Патриша Голдман-Ракиш

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Патриша Голдман-Ракиш
Maria Goldman-Rakic - 10.1371 journal.pbio.0000038.g001-O.jpg
Роден22 април 1937
Салем, Масачусетс, Соединети Држави
Починал31 јули 2003
Хамден, Конектикат, Соединети Држави
НационалностСАД
Полињаневробиолог
Установиуниверзитет Јејл

Патриша Голдман-Ракиш (моминско Шоер,англиски: Patricia Goldman-Rakic; 22 април 193731 јули 2003) ― американски професор по невронаука, неврологија, психијатрија и психологија на Факултетот за медицина при Универзитетот Јејл.[1] Таа била пионер во мултидисциплинарно истражување на префронталниот кортекс и работната меморија.[2]

Истражување[уреди | уреди извор]

Голдман-Ракиш била првата што ги открила и опишала колата на префронталниот кортекс и нивниот однос со работната меморија. Претходно, научниците сметале дека повисоките когнитивни функции на префронталниот кортекс се надвор од опсегот на научните истражувања. Истражувањето на Голдман-Ракиш покажало дека методите што се користат за проучување на сензорните кортекси може да се прилагодат на префронталните кортикални области од највисок ред, откривајќи ја основата на колото за поголема когнитивна функција. [3] Поради Голдман-Ракиш, научниците почнале подобро да ја разбираат невробиолошката основа на повисоката когнитивна функција и на нарушувањата како што се шизофренија, Алцхајмерова болест, нарушување на хиперактивност со дефицит на внимание (АДХД), церебрална парализа, Паркинсонова болест и деменција . Таа користела мултидисциплинарен пристап, применувајќи биохемиски, електрофизиолошки, фармаколошки, анатомски и бихевиорални техники за да ја проучи работната меморија.[1] Таа е пионер во првите студии за влијанието на допамин врз функцијата на префронталниот кортекс, истражување кое е клучно за нашето разбирање за шизофренија, АДХД и Паркинсонова болест.

Таа употребувала снимање со микроелектрода во своето истражување и го оспорила традиционалниот поим дека меморијата не е контролирана во фронталниот лобус; таа покажала дека работната меморија е одвоена од долгорочната меморија. [4]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 „In Memoriam: Patricia Goldman-Rakic, Preeminent Yale Neuroscientist who Made Groundbreaking Discoveries in Working Memory and Explored the Brain's Frontal Lobe“. Yale News. August 1, 2003. Посетено на 12 November 2013.
  2. „Renowned neuroscientist Patricia Goldman-Rakic dies“. Yale Bulletin and Calendar. 32 (1). August 29, 2003. Архивирано од изворникот на June 16, 2013. Посетено на November 12, 2013.
  3. Goldman-Rakic PS (1995). „Cellular basis of working memory“. Neuron. 14 (3): 447–485. doi:10.1016/0896-6273(95)90304-6. PMID 7695894.
  4. Goldman-Rakic, Patricia. „Neuroscience“ (PDF). In Sage Publications.