Петабит

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Содржатели на битовите
SI децимална претставка IEC бинарни претставки
Назив
(симбол)
Стандард
SI
Бинарна
примена
Назив
(симбол)
Вредност
килобит (кбит) 103 210 кибибит (Кибит) 210
мегабит (Мбит) 106 220 мебибит (Мибит) 220
гигабит (Гбит) 109 230 гибибит (Гибит) 230
терабит (Тбит) 1012 240 тебибит (Тибит) 240
петабит (Пбит) 1015 250 пебибит (Пибит) 250
ексабит (Ебит) 1018 260 ексбибит (Еибит) 260
зетабит (Збит) 1021 270 зебибит (Зибит) 270
јотабит (Јбит) 1024 280 јобибит (Јибит) 280
Поврзано: нибл · бајт · Содржатели на бајтите
Величински редови на податоците

Петабитот ― множител на единицата бит за дигитални информации или сметачко складирање. Префиксот пета (симбол P) е дефиниран во меѓународниот систем на единици (SI) како множител на 10 15 (1 квадрилион, кратка скала),[1] и затоа

1 петабит = 1015бити = 1000000000000000бити = 1000 терабити.

Петабитот има симбол на единица Pbit или Pb.

Петабитот е тесно поврзан со пебибит, единица-множител добиена од бинарниот префикс пеби со ист редослед на големина,[2] што е еднакво на 250битови = 1125899906842624бити, или приближно 13% поголеми од петабитот.

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]