Понтски Планини
| Понтски Планини | |
|---|---|
 Манастир Сумела на Понтските планини | |
| Највисока точка | |
| Врв | Качкар Даги |
| Надм. вис. | 3937 м |
| Координати | 40°50′N 41°09′E / 40.833°N 41.150°E |
| Величина | |
| Должина | 1000 км |
| Географија | |
Понтски Планини на карта
| |
| Земја | Турција и Грузија |
| Координати | 40°30′N 40°30′E / 40.500°N 40.500°E |
Понтски Планини (турски: Kuzey Anadolu Dağları) — планински венец во северна Анадолија, Турција. Тие се познати и како Пархарски Планини“ на локалните турски и понтски јазици. Терминот Пархар потекнува од хетитски збор што значи „висок“ или „врв“. На старогрчки, планините се нарекувале Паријадрес или Парихедри Планини.[1]
Етимологија
[уреди | уреди извор]Името на планините е изведено од грчкиот збор Понт (Πόντος [ Póntos]), што значи „море“. Понтските планини се протегаат по должината на јужниот брег на Црното Море, познато во антиката како „Евксинско Море“ или едноставно Понтус Евксин (Πόντος Εὔξεινος [Póntos Éfxeinos ]).
Географија
[уреди | уреди извор]
Венецот се протега приближно во правец исток-запад, паралелно и блиску до јужниот брег на Црното Море. Се протега североисточно во Грузија и на запад во Мраморното Море, со северозападниот гребен на планините Куре (и нивното западно продолжение, планините Акчакоџа) и планините Болу, кои го следат брегот. Највисокиот врв во венецот е Качкар Даги, кој се издига на 3,937. Северноанадолскиот расед и Североисточниот анатолски расед, кои се раседи со насока исток-запад, се протегаат по должината на венецот.
Екологија
[уреди | уреди извор]
Планините генерално се покриени со густи шуми, претежно од четинари.
Северноанадолските четинарски и листопадни шуми се екорегион кој го опфаќа поголемиот дел од масивот, додека мешаните кавкаски шуми се протегаат низ далечниот источен крај на масивот, познат како Планини Качкар. Тесниот крајбрежен појас помеѓу планините и Црното Море, познат како Понт, е дом на евксинско-колхичните листопадни шуми, кои содржат некои од ретките умерени дождовни шуми во светот.
Регионот е дом на евроазиски див свет како што се јастреб врапчар, златниот орел, царски орел, малиот орел кликач, кавкаски црна тетреб, црвеночелиот серин и планинска карполазачка.
Зимските услови се многу сурови, а снегот дури и во летните месеци не е невообичаен над одредени надморски височини.
Анадолската висорамнина, која се наоѓа јужно од венецот, има значително посува и поконтинентална клима од влажниот и благ брег, поради ефектот на дождовна сенка на планините.
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ Couzens, Dominic (2008). Top 100 Birding Sites of the World. University of California Press. стр. 73–75. ISBN 978-0-520-25932-4.
|