Прејди на содржината

Пјер Калулу

Од Википедија — слободната енциклопедија
Пјер Калулу
Лични податоци
Полно име Пјер Казеје Ромел Калулу Кјатенгва[1]
Роден на 5 јуни 2000(2000-06-05) (25 г.)
Роден во Лион, Франција
Држава Франција Франција
Висина &100000000000001820000001,82 м
Позиција одбрана
Клупски податоци
Сегашен клуб Јувентус Јувентус
Број 15
Младинска кариера
2007–2010 Сен Приест
2010–2018 Олимпик Лион Олимпик Лион
Кариера*
Години Клуб Наст. (Гол.)
2018–2020 Олимпик Лион 2 Олимпик Лион 2 36 (0)
2020 Олимпик Лион Олимпик Лион 0 (0)
2020–2024 Милан Милан 84 (3)
2024– Јувентус Јувентус 29 (1)
Репрезентација
2018 Франција Франција 18 5 (0)
2018–2019 Франција Франција 19 12 (0)
2019 Франција Франција 20 3 (0)
2021-2023 Франција Франција 21 19 (2)
2021-2023 Франција Франција (олимп.) 4 (0)
2025- Франција Франција 1 (0)

Пјер Казеје Ромел Калулу Кјатенгва (роден на 5 јуни 2000 година, во Лион) — француски фудбалер, играч од одбраната на Јувентус и на француската репрезентација.[2]

Биографија

[уреди | уреди извор]

Роден е во Франција, од родители со конгоанско потекло.[3] Тој има два постари браќа Алдо (р. 1996) и Жедеон (р. 1997), и еден помлад Жозеф (р. 2004), сите исто така фудбалери.[3]

Технички карактеристики

[уреди | уреди извор]

Централен одбранбен играч, кој природно игра со десната нога. Може да игра како десен бек, но исто така и на било која позиција во одбрана од 3 играчи.[4]

Располага со одлична брзина, солидна техника, и е добар во одземање на топката и правење навремени лизгачки стартови.

Клупска кариера

[уреди | уреди извор]

Почетоци

[уреди | уреди извор]

Калулу се преселил од својот прв клуб, Сен Приест, во младинската академија на Олимпик Лион во летото 2010 година. Откако ги поминал сите младински категории во клубот од 2010 до 2018 година, тој бил приклучен во вториот тим на Лион за сезоната 2018-2019. На 5 март 2020 година, за време на домашниот натпревар против Амjен, Калулу бил повикан во првиот тим, но не настапил.[5]

Милан

[уреди | уреди извор]

Откако одбил да го обнови договорот со францускиот клуб, на 5 август 2020 година, на 20-годишна возраст, тој го напушил Лион без ниту еден настап за првиот тим и се приклучил на Милан.[6] Своето деби за „росонерите“ го имал на 10 декември 2020 година, во натпреварот од Лига Европа добиен со 0-1 во гости против Спарта Прага, што бил воедно и неговиот прв натпревар во професионалниот фудбал.[7] Три дена подоцна, тој го имаше своето деби во италијанското првенство во ремито 2-2 на домашен терен против Парма, заменувајќи го повредениот Матео Габија после само пет минути.[8] Во следниот натпревар, на гостувањето против Џенова на 16 декември, тој го направил своето деби како стартер и го постигнал голот со кој израмнил на 2-2, што бил и конечниот резултат.[9] Тој ја завршил својата прва сезона како професионалец со вкупно 18 настапи, од кои 13 (со еден постигнат гол) во Серија А.

Во следната сезона, меѓудругото и поради повредите на неговите соиграчи, Калулу бил користен повеќе како стартер од тренерот Стефано Пјоли, искачувајќи се во одбранбената хиерархија на тимот и подобрувајќи ги своите перформанси, а бил претпочитан и од капитенот на Милан, Алесио Ромањоли, да го замени повредениот Симон Кјер како негов партнер во центарот на одбраната. Во натпреварот против Емполи на 12 март 2022 година, тој го постигнал единствениот гол, негов прв гол на Сан Сиро, со што им овозможил на „росонерите“ да победат со 1-0.[10] На 22 мај 2022 година, тој ја освоил Серија А со Милан, придонесувајќи за успехот со 28 настапи и еден гол.[11]

Во сезоната 2022–2023, Калулу играл на неколку различни позиции во текот на целата сезона, како стопер до Фикајо Томори, десно во одбранбена тројка со Малик Тао во средината и Томори лево, и како десен бек во одбрана со четири играчи. Сепак, кон крајот на сезоната, откако тренерот Пјоли се вратил на 4–2–3–1 формација, Калулу почнал да го губи своето место во почетната постава од Тао и Томори, додека капитенот на тимот Давиде Калабрија ја окупирла позицијата десен бек. Сезоната ја завршил со 46 настапи во сите натпреварувања и еден постигнат гол, во ремито 2-2 во првенството против Рома на 8 јануари 2023.[12]

Во четвртата сезона во Милан, тој играл многу малку поради проблеми со повеќекратни повреди,[13][14] вклучувајќи руптура на тетивата на левиот бутен мускул;[15] поради наведеното, настапил вкупно 11 пати во првенството и куповите.[13]

Јувентус

[уреди | уреди извор]

На 21 август 2024 година, Калулу се преселил во Јувентус.[16][17] на позајмица вредна 3,3 милиони евра, со право на откуп поставено на 14 милиони евра, плус 3 милиони евра бонуси.[18] Пет дена подоцна, тој го имал своето деби за „бјанконерите“ на гостувањето кај Верона, влегувајќи како замена за Николо Савона во 77-мата минута.[19] На 14 јануари 2025, тој го постигнал својот прв гол за Јувентус, носејќи водство во натпреварот на гости против Аталанта, што завршил нерешено 1-1.[20] На 10 мај 2025, во натпреварот од 36-тото коло на Серија А против Лацио (1-1), Калулу добил директен црвен картон за удирање по глава на противничкиот играч Валентин Кастељанос;[21] после натпреварот, тој се извинил за инцидентот, но добил суспензија од два натпревари, поради што го завршил првенството предвреме.[22] Сепак, на 5 јуни 2025, тој бил откупен од „бјанконерите“ за 14,3 милиони евра,[23][24] потпишувајќи со клубот четиригодишен договор.[24]

Репрезентативна кариера

[уреди | уреди извор]

Во јуни 2018 година, тој бил повикан во француската репрезентација под 19 години, учествувајќи на Европското првенство 2019.

Во март 2021 година, тој го доби својот прв повик во репрезентацијата под 21 година,[25] влегувајќи подоцна и во списокот од 23 повикани играчи за групната фаза и завршницата на Европското првенство во категоријата. Истата година, во јули бил вкчучен во француската олимписка репрезентација за Летните олимписки игри 2020 во Токио; тој ги одиграл сите три натпревари во групната фаза, после која „триколорите“ биле елиминирани.

Во 2023 година, бил повикан да учествува на своето второ Европското првенство под 21 година: во Романија и Грузија, французите повторно стигнале до четвртфиналето, каде биле поразени со 1-3 од Украина.

Во мај 2025, бил повикан за првпат во сениорската репрезентација од селекторот Дидје Дешан, за завршницата на УЕФА Лигата на нации 2024-2025. Своето деби го направил на 5 јуни 2025, започнувајќи како стартер на позицијата десен бек во полуфиналето во Штутгарт, загубено од Шпанија со 5-4; тој играл до 63-тата минута, кога бил заменет од Мало Густо.

Хронологија на репрезентативните настапи

[уреди | уреди извор]
Хронологија на настапи и постигнати голови за националната селекција ― Франција
Дата Град Домашни Резултат Гости Натпреварување Голови Инфо Детали
5-6-2025ШтутгартШпанија Шпанија5 – 4Франција ФранцијаУЕФА Лига на нации 2024-2025 - Полуфинале-заменет 63'
Вкупно Настапи 1 Голови 0

Статистика

[уреди | уреди извор]

Клупска статистика

[уреди | уреди извор]

Статистиката е ажурирана на 10 мај 2025.

Сезона Клуб Првенство Национален куп Континентален куп Останати купови Вкупно
Лига Наст Гол Лига Наст Гол Лига Наст Гол Лига Наст Гол Наст Гол
2018-2019Франција Олимпик Лион БНПФ2170---------170
2019-2020НПФ2190---------190
Вкупно Олимпик Лион 2360------360
2020-2021Италија МиланА131КИ10ЛЕ40---181
2021-2022А281КИ40ЛШ50---371
2022-2023А341КИ10ЛШ100СИ10461
2023-2024А90КИ00ЛШ+ЛЕ1+10---110
Вкупно Милан84360210101123
2024-2025Италија ЈувентусА291КИ10ЛШ80СИ1+00+0391
Вкупно во кариерата149470290201874

Репрезентативна статистика

[уреди | уреди извор]
РепрезентацијаГодинаНастапиГолови
Франција Франција 202510
Вкупно10

Титули

[уреди | уреди извор]

Клупски

[уреди | уреди извор]

Милан

[уреди | уреди извор]
2021-2022

Наводи

[уреди | уреди извор]
  1. ↑ „Squad List: Men's Olympic Football Tournament Tokyo 2020: France (FRA)“ (PDF). FIFA. 22 July 2021. стр. 6. Посетено на 27 August 2021.
  2. ↑ „France - P. Kalulu - Profile with news, career statistics and history - Soccerway“. int.soccerway.com. Посетено на 22 October 2020.
  3. 1 2 Adriano Seu (15 декември 2020). „Kalulu, tutto e subito! Da novizio a protagonista in un batter d'occhi“. Посетено на 2020-12-17.
  4. ↑ „Juve, ecco Kalulu: concluse le visite mediche, domattina primo allenamento alla Continassa“. Посетено на 2024-08-22.
  5. ↑ Paul, Sumeet (14 June 2020). „Who is Pierre Kalulu? Analysis of talented young ace set for Milan switch“. Milan Talk (англиски). Архивирано од изворникот на 2020-09-28. Посетено на 6 October 2020.
  6. ↑ „Comunicato Ufficiale: Pierre Kalulu“. 5 август 2020. Посетено на 17 декември 2020.
  7. ↑ „Report Sparta Praga-Milan 0-1, Europa League 2020/2021“. 10 декември 2020. Посетено на 17 декември 2020.
  8. ↑ Matteo Zorzoli (13 декември 2020). „Serie A, Milan-Parma 2-2, le pagelle: Calhanoglu sfortunatissimo“. Посетено на 17 декември 2020.
  9. ↑ Emanuele Venditti (16 декември 2020). „Kalulu salva il Milan, Napoli ko a San Siro“. Посетено на 17 декември 2020.
  10. ↑ „Il Milan va anche senza Leao: 1-0 all'Empoli con Pulisic, terzo successo di fila“. Посетено на 2024-08-22.
  11. ↑ „APOTEOSI ROSSONERA A REGGIO EMILIA: 3-0“. 22 мај 2022. Посетено на 14 мај 2024.
  12. ↑ „Roma, rimonta pazzesca nel finale. Abraham riprende il Milan, Napoli campione d'inverno“. 2023-01-08. Посетено на 2023-09-08.
  13. 1 2 Marco Pasotto (18 март 2024). „Kalulu, problemi a un legamento: out un mese e mezzo. Maignan è okay“. Посетено на 22 август 2024.
  14. ↑ Alessia Scurati (13 август 2024). „Kalulu, la parabola al Milan: da sorpresa scudetto a sacrificabile“. Посетено на 22 август 2024.
  15. ↑ „Comunicato Ufficiale: Pierre Kalulu“. 2 ноември 2023. Посетено на 22 август 2024.
  16. ↑ . 21 август 2024 https://www.acmilan.com/it/news/articoli/media/2024-08-21/comunicato-ufficiale-pierre-kalulu. Посетено на 22 август 2024. Занемарен непознатиот параметар |titolo= (се препорачува |title=) (help); Отсутно или празно |title= (help)
  17. ↑ „Ufficiale | Pierre Kalulu arriva in prestito alla Juventus dal Milan“. 21 август 2024. Посетено на 22 август 2024.
  18. ↑ „ACCORDO CON IL MILAN PER L'ACQUISIZIONE DEL CALCIATORE KALULU“ (PDF). 21 август 2024. Посетено на 21 август 2024.
  19. ↑ „Serie A, Verona-Juventus 0-3: Thiago Motta in vetta da solo“. Sportmediaset.it (италијански). Посетено на 2024-08-26.
  20. ↑ „La Juve ha fatto 13... pareggi. Retegui entra e salva Gasp, ma l'Atalanta scivola a -4 dal Napoli“. La Gazzetta dello Sport. Посетено на 2025-01-14. Занемарен непознатиот параметар |lingua= (се препорачува |language=) (help)
  21. ↑ „Another Juventus red card for violent conduct as Kalulu loses his cool“. football-italia.net. 10 мај 2025. Посетено на 31 мај 2025.
  22. ↑ . reuters.com. 13 мај 2025 Kalulu handed two-match suspension for hitting Lazio's Castellanos https://www.reuters.com/sports/soccer/juves-kalulu-handed-two-match-suspension-hitting-lazios-castellanos-2025-05-13/title=Juve's Kalulu handed two-match suspension for hitting Lazio's Castellanos Проверете ја вредноста |url= (help). Посетено на 31 мај 2025. Отсутно или празно |title= (help)
  23. ↑ . 5 јуни 2025 http://www.acmilan.com/it/news/articoli/media/2025-06-05/comunicato-ufficiale-pierre-kalulu. Посетено на 5 јуни 2025. Занемарен непознатиот параметар |titolo= (се препорачува |title=) (help); Отсутно или празно |title= (help)
  24. 1 2 „Esercizio del diritto di opzione per l'acquisizione definitiva del calciatore Kalulu“ (PDF). 5 јуни 2025. Посетено на 5 јуни 2025.
  25. ↑ „Equipe de France Espoirs : Voici la liste des 23 joueurs de Sylvain Ripoll pour l'Euro“. Посетено на 2021-03-19. Занемарен непознатиот параметар |languge= (help)

Надворешни врски

[уреди | уреди извор]
Преземено од „https://mk.wikipedia.org/w/index.php?title=Пјер_Калулу&oldid=5509878“