Прејди на содржината

Природен парк Негова и Неговско Езеро

Од Википедија — слободната енциклопедија
Неговско Езеро

Природниот парк Негова и Неговското Езеро — заштитен како природен парк од 1967 година. Името Негова станало познато на пошироката јавност во 1980-тите благодарение на Иван Крамбергер (добротвор од Негова). Областа околу неговото родно место се издвојува по своите природни и културни вредности. Природниот парк го вклучува центарот на Негова со нејзиниот замок и речиси целиот град Кунова. Според некои извори, површината на паркот е 177 хектари. Описот во декретот, ја декларира како поголема од 300 хектари.

Неговско Езеро

[уреди | уреди извор]

Неговското Езеро е едно од единаесетте езерца околу блискиот замок, кое имало големо одбранбено значење за време на турските инвазии на оваа територија, и не толку одамна, било главна туристичка дестинација во Негова. Создаден е со преградување на долината на потоци Куново. Околу имотот Негово имало неколку такви езера, наводно дури 11. Остануваат само три езерца, две помали веднаш под куќата и многу поголемото Неговско Езеро. Во него растат воден костен и бел локален крин.[1] Длабочината на езерото е од 1,5-3 м. Најголемата длабочина е по должината на насипот, до 5 м. Над езерото се издига куќата на покојниот Иван Крамбергер. Неговското езеро е резервоар во срцето на Словенските Гори, малку оддалечен од патот Негова - Сподњи Ивањци.

Во минатото, Неговското Езеро било многу популарно кај младите, бидејќи дрвените базени биле градени по работ на браната и младите луѓе сакале да се собираат и да пливаат.

Животни и растенија

[уреди | уреди извор]

Растителниот и животинскиот свет во езерото е многу богат.

Типично животно на Неговското Езеро - видра
Главна карактеристика на Неговското Езеро е белиот божур.

Растенија

[уреди | уреди извор]

Белиот воден божур речиси исчезнал од растителниот свет, додека водниот крин, расте во изобилство. Појасот со врби во поплитките делови на езерото е донекаде засегнат од намаленото ниво на водата. Сепак, постојат острови од шаш кои се доволно големи за неколку луѓе. Растителниот свет околу самото езеро се прилагодил на постојана вода, па затоа во непосредна близина може да се најдат неколку растенија што сакаат влага, особено црната евла. На неколку метри од работ на езерото, има мешана шума со буки, борови, дабови, габери, брези. Може да се најдат и грмушки ( леска, црн бозел, глог). Во близина на езерото се наоѓа и многу познатиот даб Жигрт, кој не зависи од водата во езерото.

Изливање на езерото

[уреди | уреди извор]

Езерото порано се чистело на секои четири години; пред тоа се ловеле од 5 до 6,5 тони риба, а езерскиот слив за прв пат се наполнил со свежа вода. Сега тоа не се практикува. Се проценува дека при последното пуштање на браната биле уловени само 1,5 тони риба. Според експертите, количините сега би биле уште помали, бидејќи дното е покриено со кал, а опстанокот на рибите е сè повеќе изложен на ризик.

Поврзано

[уреди | уреди извор]

Литература

[уреди | уреди извор]
  • Уредба за заштита на пејзажниот парк Негово и Неговото Езеро, Општина Горња Радгона, 1967 година
  • Продавница за храна. О.: Списание Рибич; Во Неговското Езеро има и големи риби, Словенечки рибарски весник, 2005
  • Менцингер, Борут природни паркови на Словенија Љубљана, Младинска књига Заложба д.д., 2004 ( ISBN 86 11 16747 3
  1. ↑ „Zaščitene živali“. Архивирано од изворникот на 2011-11-09. Посетено на Januar 17, 2012. Проверете ги датумските вредности во: |accessdate= (help)