Приклучување на Украина кон ЕУ

Од Википедија — слободната енциклопедија
Приклучување на Украина кон ЕУ
European Union Ukraine Locator.svg
Статус
Кандидат

Апликација28 февруари 2022
Одобрение23 јуни 2022
Приемне
Мреж. местоПортал за европска интеграција на Украина
Напредок
Напредок на скринингот
Не е започнат
Затворени поглавја
Не се преговара
Напредок на ратификацијата
Сè уште не е ратификуван од сите земји членки
Статистики
ЕУ просек Украина
ППП БДП ($M)552,780584,13
ППП по глава на жител ($)40,600181,04
Област (km2)165,048603,548
Население18,583,59841,319,838

На 28 февруари 2022 година, непосредно откако беше нападната од Русија, Украина поднесе барање за членство во Европската унија (ЕУ). Украинскиот претседател Володимир Зеленскиј побара итен прием според „нова специјална процедура“,[1] и претседателите на осум држави на ЕУ повикаа на забрзан процес на пристапување.[2] Претседателката на Европската комисија Урсула фон дер Лајен изјави дека го поддржува пристапот на Украина, но дека процесот ќе потрае.[1] На 1 март 2022 година, Европскиот парламент препорача Украина да биде официјален кандидат за членство,[3] а на 10 март 2022 година, Советот на Европската унија побара од Комисијата мислење за апликацијата.[4] На 8 април 2022 година, фон дер Лајен му претстави на Зеленскиј законски прашалник,[5] на кој Украина одговори на 17 април.[6]

На 17 јуни 2022 година, Европската комисија препорача Европскиот совет да и додели на Украина кандидатски статус за пристапување во Европската унија.[7][8][9][10]

На 23 јуни 2022 година, Европскиот парламент усвои резолуција со која се повикува на итно доделување кандидатски статус за членство во Европската унија на Украина.[11][12] На 23 јуни 2022 година, Европскиот совет ѝ додели на Украина статус на кандидат за пристапување во Европската унија.[13]

Хронологија на односите со ЕУ[уреди | уреди извор]

Знамето што го користеа активистите на Евромајдан.

Договорот за асоцијација меѓу Европската унија и Украина беше потпишан во 2014 година по низа настани што ја закочија неговата ратификација, кулминираа со револуција во Украина и соборување на тогашниот актуелен претседател на Украина, Виктор Јанукович.[14] Длабоката и сеопфатна зона на слободна трговија со Украина стапи на сила на 1 септември 2017 година, откако беше привремено примена од 1 јануари 2016 година,[15] и Спогодбата за асоцијација целосно стапи на сила на 1 септември 2017 година.[16] На 24 февруари 2022 година, Русија ја нападна Украина, што доведе до барање за членство.

  Земјите членки на Европската Унија
  Земјите-членки на Европската унија поддржуваат забрзано членство на Украина[17][18]
  Земјите-членки на Европската унија кои го поддржуваат забрзаното доделување кандидатски статус на Украина
  Украина
  Украински територии окупирани од Русија
Времеплов
Датум Настан
1991 Декларација на Европската унија за Украина.
1992 Првиот самит Украина-ЕУ.
1993 Потпишан е договор меѓу Европските заедници и Украина за трговија со текстилни производи, отворање претставништво на Комисијата на европските заедници во Украина.
1994 Врховната Рада на Украина го ратификуваше Договорот за партнерство и соработка меѓу Украина и ЕУ.
1995 Првиот состанок на Мешовитиот комитет Украина - ЕУ, формирање на претставништво на Украина во Европските заедници.
1996 Европската унија го призна статусот на Украина како земја во транзиција. Советот на Европската унија усвои акционен план за Украина.
1997 Помеѓу Европската заедница за јаглен и челик и Владата на Украина беше потпишан договор за трговија со производи од челик.
1998 Влегување во сила на Договорот за партнерство и соработка меѓу Украина и ЕУ, Украина официјално ја објави својата желба да стане придружна членка на ЕУ, усвои резолуција на Кабинетот на министри на Украина „За воведување механизам за прилагодување на украинскиот законодавството на Европската унија.[19]
1999 ЕУ ја потврди својата намера да го олесни пристапот на Украина во Светската трговска организација и започнувањето на зона за слободна трговија меѓу Украина и ЕУ.
2005 Советот на Европската унија и додели на Украина статус на земја со пазарна економија, уште еден самит.
5 март 2007 година Почнаа преговорите за склучување на нов зајакнат договор кој ќе го замени Договорот за партнерство и соработка.
2008 Влегување во сила на договорите за визно олеснување и реадмисија меѓу Украина и ЕУ.
7 мај 2009 година Украина стана членка на иницијативата за Источно партнерство на ЕУ
16 јуни 2009 година За време на состанокот на Советот за соработка ЕУ-Украина, политички беше одобрена „Агендата за асоцијација ЕУ-Украина“.
25 февруари 2010 година Европскиот парламент одобри резолуција за ситуацијата во Украина, со која, особено, се признава правото на Украина да се приклучи на Европската унија. Европската комисија добива и мандат да работи на „патна карта“ за безвизно патување меѓу Украина и земјите од ЕУ.[20]
2013 На самитот во Брисел беше усвоена заедничка изјава во која се наведува дека Украина е „решена да ги исполни“ условите на ЕУ за да можат страните да го потпишат Договорот за асоцијација и зоната за слободна трговија.
21 ноември 2013 година Кабинетот на министри на Украина одлучи да го прекине процесот на подготовка за потпишување на Договорот за асоцијација со Европската унија, како резултат на што почнаа масовни демонстрации низ земјата против прекинот на процесот на европска интеграција — Евромајдан.[21] На 24 ноември во Киев се одржа масовен протест на кој присуствуваа повеќе од милион луѓе.[22]
21 март 2014 година Политичкиот дел од Договорот за асоцијација меѓу Европската унија и Украина беше потпишан во Брисел со учество на премиерот Арсениј Јацењук.
27 јуни 2014 година Петтиот претседател на Украина Петро Порошенко го потпиша вториот (економски) дел од Договорот за асоцијација со Европската унија.
16 септември 2014 година Европскиот парламент го ратификуваше Договорот за асоцијација меѓу Украина и Европската унија истовремено со Врховната Рада на Украина (преку телеконференција преку Skype).
1 ноември 2014 година Привремената примена на Договорот за асоцијација меѓу Украина и Европската унија стапи на сила.
13 февруари 2017 година Врховната Рада на Украина го ратификуваше Договорот меѓу Владата на Украина и Европската унија за учество на Украина во програмата КОСМЕ.
13 јули 2017 година Самитот Украина-ЕУ во Киев го заврши процесот на ратификација на Договорот за асоцијација меѓу Украина и Европската унија и стапувањето во сила на безвизниот режим меѓу Украина и Европската унија.[23]
9 јули 2018 година Се одржа 20-годишниот самит Украина-ЕУ.[24]
12 октомври 2021 година На самитот Украина-ЕУ во Киев беше потпишан договор за Заедничката воздухопловна област.[25]
28 февруари 2022 година Шестиот претседател на Украина Володимир Зеленски го потпиша барањето за пристапување на Украина во Европската унија по „забрзана процедура“.
1 март 2022 година Европскиот парламент речиси едногласно ја изгласа резолуцијата, со која се повикуваат институциите на Европската унија да работат за да и се даде на Украина кандидатски статус за членство во Европската унија.[26]
16 март 2022 година NPC Ukrenergo, системскиот оператор на електричната мрежа, NPC Ukrenergo заедно со своите европски колеги ја завршија интеграцијата со Синхроната мрежа на Континентална Европа и станаа дел од ENTSO-E.[27]
25 март 2022 година За време на неформалниот самит на Европската унија, земјите-членки ги поддржаа европските аспирации на Украина и ја поканија Европската комисија да ги даде своите заклучоци за апликацијата за членство во ЕУ.[28]
8 април 2022 година Претседателот на Европската комисија и предаде прашалник на Украина за да добие кандидатски статус.
17 април 2022 година Украина одговори на прашалникот.
23 јуни 2022 година Европскиот совет и додели на Украина статус на кандидат за пристапување во Европската унија.[29]

2002–2005 година[уреди | уреди извор]

Во 2002 година, еврокомесарот за проширување Гинтер Ферхојген рече дека „европската перспектива за Украина не мора да значи членство во следните 10-20 години, иако тоа е можно“. За да се приклучи на Европската унија, државата апликант мора да ги исполни политичките и економските услови вообичаено познати како Копенхашки критериуми (усвоени на Самитот во Копенхаген во 1993 година), имено демократска влада која го признава владеењето на правото и релевантните слободи и институции. Според Договорот од Мастрихт, секоја актуелна земја-членка, како и Европскиот парламент, мора да се договорат за секое проширување.

Добивањето статус на полноправна членка на ЕУ како стратешка цел на Украина за првпат беше прогласено од претседателот на Украина Виктор Јушченко веднаш по неговиот избор на почетокот на 2005 година.[30] На 13 јануари 2005 година, Европскиот парламент речиси едногласно (467 за, 19 против) усвои резолуција за намерите на Европскиот парламент да се приближи со Украина за членство. Европската комисија забележува дека, иако допрва треба да помине одреден подготвителен период, не е исклучен приемот на нови членки. На што претседателот Јушченко одговори со намера да поднесе барање за членство „во блиска иднина“.

Неколку влијателни лидери на ЕУ во тоа време изразија поддршка за подобрување на врските со Украина. Особено, полскиот министер за надворешни работи Адам Ротфелд на 21 март 2005 година изјави дека Полска ќе ги поддржи аспирациите за европска интеграција на Украина под какви било околности. Тој особено рече: „Во оваа фаза треба да се фокусираме на конкретни чекори на соработка наместо на празни разговори за паневропска соработка“. Три дена подоцна, истражувањето во шесте најголеми земји на ЕУ ја покажа посветеноста на граѓаните на ЕУ да ја прифатат Украина како полноправна членка во иднина.

Во октомври 2005 година, претседателот на Европската комисија Жозе Мануел Баросо рече дека „иднината на Украина е во ЕУ“. Меѓутоа, на 9 октомври 2005 година, Европската комисија, во новата верзија на Стратешкиот документ за развој, изјави дека спроведувањето на плановите за проширување (Хрватска и поранешните југословенски републики) може да го блокира пристапувањето на Украина, Белорусија и Молдавија. Комесарот за проширување Оли Рен рече дека ЕУ треба да избегне „премногу проширување“, нагласувајќи дека сегашниот план за проширување изгледа завршен.[31]

Иако украинските официјални лица и политиколози споменаа неколку конкретни датуми за можно членство, само Европската политика за соседство на Украина и беше официјално предложена на Украина од ЕУ досега. Претседателската администрација го критикуваше предложениот статус на соседските односи.

2007–2014 година[уреди | уреди извор]

Во март 2007 година, на Украина и беше понуден договор за слободна трговија со ЕУ. Иако овој предлог предизвика многу пожестока реакција на украинската држава, тој не содржеше конкретни планови за пристапување на Украина во ЕУ во блиска иднина. Некои западноевропски политичари зборуваа за привремен „замор од проширувањето“ на европските институции. Украинските набљудувачи ја идентификуваат таканаречената „група на отпорот“ на пристапот на Украина во ЕУ. Особено, при склучувањето на текстот на Засилениот договор меѓу Украина и ЕУ во март 2007 година, упатувањата на изгледите за членство беа исклучени од него. „Секое спомнување на изгледите за пристапување на Украина во Европската унија е исклучено од нацрт-засилениот договор Украина-ЕУ поради позицијата на Франција“, пишува влијателниот германски весник „Франкфуртер алгемајне цајтунг“. Ставот на Италија зависи од внатрешнополитичката ситуација на оваа земја. Така, за време на предизборната кампања во оваа земја, владата на Силвио Берлускони даде дипломатски сигнали дека тој е подготвен да ги поддржи евроинтеграциските аспирации на Украина. Неговиот политички противник Романо Проди, пак, изјави дека „перспективите на Украина за влез во ЕУ се исти како и во Нов Зеланд“.

Според политиката на Источното партнерство, Украина може да стане членка на Европската унија.[32] На 27 февруари 2014 година, Европскиот парламент усвои резолуција со која го признава правото на Украина да „аплицира за да стане членка на Унијата, под услов да се придржува до принципите на демократијата, да ги почитува основните слободи и човековите и малцинските права и да гарантира владеење на правото“.[33][34] Европскиот парламент забележува дека во согласност со член 49 од Договорот со ЕУ, Грузија, Молдавија и Украина, како и секоја друга европска земја, имаат европска перспектива и можат да аплицираат за членство во ЕУ во согласност со принципите на демократијата, - се вели во резолуција на Европскиот парламент во Брисел, усвоена на последната седница пред изборите за Европскиот парламент, кои се одржаа на 23-25 мај 2014 година.[35] 27 јуни 2014 година Претседателот на Европската комисија Жозе Мануел Баросо изјави дека Договорот за асоцијација е почеток на пристапувањето на Украина во ЕУ.[36] Истиот ден, еврокомесарот за проширување Штефан Филе изјави дека верува во идното членство на Украина во ЕУ. [37]

2014–2022 година[уреди | уреди извор]

Во март 2016 година, претседателот на Европската комисија Жан-Клод Јункер изјави дека ќе бидат потребни најмалку 20-25 години за Украина да се приклучи на ЕУ и НАТО.[38] Во јуни 2018 година, претседателот на Украина Петро Порошенко рече дека очекува Украина да се приклучи на Европската унија и на Северноатлантскиот договор до 2030 година.

На 21 февруари 2019 година, Уставот на Украина беше изменет за да се вклучат нормите за стратешкиот курс на Украина за членство во Европската унија и НАТО во преамбулата на Основниот закон, три члена и преодни одредби.[39][40]

На X-сесијата на Меѓупарламентарното собрание Украина-Полска-Литванија, која заврши на 8 јуни 2019 година во Киев, страните потпишаа финален документ кој содржи договор за стратегијата од 2025 и 2027 година како период за можното пристапување на Украина во ЕУ. Во 2027 година, кога Литванија по вторпат ќе претседава со ЕУ, прашањето за Украина ќе биде главното прашање на агендата. Доколку оваа можност не се искористи, следниот „прозорец“ ќе се отвори во 2039 година, кога Полска ќе претседава со ЕУ, а Литванија ќе претседава дури во 2041 година.[41]

На 23 јули 2020 година, Полска, Литванија и Украина создадоа трипартитна платформа за политичка, економска, културна и социјална соработка - Лублинскиот триаголник, чија цел е да ја поддржи интеграцијата на Украина во ЕУ и НАТО.

Во февруари 2021 година, лидерот на претседавачката Христијанско-демократска унија на Германија, Армин Лашет, кој се сметаше за веројатен наследник на Ангела Меркел како канцелар на Германија, ја поддржа идејата за проширување на ЕУ и давање на Украина европска перспектива:[42]

Прашањето за пристапување на Украина во ЕУ во моментов не се поставува, но неизбежно ќе се појави во иднина. Мора да ја поддржиме Украина на нејзиниот тежок пат и во исто време да отвориме европска перспектива.

Армин Лашет

Доста експерти веруваат дека во време на влошување на односите меѓу Русија и ЕУ,[43] Украина има прозорец на можности да се приклучи на Европската унија. Павло Климкин истакна дека Украина сè уште не исполнува никакви критериуми за влез во Европската унија, бидејќи нема воспоставена демократија, владеење на правото и полноправна пазарна економија. Според него, првата шанса била изгубена на почетокот на 2005 година, кога Јушченко бил убеден да не се пријави, а во 2014 година било многу потешко да се направи тоа.[44]

На 11 февруари 2021 година, Европскиот парламент објави извештај за успехот на Украина во спроведувањето на Договорот за асоцијација со Европската унија. Документот ги истакнува и главните успеси на Украина на овој пат, како и неуспесите или моментите кои го попречуваат реформскиот процес во земјата. Генерално, Европската унија сè уште не е подготвена официјално да зборува за изгледите за пристапување на Украина во редовите на земјите-членки, но европската перспектива на Украина е препознаена.[45] Во 2021 година, Украина се подготвуваше официјално да аплицира за членство во ЕУ во 2024 година, со цел да се приклучи на Европската унија во 2030-тите.[46]

Апликација[уреди | уреди извор]

Потпишување на апликацијата за пристапување во ЕУ, 28 февруари 2022 година

По руската инвазија на Украина во 2022 година, имаше дополнителни повици за започнување на формален процес на пристапување: Украина ја повтори својата желба да стане членка на унијата,[47] а претседателот на Европската комисија фон дер Лајен изјави дека Украина припаѓа на Европската унија. [48] Словачкиот премиер Едуард Хегер изрази поддршка за забрзан процес на пристапување.[49]

На 26 февруари 2022 година, полскиот претседател Анджеј Дуда повика на забрзан пристап на Украина во ЕУ. На 27 февруари, словенечкиот премиер Јанез Јанша, заедно со полскиот премиер Матеуш Моравјецки, предложија план за брза интеграција на Украина во ЕУ до 2030 година во писмо до претседателот на Европскиот совет, Шарл Мишел. Словачкиот премиер Едуард Хегер, исто така, и предложи на ЕУ да создаде нова специјална процедура за пристапување на Украина, со цел да и помогне на Украина да застане на нозе и да се опорави од војната во иднина.

На 28 февруари, Украина официјално поднесе писмо за апликација за членство.[1] Поради тековната криза, претседателот Зеленски побара итен прием во Европската унија по посебна процедура.[1][50] Истиот ден, осум држави на ЕУ потпишаа писмо со кое го поддржуваат забрзаниот процес на пристапување за Украина,[17] а на 1 март, унгарскиот министер за надворешни работи Петер Сијарто изјави дека неговата земја исто така ќе поддржи забрзан процес.[18] На 1 март, Европскиот парламент, по дебата во која се обрати претседателот на Украина и доби аплауз, препорача Украина да биде официјален кандидат за членство во ЕУ.[51] Европскиот парламент гласаше за унапредување на членството на Украина со 637 „за“, 13 „против“ и 26 воздржани.[52][53]

На 1 март 2022 година, претседателите на осум земји-членки на ЕУ (Бугарија, Чешка, Естонија, Република Латвија, Република Литванија, Република Полска, Република Словачка и Република Словенија) потпишаа отворено писмо повикувајќи на Украина да и се даде перспектива за членство во ЕУ и веднаш да започне процесот на преговори. Истиот ден, унгарскиот министер за надворешни работи Петер Сијарто повика на забрзан пристап на Украина во Европската унија.

Меѓутоа, на 2 март, шпанскиот министер за надворешни работи Хозе Мануел Албарес изјави дека „припадноста кон ЕУ не е каприциозен процес или процес што може да се направи само со политичка одлука“, потсетувајќи дека земјата кандидат „мора да исполни одредени општествени, политички и економски стандарди“.[54]

На 7 март, ЕУ соопшти дека формално ќе ја процени апликацијата на Украина[55] и на 10 март 2022 година, Советот на Европската унија побара од Комисијата мислење за апликацијата.[4]

На 9 март 2022 година, полскиот Сенат усвои резолуција со која ги повикува земјите од Европската унија да го поддржат забрзаниот процес за пристапување на Украина во ЕУ со 93 гласа „за“. „Украинското општество несомнено докажа дека е подготвено да биде дел од обединета Европа и подготвено да плати со крв за посветеноста на европските вредности. Украинските војници, бранејќи ги границите на својата земја, ја штитат цела Европа“, се вели во документот.

Презентација на прашалникот за членство во ЕУ на 8 април 2022 година од страна на претседателот на Европската комисија фон дер Лајен и претседателот на Украина Володимир Зеленски

На 8 април 2022 година, претседателот на Комисијата фон дер Лајен, по посетата на Буча по масакрот, го посети Киев и се сретна со претседателот Зеленски. Фон дер Лејен му го претстави на Зеленски законодавниот прашалник за да започне апликацијата на Украина и му понуди да го забрза процесот.[5] Борел најави дека делегацијата на ЕУ во Украина, предводена од Мати Маасикас, ќе се врати во Киев откако беше евакуиран по избувнувањето на војната.[56] На 17 април 2022 година, Украина одговори на првиот дел од законодавниот прашалник,[6] додека на вториот и последен дел одговори на 9 мај 2022 година.[57]

На 1 јули 2022 година, знамето на ЕУ беше свечено донесено во салата на Врховната Рада на Украина, која сега ќе се вее таму засекогаш. Овој исклучително симболичен настан не потсети на воведувањето на државното знаме по прогласувањето на независноста на Украина.

На 23 јуни 2022 година, Европскиот парламент усвои резолуција со која се повикува на итно доделување кандидатски статус за членство во Европската унија на Украина.[11][12] На 23 јуни 2022 година, Европскиот совет ѝ додели на Украина статус на кандидат за пристапување во Европската унија.[13]

Напредок на преговорите[уреди | уреди извор]

Преговарачките разговори сè уште не беа започнати до април 2022 година. Украина се надеваше дека ќе ги започне преговорите подоцна во 2022 година преку забрзана процедура за пристапување.

Јавно мислење[уреди | уреди извор]

Во Украина[уреди | уреди извор]

91% од Украинците го поддржуваат приклучувањето кон Европската унија за време на руската инвазија на Украина во 2022 година,[58][59] според анкетата спроведена од социолошката група Rating на 30-31 март 2022 година,[60] од 66,4% во февруари 2015.[61]

Во ЕУ[уреди | уреди извор]

Според истражувањето спроведено од Ifop нарачано од Европската стратегија на Јалта и Фондацијата Жан Жорес од 3 до 7 март 2022 година, 92% од поддржувачите на пристапот на Украина во ЕУ во Полска, 71% во Италија, 68% во Германија, и 62% во Франција.[62]

Истражувањето на Флеш Евробарометар спроведено во април во сите земји на ЕУ покажува најголема поддршка за пристапот на Украина во ЕУ во Португалија, каде што 87% од испитаниците го поддржаа. Потоа следат Естонија (83%), Литванија (82%), Полска (81%) и Ирска (79%). Унгарците се најскептични за пристапот на Украина, со само 48% од испитаниците кои ја поддржуваат идејата (37% против). Во исто време, Унгарија има најголем дел од населението кое е неопределено по ова прашање - 16% (исто во Франција и Белгија).[63]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Treisman, Rachel (2022-02-28). „Ukraine wants to join the EU. Here's how that would work“. NPR (англиски). Архивирано од изворникот на 1 March 2022. Посетено на 2022-03-28. Грешка во наводот: Неважечка ознака <ref>; називот „Treisman“ е зададен повеќепати со различна содржина.
  2. „Presidents of 8 EU states call for immediate talks on Ukrainian membership“. Reuters (англиски). 2022-02-28. Архивирано од изворникот на 27 March 2022. Посетено на 2022-03-28.
  3. „Європарламент рекомендував надати Україні статус кандидата на вступ до ЄС“ [The European Parliament has recommended that Ukraine be granted EU candidate status]. www.eurointegration.com.ua (украински). 2022-03-01. Архивирано од изворникот на 31 March 2022. Посетено на 2022-03-28.
  4. 4,0 4,1 European Council (2022-03-11). „Statement of the heads of state or government, meeting in Versailles, on the Russian military aggression against Ukraine, 10 March 2022“. Consilium (бугарски, шпански, чешки, дански, германски, естонски, грчки, англиски, француски, ирски, хрватски, италијански, латвиски, литвански, унгарски, малтешки, холандски, полски, португалски, романски, словачки, словенечки, фински, шведски, и руски). Архивирано од изворникот на 20 April 2022. Посетено на 2022-03-28. Грешка во наводот: Неважечка ознака <ref>; називот „:0“ е зададен повеќепати со различна содржина.
  5. 5,0 5,1 „Ukraine: EU chief offers Kyiv fast track to membership“. DW. 8 April 2022. Архивирано од изворникот на 8 April 2022. Посетено на 8 April 2022. Грешка во наводот: Неважечка ознака <ref>; називот „DW“ е зададен повеќепати со различна содржина.
  6. 6,0 6,1 „Шлях до членства у ЄС - Україна вже завершила роботу над опитувальником“ [The road to EU membership - Ukraine has completed work on the questionnaire]. European Pravda (украински). 17 April 2022. Архивирано од изворникот на 17 April 2022. Посетено на 2022-04-17. Грешка во наводот: Неважечка ознака <ref>; називот „EP“ е зададен повеќепати со различна содржина.
  7. „Єврокомісія рекомендувала надати Україні статус кандидата в ЄС“. Радіо Свобода (украински). Посетено на 2022-06-17.
  8. Welle (www.dw.com), Deutsche. „European Commission recommends Ukraine be granted EU candidate status | DW | 17.06.2022“. DW.COM (англиски). Посетено на 2022-06-17.
  9. „Ukraine Likely to Win Initial EU Backing for Path to Membership“. Bloomberg News (англиски). 2022-06-09. Посетено на 2022-06-13.
  10. „Ukraine should get E.U. candidate status, European Commission recommends“. Washington Post (англиски). ISSN 0190-8286. Посетено на 2022-06-17.
  11. 11,0 11,1 „The European Parliament has supported candidate status for Ukraine and Moldova“. www.eurointegration.com.ua (украински). Посетено на 2022-06-23.
  12. 12,0 12,1 „Grant EU candidate status to Ukraine and Moldova without delay, MEPs demand | News | European Parliament“. www.europarl.europa.eu (англиски). 2022-06-23. Посетено на 2022-06-23.
  13. 13,0 13,1 „Ukraine has officially received the status of a candidate for EU membership“. www.eurointegration.com.ua (украински). Посетено на 2022-06-23.
  14. „Ukraine crisis: EU signs association deal“. BBC News (англиски). 2014-03-21. Архивирано од изворникот на 28 March 2022. Посетено на 2022-03-28.
  15. „Ukraine - Trade“. European Commission. Архивирано од изворникот на 9 January 2021. Посетено на 2022-03-28.
  16. „Association Agreement between the European Union and the European Atomic Energy Community and their Member States, of the one part, and Ukraine, of the other part“. Consilium (бугарски, шпански, чешки, дански, германски, естонски, грчки, англиски, француски, ирски, хрватски, италијански, латвиски, литвански, унгарски, малтешки, холандски, полски, португалски, романски, словачки, словенечки, фински, и шведски). Архивирано од изворникот на 16 October 2019. Посетено на 2022-03-28.
  17. 17,0 17,1 „Presidents of 8 EU states call for immediate talks on Ukrainian membership“. Reuters (англиски). Warsaw. 28 February 2022. Архивирано од изворникот на 28 February 2022. Посетено на 28 February 2022.
  18. 18,0 18,1 „Hungary supports bid for Ukraine to become EU member, says minister“. Reuters. Budapest. 1 March 2022. Архивирано од изворникот на 1 March 2022. Посетено на 1 March 2022.
  19. „Постанова Кабінету Міністрів України «Про запровадження механізму адаптації законодавства України до законодавства Європейського Союзу» (втратила чинність)“ [Resolution of the Cabinet of Ministers of Ukraine "On the introduction of a mechanism for adapting the legislation of Ukraine to the legislation of the European Union" (no longer valid)] (украински). Архивирано од изворникот на 20 April 2022. Посетено на 20 April 2022.
  20. „Посол України при ЄС: Європарламент простягнув руку Україні“. УНІАН. 26 February 2010. Архивирано од изворникот на 1 March 2022. Посетено на 11 February 2018.
  21. „Україною покотилася хвиля євромайданів“. Українська правда. 22 November 2013. Архивирано од изворникот на 13 February 2018. Посетено на 11 February 2018.
  22. „У центрі Києва вже зібралися більше 100 тисяч людей, які хочуть в Європу“. Українська правда. 24 November 2013. Архивирано од изворникот на 12 February 2018. Посетено на 11 February 2018.
  23. Rbc.ua. „Саміт Україна-ЄС: онлайн-трансляція“. РБК-Украина (украински). Архивирано од изворникот на 27 February 2018. Посетено на 2018-02-27.
  24. „У Брюсселі пройде ювілейний саміт Україна-ЄС“. Слово і Діло. 9 July 2018. Архивирано од изворникот на 5 June 2019. Посетено на 5 June 2019.
  25. „У межах 23-го Саміту Україна – ЄС підписано низку документів, зокрема Угоду про Спільний авіаційний простір“. Офіс Президента України. 12 October 2020. Архивирано од изворникот на 12 October 2021. Посетено на 14 October 2020.
  26. „Голова Єврокомісії оголосила, що заявку України на вступ до ЄС можуть розглянути влітку — ЗМІ | Громадське телебачення“. hromadske.ua (украински). Архивирано од изворникот на 14 April 2022. Посетено на 2022-04-14.
  27. „Україна вступила до енергетичного Євросоюзу: приєдналася до енергосистеми ENTSO-E“. LIGA (украински). 2022-03-16. Архивирано од изворникот на 5 April 2022. Посетено на 2022-04-14.
  28. „European Council conclusions on the Russian military aggression against Ukraine, 24 March 2022“. www.consilium.europa.eu (англиски). Архивирано од изворникот на 14 April 2022. Посетено на 2022-04-14.
  29. „Ukraine has officially received the status of a candidate for EU membership“. www.eurointegration.com.ua (украински). Посетено на 2022-06-23.
  30. „Ukraine | European Commission“. Архивирано од изворникот на 4 March 2021. Посетено на 14 February 2021.
  31. Beunderman, Mark (9 November 2005). „Blow to Kiev as Brussels closes door to further enlargement“. EU observer. Архивирано од изворникот на 5 June 2011. Посетено на 11 February 2018.
  32. Andrew Rettman (22 October 2010). „EUobserver / EU unlikely to expand into post-Soviet east in next decade“. Euobserver.com. Архивирано од изворникот на 11 March 2011. Посетено на 7 January 2011.
  33. „Ukraine: MEPs urge EU to help financial rescue, but enact targeted sanctions too | News | European Parliament“. www.europarl.europa.eu. 27 February 2014. Архивирано од изворникот на 5 February 2020. Посетено на 5 February 2020.
  34. „Martin Schulz: The European Parliament endorses the European perspective of Ukraine - Feb. 27, 2014“. KyivPost. Архивирано од изворникот на 11 July 2017. Посетено на 5 February 2020.
  35. „Georgia can apply for EU membership if it complies with democratic principles“. Trend.Az. 18 April 2014. Архивирано од изворникот на 16 November 2020. Посетено на 24 January 2022.
  36. Шинкарук, Дмитрий (27 June 2014). „Угода про асоціацію є початком вступу до ЄС – Ж. Баррозу“. «Інформаційне агенство Українські національні новини». Архивирано од изворникот на 12 February 2018. Посетено на 11 February 2018.
  37. Шинкарук, Дмитрий (27 June 2014). „Ш. Фюле: Угода про асоціацію – не кінцева мета співробітництва“. «Інформаційне агенство Українські національні новини». Архивирано од изворникот на 12 February 2018. Посетено на 11 February 2018.
  38. „Juncker Says Ukraine Not Likely To Join EU, NATO For 20-25 Years“. RadioFreeEurope/RadioLiberty (англиски). 4 March 2016. Архивирано од изворникот на 17 November 2016. Посетено на 4 March 2016.
  39. „The law amending the Constitution on the course of accession to the EU and NATO has entered into force | European integration portal“. eu-ua.org (украински). Архивирано од изворникот на 28 September 2020. Посетено на 2021-03-23.
  40. „Закон про зміни до Конституції щодо курсу на вступ в ЄС і НАТО набув чинності | Євроінтеграційний портал“. eu-ua.kmu.gov.ua. Архивирано од изворникот на 24 January 2022. Посетено на 24 January 2022.
  41. „Польща і Литва: 2025-2027 роки - "вікно" для вступу України до ЄС“. Архивирано од изворникот на 29 November 2021. Посетено на 14 February 2021.
  42. „Наступник Меркель оцінив шанси України стати членом ЄС“. Слово і Діло. Архивирано од изворникот на 9 February 2021. Посетено на 14 February 2021.
  43. „Росія заявляє про готовність розірвати відносини з ЄС“. Архивирано од изворникот на 6 March 2021. Посетено на 14 February 2021.
  44. „Клімкін озвучив умови, за яких Україна може стати членом НАТО до 2030 року“. Архивирано од изворникот на 7 March 2021. Посетено на 14 February 2021.
  45. „Конституційна криза, корупція, олігархи: Європарламент опублікував доповідь по Україні“. Архивирано од изворникот на 14 February 2022. Посетено на 14 February 2021.
  46. „У 2024 році Україна подасть заявку на вступ до ЄС“. www.ukrinform.ua. Архивирано од изворникот на 6 June 2021. Посетено на 16 June 2021.
  47. „As Russia invades, Ukraine makes appeal for EU membership“. Politico. 26 February 2022. Архивирано од изворникот на 27 February 2022. Посетено на 28 February 2022.
  48. „Ukraine belongs in EU, Commission chief von der Leyen says“. Politico. 28 February 2022. Архивирано од изворникот на 28 February 2022. Посетено на 28 February 2022.
  49. „Slovakia pushes for 'special track' for Ukraine toward joining EU“. Politico. 27 February 2022. Архивирано од изворникот на 28 February 2022. Посетено на 28 February 2022.
  50. „Zelenskiy Calls For Ukraine's Immediate EU Membership But Bloc Cool On Idea“. Radio Free Europe/Radio Liberty (англиски). Архивирано од изворникот на 28 February 2022. Посетено на 28 February 2022.
  51. „The European Parliament has recommended that Ukraine be granted EU candidate status“. eurointegration (украински). 1 March 2022. Архивирано од изворникот на 1 March 2022. Посетено на 1 March 2022.
  52. „European Parliament Votes to Advance Ukraine's Application for EU Membership“. National Review (англиски). 2022-03-01. Архивирано од изворникот на 12 March 2022. Посетено на 2022-03-04.
  53. „Here Are the Members of Parliament Who Voted to Deny Ukraine's EU Admission“. MSN (англиски). Архивирано од изворникот на 28 March 2022. Посетено на 2022-03-04.
  54. „Ucrania reclama a España que apoye de forma "explícita" la reivindicación de adhesión a la UE“ [Ukraine appeals for Spain to "explicitly" support the request for accession to the EU]. Europa Press (шпански). 2022-02-28. Архивирано од изворникот на 21 March 2022. Посетено на 2022-03-02.
  55. Barigazzi, Jacopo (7 March 2022). „EU to officially examine Ukraine, Moldova and Georgia's bids to join the bloc“. Politico. Архивирано од изворникот на 9 April 2022. Посетено на 10 April 2022.
  56. „EU says resuming diplomatic presence in Kyiv“. Reuters. 9 April 2022. Архивирано од изворникот на 9 April 2022. Посетено на 10 April 2022.
  57. „Obtaining Ukraine's EU membership candidate status is of great importance for the Ukrainian people - President during a conversation with Ursula von der Leyen“. 9 May 2022. Посетено на 10 May 2022.
  58. Reuters (2022-04-05). „Record number of Ukrainians support joining EU, backing for NATO membership falls - poll“. Reuters (англиски). Архивирано од изворникот на 17 April 2022. Посетено на 2022-04-06.
  59. „Support for EU accession hits record high at 91% in Ukraine, while that for joining NATO slides - poll“. www.ukrinform.net (англиски). Архивирано од изворникот на 11 April 2022. Посетено на 2022-04-06.
  60. „Seventh nationwide poll: Ukraine during the war“. Sociological group Rating. 30–31 March 2022. Архивирано од изворникот на 9 April 2022. Посетено на 12 April 2022.
  61. „Support for joining EU rises one year after Revolution of Dignity – poll“. Interfax-Ukraine. 19 March 2015. Архивирано од изворникот на 2 April 2015.
  62. „Les peuples européens derrière l'Ukraine. La guerre en Ukraine vue de France, d'Allemagne, de Pologne et d'Italie“. Fondation Jean-Jaurès (француски). Архивирано од изворникот на 13 April 2022. Посетено на 2022-04-14.
  63. „Eurobarometer“. europa.eu. Посетено на 2022-05-19.