Прашки мир (1635)
Прашкиот мир бил еден од клучните договори во текот на Триесетгодишната војна. Потпишан на 30 мај 1635 година во Прашкиот замок, тој претставувал обид на императорот Фердинанд II да ја стабилизира состојбата во рамките на Светото римско царство и да ги прекине внатрешните поделби меѓу германските кнезови.
Контекст на договорот
[уреди | уреди извор]Триесетгодишната војна започнала како верски конфликт (католици vs. протестанти) во рамките на Светото Римско Царство, но брзо се претворила во голема европска војна со политички и територијални интереси. До 1635 година, Швеѓаните (под водство на Густав Адолф, а потоа и по неговата смрт) се вмешале на страната на протестантите и постигнале значителни победи.
Саксонија, која била протестантска, првично била дел од анти-императорската коалиција (со Швеѓаните), но Јохан Георг I се уморил од војната и преговарал за сепаратен мир со императорот. Договорот имал за цел да ја стабилизира ситуацијата во германските држави и да ги привлече другите протестантски кнезови назад кон лојалност кон царот.
Содржина на договорот
[уреди | уреди извор]Со договорот, императорот им гарантирал на протестантските држави право на верска слобода, особено на лутераните, и се откажал од насилни обиди за наметнување на католицизмот. Германските кнезови, пак, се обврзале да ја поддржат царската власт и да се обединат против надворешни непријатели.