Псевдокод

Во информатиката, псевдокодот е опис на чекорите во алгоритам со користење на природен јазик и/или мешавина од знаци на програмски јазици (како оператор за доделување или „=“, условен оператор, loop и др. ). Иако псевдокодот споделува карактеристики со редовните програмски јазици, тој е наменет за читање од луѓе, а не од компјутерот. Целта на користењето на псевдокодот е полесно да го разберат луѓето од кодот на програмскиот јазик и дека е и ефикасен. Најчесто се користи во учебници и научни публикации за документирање на алгоритми и при планирање на софтвер и други алгоритми.

Употреба

Учебниците и научните публикации поврзани со компјутерски науки и бројчаното (нумеричко) пресметување често користат псевдокод во описот на алгоритмите, така што сите програмери можат да ги разберат, дури и ако не ги знаат сите исти програмски јазици.

Програмер кој треба да имплементира специфичен алгоритам, особено непознат, често ќе започне со опис на псевдокод, а потоа ќе го „преведе“ тој опис во целниот програмски јазик и ќе го измени за правилно да раководи со остатокот од програмата.

Синтакса

Псевдокодот генерално не ги почитува синтаксните правила на било кој јазик; не постои основна и стандардна форма. Некои синтаксни извори вклучуваат Fortran, Pascal, BASIC, C, C++, Java, Lisp и ALGOL . Одредувањето на променливите обично се испуштаат. Блоковите од код, како што е кодот содржан во „loop" (циклус), често се заменуваат со реченица од природен јазик.

Пример за псевдокод (од играта „fizz buzz“)

Pascal стил: procedure fizzbuzz; for i := 1 to 100 do print_number := true; if i is divisible by 3 then begin print "Fizz"; print_number := false; end; if i is divisible by 5 then begin print "Buzz"; print_number := false; end; if print_number, print i; print a newline; end

C стил: fizzbuzz() { for (i = 1; i <= 100; i++) { print_number = true; if (i is divisible by 3) { print "Fizz"; print_number = false; } if (i is divisible by 5) { print "Buzz"; print_number = false; } if (print_number) print i; print a newline; } }

Python стил: def fizzbuzz(): for i in range(1,101): print_number = true if i is divisible by 3: print "Fizz" print_number = false if i is divisible by 5: print "Buzz" print_number = false if print_number: print i print a newline

Псевдокод во математички стил

Кај бројчаното (нумеричко) пресметување, псевдокодот се состои најчесто од теории на матрици и множества, а можеби и од описи на природни јазици и често се употребува како начин за опишување на математички алгоритми . На пример, операторот „збир“ (sum) ( голема сигма буква ) или операторот на производ ( голема пи буква ) може да претставува за-циклус (for-loop) и структура на избор во еден израз:

Return $\sum _{k\in S}x_{k}$

Почести математички симболи

Вид на работа	Симбол	Пример
Доделување	← или :=	c ← 2π r, c := 2π r
Споредба	=, ≠, <, >, ≤, ≥
Аритметика	+, −, ×, /, mod
Под/таван -тип загради	⌊, ⌋, ⌈, ⌉	a ← ⌊ b ⌋ + ⌈ c ⌉
Логично	and, or
Суми, производи	Σ Π	h ← Σ a ∈ A 1/ a

Пример

Следното е пример за псевдокод во математички стил, за Форд-Фулкерсоновиот алгоритам :

algorithm ford-fulkerson is
    input: Graph G with flow capacity c, 
           source node s, 
           sink node t
    output: Flow f such that f is maximal from s to t

    (Note that f(u,v) is the flow from node u to node v, and c(u,v) is the flow capacity from node u to node v)

    for each edge (u, v) in GE do
        f(u, v) ← 0
        f(v, u) ← 0

    while there exists a path p from s to t in the residual network Gf do
        let cf be the flow capacity of the residual network Gf
        cf(p) ← min{cf(u, v) | (u, v) in p}
        for each edge (u, v) in p do
            f(u, v) ←  f(u, v) + cf(p)
            f(v, u) ← −f(u, v)

    return f