Пауза (музика)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Цела пауза
Половина пауза
Четвртина пауза
An eighth/semiquaver rest
An eighth/semiquaver rest
An eighth/semiquaver rest

Пауза (франц. silence, англ. rest, итал. pausa) е музички знак со кој се бележи привремен прекин во мелодијата.[1] Значи пауза е знак што укажува на отсуство на звук.

Има повеќе симболи за пауза и секој симбол има соодветно име и различно времетраење.

Опис[уреди | уреди извор]

Паузите се интервали на тишина во музиката, обележани со симболи што ја означуваат должината на паузата. Секој симбол и име на паузата одговара на одредена вредност на нотата, што покажува колку долго треба да трае тишината.

        Вредност на пауза Одговарачка нотна вредност
Whole rest.svg Цела пауза Whole note.gif Цела нота
Half rest.svg Половина пауза Half note.gif Половина нота
  Crotchet rest alt plain-svg.svg    Четвртина пауза Quarter note.gif Четвртина нота
   Eighth rest.svg     Осмина пауза Eighth note.gif Осмина нота
   16th rest.svg    Шеснаесттина пауза   Sixteenth note.gif  Шеснаестина нота
32nd rest.svg Триесетвторина пауза 32nd note.svg  Триесетвторина нота

Пауза со точка[уреди | уреди извор]

Паузата исто така може да има точка до неа, зголемувајќи го своето времетраење за половина. Значи, точката ја зема вредноста на паузата до која стои и добива пола од нејзината вредност. Паузите, како и нотите, можат да бидат продолжени и со две точки (пример долу).

Половина, четвртина и осмина пауза со точка и приказ на нивното времетраење.
Половина, четвртина и осмина пауза со две точки и приказ на нивното времетраење.
Korona nad pauza.jpg

Освен со точка, паузата може да биде продолжена и со корона.

Општа пауза[уреди | уреди извор]

Во композициите за ансамбл, општата пауза означува тишина за еден или повеќе тактови за целиот ансамбл.[5] Означувањето на општите паузи е релевантно, бидејќи треба да се избегнува создавање несакана бучава - на пример, вртењето на страниците на партитурите се избегнува за време на општите паузи, бидејќи звукот на вртењето на страницата ќе биде слушнат од публиката.[6]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Користена литература[уреди | уреди извор]

  1. Властимир Перичић, Вишејезични речник музичких термина.
  2. History of Music Notation by C. Gorden, p. 93, copyright 1937.Предлошка:Full
  3. Examples of the older form are found in the work of English music publishers up to the 20th century, e.g., W. A. Mozart Requiem Mass, vocal score ed. W. T. Best, pub. London: Novello & Co. Ltd. 1879.
  4. Rudiments and Theory of Music Associated Board of the Royal Schools of Music, London 1958. I,33 and III,25. The former shows both forms without distinction, the latter the "old" form only. The book was the standard theory manual in the UK up until at least 1975. The "old" form was taught as a manuscript variant of the printed form.
  5. Elaine Gould, Behind Bars – The Definitive Guide to Music Notation, p. 190. Faber Music (publisher), 2011.
  6. Elaine Gould, Behind Bars – The Definitive Guide to Music Notation, p. 561. Faber Music (publisher), 2011.