Понтски дијалект

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Понтски грчки
Ποντιακά, Ρωμαίικα
Застапен во Грција, Русија, Украина, Грузија, Казахстан, Турција, Германија, Холандија
Подрачје Југоисточна Европа
Говорници 324.535  
Јазично семејство
Јазични кодови
ISO 639-2 ine
ISO 639-3 pnt
Историја на
грчкиот јазик

(видете исто така: Грчко писмо)
Прагрчки (ц. 2000 п.н.е.)
Микенски (ц. 1600–1100 п.н.е.)
Старогрчки (ц. 800–300 п.н.е.)
Дијалекти:
Еолски, Аркадокипарски, Атички,
Дорски, Јонски
Коински (од ц. 300 п.н.е.)
Средновековен (c. 330–1453)
Современ грчки јазик (од 1453)
Дијалекти:
Кападокиски, Кипарски,
Демотски, Грико, Катаревуса,
Понтски, Цаконски, Јевански

Понтски грчки — облик на грчкиот јазик оригинално зборуван во областа Понт на јужните брегови на Црното Море, и денес воглавно во Грција и Русија. Луѓето кои го зборуваат овој јазик се Понтски Грци.

Јазичните карактеристики на понтскиот потекнуваат од јонскиот грчки преку коинскиот и византискиот грчки, и содржи многу влијанија од турскиот, а во помала мера и од персискиот и разни кавкаски јазици.

Понтски азбуки[уреди | уреди извор]

Понтскиот во Грција се пишува користејќи историски грчка правопис, со акценти и надредни знаци: σ̌ ζ̌ ξ̌ ψ̌ за /ʃ ʒ kʃ pʃ/, α̈ ο̈ за [æ ø] (фонолошки /ia io/). Понтскиот во Турција се пишува користејќи ја латиницата според турските правила, а понтскиот во Русија се пишува на каирилица. Во пораните советски времиња понтскиот се пишувал фонетски на грчката азбука, како што е прикажано подолу, користејќи диграфи наместо надредни знаци; [æ ø] се пишувале како ια, ιο.

Грчка
азбука
Турска
азбука
Руска
азбука
МФА Пример
Α α A a А а [a] ρομεικα, romeyika, ромейика
Β β V v В в [v] κατιβενο, kativeno, кативено
Γ γ Ğ ğ Г г [ɣ] [ʝ] γανεβο, ğanevo, ганево
Δ δ DH dh [ð] δοντι, dhonti, донти
Ε ε E e Е е [e] εγαπεςα, eğapesa, егапеса
Ζ ζ Z z З з [z] ζαντος, zantos, зантос
ΖΖ ζζ J j Ж ж [ʒ] πυρζζυας, burjuvas, буржуас
Θ θ TH th [θ] θεκο, theko, теко
Ι ι İ i И и [i] τοςπιτοπον, tospitopon, тоспитопон
Κ κ K k К к [k] καλατζεμαν, kalaceman, калачеман
Λ λ L l Л л [l] λαλια, lalia, лалиа
Μ μ M m М м [m] μανα, mana, мана
Ν ν N n Н н [n] ολιγον, oliğоn, олигон
Ο ο O o О о [o] τεμετερον, temeteron, теметерон
Π π P p П п [p] εγαπεςα, eğapesa, егапеса
Ρ ρ R r Р р [ɾ] ρομεικα, romeyika, ромейка
Σ ς S s С с [s] καλατζεπςον, kalacepson, калачепсон
ΣΣ ςς Ş ş Ш ш [ʃ] ςςερι, şeri, шери
Τ τ T t Т т [t] νοςτιμεςα, nostimesa, ностимеса
ΤΖ τζ C c Ч ч [ʤ] καλατζεμαν, kalaceman, калачеман
ΤΣ τς Ç ç Ц ц [tʃ] μανιτςα, maniça, маница
Υ υ U u У у [u] νυς, nus, нус
Φ φ F f Ф ф [f] εμορφα, emorfa, эморфа
Χ χ H, KH (sert H) Х х [x] χαςον, hason, хасон