Пол Лемерл

Пол Лемерл (Paul Lemerle) е роден на 22 април 1903 година во Париз и се смета за еден од најголемите француски византолози на 20 век. Тој го поминал животот посветен на проучувањето на византиската историја, култура и цивилизазација.

По завршувањето на престижното образование во Франција, во периодот од 1931 до 1941 година работел како член и предавач во Француската школа во Атина. Подоцна станал професор на Универзитетот во Дижон, а потоа на Екол Практик де От Етјуд во Париз и на Сорбона. Од 1967 до 1973 година бил професор на престижниот Колеж де Франс, на катедрата за историја и цивилизација на Византија.

Лемерл оставил огромно научно наследство. Напишал повеќе фундаментални дела, меѓу кои се издвојува неговата позната „Историја на Византија“, која долго време била една од најчитаните општи книги за Византија на француски јазик. Неговото дело „Првиот византиски хуманизам“ од 1971 година се смета за класично истражување за образованието и културниот живот во раната и средна Византија. Тој исто така објавил многу студии за 11 век, уредувал и коментирал важни византиски текстови и долги години бил главен уредник на угледното списание „Travaux et Mémoires“.

Пол Лемерл го обновил критичкото издавање на византиските извори, ги вовел современите методи во проучувањето на византиската економска и општествена историја и оставил длабока трага врз цели генерации византолози, особено во Франција. Неговите ученици, меѓу кои се Жил Дагрон, Ален Дуро и Жан-Клод Шене, ја сочинувале така наречената „париска школа“ на византологијата.

Починал на 17 јули 1989 година во Париз, во 86-та година од животот. Денес името Пол Лемерл се споменува со огромно почит кај сите кои сериозно се занимаваат со византиската историја.