2023 година, во интервју за Скај Германија, Коло Муани јавно открил дека клубот од француската Лига 1, Париз Сен Жермен (ПСЖ) дал „рекордна понуда“ да го ангажира и изјавил дека „би сакал да се пресели во Париз“, и дека ги известил директорите на Франкфурт за својата желба.[44] Последователно, тој одбил да тренира со Франкфурт и бил изоставен од составот за натпреварот против Левски Софија од Лигата на конференциите.[45] Спортскиот директор Маркус Кроше го осудил однесувањето на Коло Муани, велејќи дека тоа нема да има „никакво влијание врз трансфер бизнисот“.[46]

Париз Сен Жермен

[уреди | уреди извор]

На 1 септември 2023, Париз Сен Жермен го објавил доаѓањето на Коло Муани од Франкфурт за 80 милиони евра плус 5 милиони евра во потенцијални бонуси,[47][48] потпишувајќи со напаѓачот петгодишен договор.[49]

На 15 септември, Коло Муани го направил своето деби со ПСЖ влегувајќи како замена во поразот со 3–2 од Ница, асистирајќи му на Килијан Мбапе за вториот гол на парижаните.[50] Тој го направи своето деби во Лигата на шампионите и воедно својот прв старт за клубот во победата со 2-0 над Борусија Дортмунд четири дена подоцна.[51] На 24 септември, го постигнал својот прв гол за ПСЖ во победата со 4–0 во Ле Класик дербито над Марсеј; во истиот натпревар, тој исто така, асистирал за вториот гол дело на Гонсало Рамош.[52] На 25 октомври, дошол и неговиот прв гол во Лигата на шампионите со светците при нивната победата од 3–0 над Милан.[53] До крајот на сезоната, тој постигнал девет гола и дал шест асистенции на 40 натпревари за ПСЖ, придонесувајќи за успесите во Лига 1, Купот на Франција и Суперкупот на Франција.[54] Повеќето набљудувачи заклучиле дека тој имал разочарувачка кампања, а и самиот Коло Муани изјавил дека сака „брзо да ја заборави“ својата прва сезона во Париз.[55][56][57]

Следната сезона ја започнал како стартер во натпреварот против новопромовираниот Ле Авр, каде го постигнал голот со кој ги поставил конечните 4-1 во 90-тата минута.[58] Како и да е, настапите на напаѓачот започнале да се намалуваат, по што тој постојано останувал надвор од списокот со играчи повикани од тренерот Луис Енрике.[59] Поради ова, тој побарал од клубот да си замине за време на зимскиот преоден рок.

Позајмиците во Јувентус и Тотенхем

[уреди | уреди извор]

На 23 јануари 2025 година, тој бил позајмен на Јувентус, со кого потпишал договор со важност до 30 јуни истата година.[60][61] Дебитирал како стартер два дена подоцна, во поразот со 2-1 на гостувањето кај Наполи, во кој го постигнал воведниот гол на крајот од првото полувреме.[62] На 2 февруари, тој постигнал два гола во победата со 4-1 на домашен терен над Емполи,[63] повторувајќи го истото во следниот натпревар, на гостински терен против Комо, со новите два гола им помогнал на бјанконерите да ги однесат трите бода и да стане првиот играч кој постигнал 5 гола во неговите први 3 натпревари во Серија А.[64] На 16 февруари, за време на Дербито на Италија против Интер добиено од бјанконерите со 1-0, тој забележал асистенција за голот кој го постигнал Франсиско Консеисао.[65]

Репрезентативна кариера

[уреди | уреди извор]

Под 21 година и Олимписка репрезентација

[уреди | уреди извор]

Првиот повик за својата земја, Коло Муани го добил во француската репрезентација под 21 година,[66] за која дебитирал на 8 октомври 2020 во натпревар од квалификациите за Европското првенство 2021 против Лихтенштајн добиен со резултат 5-0. Во март следната година, тој бил вклучен во списокот на играчи повикани за првата фаза на Европското првенство 2021, каде ги одигра сите три натпревари.[67] Подоцна, поради неговиот ангажман во баражот за опстанок со Нант, тој не бил повикан за последната фаза од натпреварувањето и бил заменет во составот од Арно Калимуендо.[68]

На 25 јуни 2021 година, тој бил повикан во олимписката репрезентација за Летните олимписки игри 2020 во Токио;[69][70] тој ги одиграл сите три натпревари во групата во која Франција била елиминирана со една победа и два порази, добивајќи директен црвен картон во последниот натпревар против домаќинот Јапонија, загубен со убедливи 0-4.

Сениорска репрезентација

[уреди | уреди извор]

На 15 септември 2022 година, тој го добил својот прв повик во сениорската репрезентација на Франција,[71] правејќи го своето деби на 22 септември против Австрија (2-0) во УЕФА Лигата на нации, влегувајќи како замена за Килијан Мбапе во последните минути од натпреварот.[72] Иако првично не се нашол на списокот за Светското првенство 2022 во Катар,[73] последователно Коло Муани бил повикан од селекторот Дидје Дешан, на местото на повредениот Кристофер Нкунку.[74]

На 30 ноември, тој го направил своето деби на Светско првенство - и за првпат играл како стартер - во последниот натпревар од групната фаза, загубен со 1-0 од Тунис.[75] Не користен за време на натпреварите од осминафиналето и четвртфиналето против Полска и Англија, тој се вратил на теренот, влегувајќи како замена, во полуфиналето против Мароко (победата на триколорите со 2-0), постигнувајќи го и својот прв гол на првенството.[76] Со тој гол, станал играчот кој го постигнал третиот најбрз гол по влегувањето како замена во историјата на Светските првенства, за што му биле потребни само 44 секунди, останувајќи единствено зад Ричард Моралес и Ебе Сенд.[77][78] На 18 декември 2022, откако влегол како замена за Оливје Жиру за време на финалето против Аргентина, тој изборил пенал кој Килијан Мбапе го претворил во гол, а потоа го реализирал и својот пенал во пенал-рулетот кој завршил со пораз на Франција од 4–2.[79] За време на натпреварот, во 120-тата минута непосредно пред изведувањето на пеналите, Коло Муани имал можност да постигне гол со кој би и донел победа на Франција, но неговиот удар бил одбранет од Емилијано Мартинес.[80]

Повикан од Дешан да учествува на Европското првенство 2024 во Германија,[81] тој не бил во преден план, но учествувал како замена во два од трите меча во групната фаза, додека во осминафиналето против Белгија го предизвикал автоголот на Белгиецот Јан Вертонген, кој бил одлучувачки за французите да минат во следната рунда.[82] Потоа, тој постигнал гол во полуфиналето против Шпанија, носејќи ја Франција во водство во натпреварот кој на крајот тие го загубиле со 2-1.

Хронологија на репрезентативните настапи

[уреди | уреди извор]
Сениорска репрезентација
[уреди | уреди извор]
Хронологија на настапи и постигнати голови за националната селекција ― Франција
Дата Град Домашни Резултат Гости Натпреварување Голови Инфо Детали
22-9-2022Сен ДениФранција Франција2 – 0Австрија АвстријаУЕФА Лига на нации 2022-2023 - Прва фаза-влегол во игра 90+1'
25-9-2022КопенхагенДанска Данска2 – 0Франција ФранцијаУЕФА Лига на нации 2022-2023 - Прва фаза-влегол во игра 81'
30-11-2022Ал РајанТунис Тунис1 – 0Франција ФранцијаСП 2022 - Прва фаза-
14-12-2022Ал ХорФранција Франција2 – 0Мароко МарокоСП 2022 - Полуфинале1влегол во игра 79'
18-12-2022ЛусаилАргентина Аргентина3 – 3 прод.
(4 – 2 пен.)		Франција ФранцијаСП 2022 - Финале-влегол во игра 41'
24-3-2023Сен ДениФранција Франција4 – 0Холандија ХоландијаКвал. за ЕП 2024-заменет 77'
27-3-2023ДаблинИрска Ирска0 – 1Франција ФранцијаКвал. за ЕП 2024-заменет 90+3'
16-6-2023ФароГибралтар Гибралтар0 – 3Франција ФранцијаКвал. за ЕП 2024-влегол во игра 65'
19-6-2023Сен ДениФранција Франција1 – 0Грција ГрцијаКвал. за ЕП 2024-заменет 85'
12-9-2023ДортмундГерманија Германија2 – 1Франција ФранцијаПријателска-заменет 64'
13-10-2023АјндховенХоландија Холандија1 – 2Франција ФранцијаКвал. за ЕП 2024-заменет 80'
17-10-2023Вилнев д’АскФранција Франција4 – 1Шкотска ШкотскаПријателска-влегол во игра 87'
21-11-2023АтинаГрција Грција2 – 2Франција ФранцијаКвал. за ЕП 20241заменет 64'
23-3-2024Десен-ШарпјеФранција Франција0 – 2Германија ГерманијаПријателска-влегол во игра 83'
26-3-2024МарсејФранција Франција3 – 2Чиле ЧилеПријателска1заменет 83'
5-6-2024МецФранција Франција3 – 0Луксембург ЛуксембургПријателска1
9-6-2024БордоФранција Франција0 – 0Канада КанадаПријателска-влегол во игра 87'
17-6-2024ДиселдорфАвстрија Австрија0 – 1Франција ФранцијаЕвро 2024 - Прва фаза-влегол во игра 71'
25-6-2024ДортмундФранција Франција1 – 1Полска ПолскаЕвро 2024 - Прва фаз-влегол во игра 86'
1-7-2024ДиселдорфФранција Франција1 – 0Белгија БелгијаЕвро 2024 - Осминафинале-влегол во игра 62'
5-7-2024ХамбургПортугалија Португалија0 – 0 прод.
(3 – 5 пен.)		Франција ФранцијаЕвро 2024 - Четвртфинале-заменет 86'
9-7-2024МинхенШпанија Шпанија2 – 1Франција ФранцијаЕвро 2024 - Полуфинале1заменет 62'
9-9-2024ЛионФранција Франција2 – 0Белгија БелгијаУЕФА Лига на нации 2024-2025 - Прва фаза1заменет 67'
10-10-2024БудимпештаИзраел Израел1 – 4Франција ФранцијаУЕФА Лига на нации 2024-2025 - Прва фаза-
14-10-2024БриселБелгија Белгија1 – 2Франција ФранцијаУЕФА Лига на нации 2024-2025 - Прва фаза2заменет 90+3'
14-11-2024Сен ДениФранција Франција0 – 0Израел ИзраелУЕФА Лига на нации 2024-2025 - Прва фаза-
17-11-2024МиланИталија Италија1 – 3Франција ФранцијаУЕФА Лига на нации 2024-2025 - Прва фаза-добил жолт картон во 44-тата минута 44'
20-3-2025СплитХрватска Хрватска2 – 0Франција ФранцијаУЕФА Лига на нации 2024-2025 - Четвртфинале-заменет 64'
23-3-2025Сен ДениФранција Франција2 – 0 прод.
(5 – 4 пен.)		Хрватска ХрватскаУЕФА Лига на нации 2024-2025 - Четвртфинале-влегол во игра 99' добил жолт картон во 103-тата минута 103'
5-6-2025ШтутгартШпанија Шпанија5 – 4Франција ФранцијаУЕФА Лига на нации 2024-2025 - Полуфинале1влегол во игра 76' добил жолт картон во 90+4-тата минута 90+4'
Вкупно Настапи 30 Голови 9
Олимписка репрезентација
[уреди | уреди извор]
Хронологија на настапи и постигнати голови за националната селекција ― Франција
Дата Град Домашни Резултат Гости Натпреварување Голови Инфо Детали
22-7-2021ТокиоМексико Мексико4 – 1Франција ФранцијаОлимписки игри 2020 - Прва фаза-влегол во игра 60'
25-7-2021СаитамаФранција Франција4 – 3Јужна Африка Јужна АфрикаОлимписки игри 2020 - Прва фаза-
28-7-2021ЈокохамаФранција Франција0 – 4Јапонија ЈапонијаОлимписки игри 2020 - Прва фаза-Red card 74'
Вкупно Настапи 3 Голови 0

Статистика

[уреди | уреди извор]

Клупска статистика

[уреди | уреди извор]

Статистиката е ажурирана на 12 април 2025.

Сезона Клуб Првенство Национален куп Континентален куп Останати купови Вкупно
Лига Наст Гол Лига Наст Гол Лига Наст Гол Лига Наст Гол Наст Гол
2015-2016Франција Нант 2АПФ10---------10
2016-2017АПФ218---------218
2017-2018НПФ3216---------216
2018-2019НПФ2175---------175
2018-2019Франција НантЛ160КФ00------60
авг. 2019Франција Нант 2НПФ210---------10
2019-2020Франција БулоњНП143КФ10------153
2020-2021Франција Нант 2НПФ210---------10
Вкупно Нант 26219------6219
2020-2021Франција НантЛ137+2[83]9+1[83]КФ10------4010
2021-2022Л13612КФ51------4113
Вкупно Нант79+221+161----8723
2022-2023Германија Ајнтрахт ФранкфуртБЛ3215КГ66ЛШ72СУ104623
авг. 2023БЛ21КГ11ЛК1[84]1[84]---43
Вкупно Ајнтрахт Франкфурт34167783105026
2023-2024Франција Париз Сен ЖерменЛ1266КФ32ЛШ101СФ10409
2024-јан. 2025Л1102КФ00ЛШ40СФ+Скп0+00+0142
Вкупно Париз Сен Жермен36832141105411
јан.-јун. 2025Италија ЈувентусА168КИ10ЛШ20СИ+Скп0+00+0198
Вкупно во кариерата2427618102442028590

Репрезентативна статистика

[уреди | уреди извор]

Статистиката е ажурирана на 12 април 2025.

РепрезентацијаГодинаНастапиГолови
Франција Франција 202251
202381
2024146
202531
Вкупно309

Титули

[уреди | уреди извор]

Клупски

[уреди | уреди извор]

Нант

[уреди | уреди извор]
2021-2022

Париз Сен Жермен

[уреди | уреди извор]
2023–2024
2023–2024
2023

Поединечни

[уреди | уреди извор]
2022-2023 (6 гола)[86]

Наводи

[уреди | уреди извор]
  1. ↑ „FIFA World Cup Qatar 2022 – Squad list“ (PDF) (англиски). 15 ноември 2022. Посетено на 26 ноември 2022.
  2. ↑ „Randal Kolo Muani“. Paris Saint-Germain F.C. 5 December 1998. Архивирано од изворникот на 2024-04-23. Посетено на 23 September 2023.
  3. ↑ „Squad List: Men's Olympic Football Tournament Tokyo 2020: France (FRA)“ (PDF). FIFA. 22 July 2021. стр. 6. Архивирано (PDF) од изворникот 7 July 2021. Посетено на 28 August 2021.
  4. ↑ „Randal Kolo Muani“. L'Équipe (француски). Paris. Архивирано од изворникот 24 February 2023. Посетено на 10 August 2022.
  5. ↑ „Football (National): Vahid, Mbappe, le Congo, la fusée Randal Kolo Muani se confie“ (француски). 13 февруари 2020.
  6. ↑ „FourFourTwo ranked 10 best strikers in the world“ (eng). 7 јуни 2024.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
  7. 1 2 „Milan, c'è Kolo Muani dopo Giroud. Con Ibra trio di centravanti“. Посетено на 30 јули 2021.
  8. ↑ „Kolo Muani hits brace in 3-0 win“ (eng). 4 февруари 2023.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
  9. ↑ „Randal Kolo Muani buteur lors du nul de l'Eintracht Francfort contre Bochum“. 31 март 2023. Занемарен непознатиот параметар |lаnguage= (help)
  10. ↑ „PSG late show seals big win at Le Havre to bein Ligue 1“ (eng). 17 август 2024.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
  11. ↑ „Kolo Muani: The Rising Star of French Football“ (eng). 1 февруари 2025.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
  12. ↑ „Randal Kolo Muani: Forged in Villepinte, Hardened in Boulogne, Nurtured in Nantes and Unlocked by Antoine Kombouaré“. 9 June 2022. Архивирано од изворникот 29 January 2023. Посетено на 29 January 2023.
  13. ↑ „L'enfant de Villepinte, Tremblay et Torcy a bien grandi…“ (француски). 13 January 2017. Архивирано од изворникот 29 January 2023. Посетено на 29 January 2023.
  14. ↑ „Kolo Muani e la Cremonese“ (италијански). 17 December 2022. Архивирано од изворникот 19 December 2022. Посетено на 29 January 2023.
  15. ↑ „Kolo Muani, la nuova idea del Milan“. 5 август 2021.
  16. ↑ „Formation – Randal Kolo-Muani, Made In FC Nantes“ (француски). Архивирано од изворникот 17 November 2022. Посетено на 29 January 2023.
  17. ↑ „Le groupe nantais face à Marseille“ (англиски). 17 February 2021. Архивирано од изворникот 29 January 2023. Посетено на 29 January 2023.
  18. ↑ „Effectif – Randal KOLO MUANI jusqu'en 2022“ (француски). Архивирано од изворникот 17 November 2022. Посетено на 29 January 2023.
  19. ↑ „AS Saint-Etienne – FC Nantes (3–0) – Saison 2018/2019 – Ligue 1 Conforama“ (француски). Архивирано од изворникот 14 April 2019. Посетено на 29 January 2023.
  20. ↑ „1ère titularisation pour l'attaquant“ (француски). 21 January 2019. Архивирано од изворникот 29 January 2023. Посетено на 29 January 2023.
  21. ↑ „Football: Boulogne se fait prêter le Nantais Kolo Muani“ (француски). La Voix du Nord. 22 August 2019. Архивирано од изворникот 21 September 2022. Посетено на 24 September 2019.
  22. ↑ „Le Puy finit par craquer à Boulogne“ (француски). 21 February 2020. Архивирано од изворникот 29 January 2023. Посетено на 29 January 2023.
  23. ↑ „FC Nantes. À Boulogne, Randal Kolo Muani se révèle en National“. 6 March 2021. Архивирано од изворникот 29 January 2023. Посетено на 29 January 2023.
  24. ↑ „Football: Randal Kolo Muani, l'histoire d'un prêt réussi à Boulogne“. 8 May 2021. Архивирано од изворникот 29 January 2023. Посетено на 29 January 2023.
  25. ↑ „Les images de la victoire (3–1)“ (француски). 18 October 2021. Архивирано од изворникот 29 January 2023. Посетено на 29 January 2023.
  26. ↑ „Le maintien passera par les barrages“ (француски). 23 May 2021. Архивирано од изворникот 29 January 2023. Посетено на 29 January 2023.
  27. ↑ „Une option à confirmer à la maison!“ (француски). 27 May 2021. Архивирано од изворникот 29 January 2023. Посетено на 29 January 2023.
  28. ↑ „Nantes beat Nice to win Coupe de France“. Ligue1 COM. 7 May 2022. Архивирано од изворникот 19 October 2022. Посетено на 29 January 2023.
  29. ↑ „Nice 0–1 Nantes: Ludovic Blas penalty wins French Cup for Nantes“. BBC Sport. 7 May 2022. Архивирано од изворникот 21 October 2022. Посетено на 29 January 2023.
  30. ↑ „Eintracht holt Stürmer Kolo Muani“. kicker (германски). 4 March 2022. Архивирано од изворникот 21 September 2022. Посетено на 19 May 2022.
  31. ↑ „Official | Eintracht Frankfurt sign Randal Kolo-Muani“. Get German Football News. 4 March 2022. Архивирано од изворникот 20 September 2022. Посетено на 4 March 2022.
  32. ↑ „„Knallhart bestraft"“ (германски). 5 август 2022. Архивирано од изворникот на 2023-04-06. Посетено на 6 август 2022.
  33. ↑ „Real Madrid 2-0 Eintracht Frankfurt: Five-star Madrid triumph in Helsinki“ (англиски). 10 август 2022. Посетено на 11 август 2022.
  34. ↑ „Champions: Eintracht-Sporting Lisbona 0-3“. 8 септември 2022. Посетено на 2 ноември 2022.
  35. ↑ „Champions League roundup: Eintracht Frankfurt reach last 16 for the first time“ (англиски). 1 ноември 2022. Посетено на 2 ноември 2022.
  36. ↑ „Randal Kolo Muani: The Bundesliga's top creator“. 29 октомври 2022. Посетено на 2 ноември 2022.
  37. ↑ „FRANCFORT-OM: LE PREMIER BUT DE KOLO MUANI EN LIGUE DES CHAMPIONS“ (француски). 26 октомври 2022. Посетено на 2 ноември 2022.
  38. ↑ „Randal Kolo Muani: the Bundesliga assist king leading Eintracht Frankfurt to UEFA Champions League knockouts“. Bundesliga. 2 November 2022. Архивирано од изворникот 6 December 2022. Посетено на 4 November 2022.
  39. ↑ „Kolo Muani double helps Frankfurt beat Darmstadt 4–2 in German Cup“. Reuters. 7 February 2023. Архивирано од изворникот 19 February 2023. Посетено на 19 February 2023.
  40. ↑ Gennaro Arpaia (19 February 2023). „Eintracht Frankfurt-Werder Brema 2–0, Kolo Muani manda messaggi al Napoli“ (италијански). Архивирано од изворникот 19 February 2023. Посетено на 19 February 2023.
  41. ↑ „58' | Espulsione di Kolo Muani (Eintracht-Napoli 0-1)“. 21 февруари 2023. Посетено на 22 февруари 2023.
  42. ↑ „Randal Kolo Muani: Eintracht Frankfurts Skill-Experte“. Bundesliga (германски). 4 April 2023. Архивирано од изворникот 8 April 2023. Посетено на 8 April 2023.
  43. ↑ „Who could replace Harry Kane for Tottenham after Bayern Munich offer: Jonathan David, Randal Kolo Muani, more“. cbssports.com. 28 June 2023. Посетено на 14 July 2023.
  44. ↑ „'I would like to move to Paris': Eintracht Frankfurt star Randal Kolo Muani pushing for PSG transfer before window closes | Goal.com UK“. www.goal.com (англиски). 2023-08-29. Посетено на 2023-09-01.
  45. ↑ Presse, AFP-Agence France. „Frankfurt's Kolo Muani Skips Training To Force PSG Move“. www.barrons.com (англиски). Посетено на 2023-09-01.
  46. ↑ „Kolo Muani refuses to train as he eyes PSG move“. BBC Sport (англиски). Посетено на 2023-09-01.
  47. ↑ „Randal Kolo Muani: PSG sign striker from Eintracht Frankfurt“. BBC Sport. Посетено на 2 September 2023.
  48. ↑ Goguet, Philippe (7 October 2023). „Le montant du transfert de Kolo Muani dévoilé par la LFP“. CulturePSG (француски). Посетено на 4 January 2024.
  49. ↑ „Randal Kolo Muani est Parisien“ (француски). Paris Saint-Germain. September 2023. Архивирано од изворникот на 2023-09-01. Посетено на 2 September 2023.
  50. ↑ „PSG debut for Randal Kolo Muani“. EN.PSG.FR (англиски). 15 September 2023. Архивирано од изворникот на 2024-09-08. Посетено на 16 September 2023.
  51. ↑ Adrien, Chantegrelet (19 September 2023). „PSG-Dortmund (2-0) : Randal Kolo Muani demande à être revu“. leparisien.fr (француски). Посетено на 24 September 2023.
  52. ↑ „Kolo Muani and Ramos score maiden PSG goals in win over Marseille“. Reuters. 24 September 2023. Посетено на 25 September 2023.
  53. ↑ „Paris Saint-Germain 3-0 AC Milan (Oct 25, 2023) Game Analysis“. ESPN (англиски). Посетено на 2023-10-26.
  54. ↑ „Un ancien du PSG et du Real Madrid vole au secours de Kolo Muani | Goal.com Français“. www.goal.com (француски). 2024-10-01. Посетено на 2024-10-14.
  55. ↑ „Kolo Muani veut " vite oublier " sa première saison au PSG“. CulturePSG (француски). Посетено на 2024-10-14.
  56. ↑ Lubin, Bruce (20 July 2024). „Randal Kolo Muani, restera ? Restera pas ?“. Le Meilleur du PSG (француски). Посетено на 14 October 2024.
  57. ↑ „Sa saison " très compliquée " au PSG, son avenir : la mise au point de Kolo Muani“. CulturePSG (француски). Посетено на 2024-10-14.
  58. ↑ „Le Havre V Paris Saint-Germain“. PSG.FR (француски). 2024-08-16. Посетено на 2025-01-24.
  59. ↑ „Luis Enrique ha di nuovo escluso Kolo Muani e Kimpembé dai convocati, nessuno dei due è infortunato (L'Equipe)“. ilNapolista (италијански). 2024-12-18. Посетено на 2025-01-24.
  60. ↑ „Randal Kolo Muani prêté à la Juventus de Turin jusqu'au terme de la saison“ (француски). 23 јануари 2025. Архивирано од изворникот на 2025-04-14. Посетено на 23 јануари 2025.
  61. ↑ „ACCORDO CON IL PSG PER L'ACQUISIZIONE DEL CALCIATORE KOLO MUANI“ (PDF). 23 јануари 2025. Посетено на 2025-01-23.
  62. ↑ „Anguissa e Lukaku ribaltano Motta. Napoli da sogno, alla Juve la prima sconfitta fa malissimo“ (италијански). 25 јануари 2025. Посетено на 8 февруари 2025.
  63. ↑ „La Juve va sotto con l'Empoli, poi risorge con Kolo, Vlahovic e Conceiçao: Motta 4° per una notte“ (италијански). 2 февруари 2025. Посетено на 8 февруари 2025.
  64. ↑ „Juve, per fortuna c'è Kolo Muani: doppietta che stende un bel Como, Motta respira“. 7 февруари 2025. Посетено на 8 февруари 2025.
  65. ↑ „Conceicao goal sees Juventus edge Inter in Serie A“. news cn. 17 февруари 2025. Занемарен непознатиот параметар |acccess-date= (help)
  66. ↑ „Lafont et Kolo Muani convoqués !“ (француски). 1 октомври 2020.
  67. ↑ „La liste des 23 Bleuets pour l'Euro“ (француски). 15 март 2021. Архивирано од изворникот на 2021-03-15. Посетено на 2025-04-16.
  68. ↑ „L1 / L2: Kolo Muani deprived of Bleuets but close to maintaining the Canaries“ (англиски). 2 јуни 2021.[мртва врска]
  69. ↑ „Randal Kolo Muani appelé avec l'Équipe de France !“ (француски). 25 giugno 2021. Проверете ги датумските вредности во: |date= (help)
  70. ↑ „La liste pour les Jeux de Tokyo“ (француски). 25 јуни 2021. Архивирано од изворникот на 2021-06-29. Посетено на 2025-04-16.
  71. ↑ „Kolo Muani called up to France squad“ (англиски). Посетено на 23 септември 2022.
  72. ↑ „Une victoire qui fait du bien (2-0)“ (француски). Архивирано од изворникот на 2022-09-22. Посетено на 23 септември 2022.
  73. ↑ „Bleus : une liste de 25 pour la Coupe du monde avec Giroud, Mandanda et Saliba“ (француски). 9 ноември 2022. Посетено на 16 ноември 2022.
  74. ↑ „KOLO MUANI REMPLACE NKUNKU“ (француски). 16 ноември 2022. Архивирано од изворникот на 2022-11-16. Посетено на 16 ноември 2022.
  75. ↑ „Une équipe de France remaniée s'incline contre la Tunisie, qui est éliminée“ (француски). 30 ноември 2022. Посетено на 2 декември 2022.
  76. ↑ Jean-Pascal Hamida (14 декември 2022). „Randal Kolo Muani et l'équipe de France sont en finale de la Coupe du monde 2022“ (француски). Посетено на 14 декември 2022.
  77. ↑ „Der Joker sticht: Kolo Muani trifft mit erstem Ballkontakt“. FAZ.NET (германски). dpa. 14 December 2022. Архивирано од изворникот на 14 December 2022. Посетено на 14 December 2022.
  78. ↑ „France bring Morocco's adventure to an end and reach World Cup final“. The Guardian. 14 December 2022. Архивирано од изворникот 16 January 2023. Посетено на 15 December 2022.
  79. ↑ „Randal Kolo Muani: Who is the Eintracht Frankfurt forward and 2022 World Cup runner-up with France?“. Bundesliga. 26 December 2022. Архивирано од изворникот 3 January 2023. Посетено на 3 January 2023.
  80. ↑ „Qatar 2022 – 'Dibu' Martínez's new "Save of the Century"“. Mundo Deportivo USA (англиски). 2022-12-20. Архивирано од изворникот 17 February 2023. Посетено на 2023-02-20.
  81. ↑ „EURO 2024 - LA LISTE DES 25 JOUEURS“ (PDF) (француски). 16 мај 2024. Посетено на 1 јули 2024.
  82. ↑ „Euro 2024, Francia-Belgio 1-0: autogol di Vertonghen dopo 85 minuti di assedio“. 1º luglio 2024. Посетено на 1 јули 2024. Проверете ги датумските вредности во: |date= (help)
  83. 1 2 Play-out.
  84. 1 2 Во квалификациските кола.
  85. ↑ „The official Bundesliga Team of the Season 2022/23“. bundesliga.com (англиски).
  86. ↑ „Germany » DFB-Pokal 2022/2023 » Top Scorer“. worldfootball.net (англиски).

Надворешни врски

[уреди | уреди извор]
Преземено од „https://mk.wikipedia.org/w/index.php?title=Рандал_Коло_Муани&oldid=5610682“