Поетскиот принцип

„Поетскиот принцип“ претставува есеј од Едгар Алан По, напишан кон крајот на неговиот живот и објавен постхумно во 1850 година, една година по неговата смрт.

Тоа било дело од книжевната критика, во кое По ја презентирал својата книжевна теорија, а се заснова на серија предавања што По ги одржал доцна во својот живот.

Синопсис

Во есејот се тврди дека песната треба да се напише „поради песна“ и дека крајната цел на уметноста е естетската. Тој, исто така, се спротивставувал на концептот на долга песна, велејќи дека еден еп, ако треба да вреди нешто, мора да биде структуриран како збирка од пократки дела, од кои секое не е премногу долго за да се прочита во едно седење.

Есејот ги критикувал, понекогаш доста остро, делата на други поети од неговото време, а неговата најчеста забелешка била против дидактицизмот, кој го нарекувал „ерес“ и алегорија.

Тој конкретно го напаѓал Хенри Вадсворт Лонгфелоу поради неговиот дидактицизам, нешто што подоцна ќе го нарече „ерес на дидактиката“.^[1] Според По, поезијата на Лонгфелоу била проповедничка, дериватна и тематски плагирана, а ова подоцна ќе го зароди она што е познато како „Војната на Лонгфелоу“.

Иако По овде се осврнувал на поезијата, се верува дека филозофијата на По против дидактиката се протега и на фикцијата.^[2]

Потекло

Есејот бил базиран на предавање што По го одржал во Провиденс, Род Ајленд, во лицеумот „Франклин“, а се велело дека предавањето привлекло публика од дури 2.000 луѓе.^[3]

Некои научници за По сугерирале дека „Поетскиот принцип“ бил делумно инспириран од критичкиот неуспех на неговите две рани песни „Ал Арааф“ и „Тамерлан“, по што тој никогаш повеќе не напишал долга песна. Од ова искуство, По претпоставил дека долгите песни не се во состојба да одржат соодветно расположение или да одржат висококвалитетна поетска форма и затоа се по природа погрешни.^[4]

Критичарите сугерирале дека оваа теорија е напишана за да може По да оправда зошто „Ал Арааф“ и „Тамерлан“ биле непопуларни.^[5]

Историја на објавување

„Поетскиот принцип“ бил објавен во Хоум Журнал во серијата за 1850 година, бр. 36, на 31 август 1850 година, со воведна белешка од Натаниел Паркер Вилис.

Поврзано

Наводи

↑ „Chapter 5: Longfellow's Serenity and Poe's Prediction“. Forgotten Chapters of Boston's Literary History. Boston Public Library and Massachusetts Historical Society. 2012.CS1-одржување: друго (link)
↑ Kagle, Steven E. "The Corpse Within Us" as collected in Poe and His Times: The Artist and His Milieu, edited by Benjamin Franklin Fisher IV. Baltimore: The Edgar Allan Poe Society, Inc., 1990: 104. ISBN 0-9616449-2-3
↑ Silverman, Kenneth. Edgar A. Poe: Mournful and Never-ending Remembrance. New York: Harper Perennial, 1992: 384. ISBN 0-06-092331-8
↑ Poe, Harry Lee. Edgar Allan Poe: An Illustrated Companion to His Tell-Tale Stories. New York: Metro Books, 2008: 41. ISBN 978-1-4351-0469-3
↑ Sova, Dawn B. Edgar Allan Poe: A to Z. New York City: Checkmark Books, 2001: 196. ISBN 0-8160-4161-X

Надворешни врски

[1] „Chapter 5: Longfellow's Serenity and Poe's Prediction“. Forgotten Chapters of Boston's Literary History. Boston Public Library and Massachusetts Historical Society. 2012.CS1-одржување: друго (link)

[2] Kagle, Steven E. "The Corpse Within Us" as collected in Poe and His Times: The Artist and His Milieu, edited by Benjamin Franklin Fisher IV. Baltimore: The Edgar Allan Poe Society, Inc., 1990: 104. ISBN 0-9616449-2-3

[3] Silverman, Kenneth. Edgar A. Poe: Mournful and Never-ending Remembrance. New York: Harper Perennial, 1992: 384. ISBN 0-06-092331-8

[4] Poe, Harry Lee. Edgar Allan Poe: An Illustrated Companion to His Tell-Tale Stories. New York: Metro Books, 2008: 41. ISBN 978-1-4351-0469-3

[5] Sova, Dawn B. Edgar Allan Poe: A to Z. New York City: Checkmark Books, 2001: 196. ISBN 0-8160-4161-X

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]