Папа Франциск

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Папа
Франциск
Римокатолички бискуп
Portrait of Pope Francis (2021).jpg
Франциск, 2021
ЦркваРимокатоличка црква
Ракоположен13 март 2013
ПретходникБенедикт XVI
Други службиПомошен епископ од Буенос Аирес (1992–1997)
Титуларен епископ од Аука (1992–1997)
Архиепископ на Буенос Аирес (1998–2013)
Кардинал-свештеник на Свети Роберто Белармино (2001–2013)
Обичен на ракоположените за верните на источните обреди во Аргентина (1998–2013)
Редови
Ракоположен13 декември 1969
Consecration27 јуни 1992
Станал кардинал21 февруари 2001
Лични податоци
Световно имеХорхе Марио Бергољо
Роден17 декември 1936 (1936-12-17) (85 г.)
Буенос Аирес, Аргентина
НационалностАргентинец
ЖивеалиштеКуќа на Света Марта
Обр. установаКолеџ Свети Џозеф
Филозофски и теолошки факултети од Сан Мигел
Институтот за теологија и филозофија Милтаун
Факултет за филозофија и теологија Санкт Џорџен
ГеслоMiserando atque eligendo
("Помилуван, а потоа избран")[б 1]
Потпис{{{signature_alt}}}
Грб{{{coat_of_arms_alt}}}

Франциск (латински: Franciscus; роден како Хорхе Марио Бергољо (шпански: Jorge Mario Bergoglio) — поглавар на Римокатоличката црква и папа од 13 март 2013 година. Во редот на исусовците се приклучил во 1969 година. Франциск е 266-ти папа на Римокатоличката црква. На 7 мај 2019 година бил во историска посета на Македонија и станал првиот папа кој ја посетил земјата. Тој бил пречекан од претседателот на Македонија, Ѓорѓе Иванов, и премиерот на Владата, Зоран Заев. Тој одржал литургија на главниот плоштад во Скопје.

Животопис[уреди | уреди извор]

Роден е на 17 декември 1936 година во Буенос Аирес. Дипломирал хемиска технологија, но подоцна се одлучил да стане свештеник и се посветил на богословијата. Од 1967 до 1970 година студирал на Теолошкиот факултет во Сан Мигел. На 13 декември 1969 год бил ракоположен за свештеник.[2] Потоа, во родната Аргентина предавал и работел на ширење на верата. За кардинал бил избран во 2001 година. Станал популарен меѓу народот како „кардинал на сиромашните“. Работел на подобрување на угледот на црквата која загубила многу верници, бидејќи отворено не застанала против диктатурата во Аргентина во 70-те години од 20-от век.

Во 2005 година бил во најтесниот избор на претходната конклава кога кардиналот Џозеф Рацингер бил избран за Папа Бенедикт XVI.

Франциск е прв папа од редот на исусовците, прв кој доаѓа надвор од Европа по повеќе од еден милениум, и прв од Јужна Америка. Тој исто така е прв понтиф кој по Јован Павле I одбрал претходно неупотребено папско име, а во чест на светиот Франческо Асишки, скромен монах кој многу ѝ помогнал на Католичката црква.

Книги[уреди | уреди извор]

  • Bergoglio, Jorge (1982). Meditations for the Religious (шпански). Buenos Aires: Diego de Torres. OCLC 644781822.
  • Bergoglio, Jorge (1992). Reflections of Hope (шпански). Buenos Aires: Ediciones Universidad del Salvador. OCLC 36380521.
  • Bergoglio, Jorge (2003). To Educate: Exactingness and Passion: Challenges for Christian Educators (шпански). Buenos Aires: Editorial Claretiana. ISBN 9789505124572.
  • Bergoglio, Jorge (2003). Putting the Motherland on One's Shoulders: Memoir and Path of Hope (шпански). Buenos Aires: Editorial Claretiana. ISBN 9789505125111.
  • Bergoglio, Jorge (2005). The Nation to Be Built: Utopia, Thought, and Committment (шпански). Buenos Aires: Editorial Claretiana. ISBN 9789505125463.
  • Bergoglio, Jorge (2006). Corruption and Sin: Some Thoughts on Corruption (шпански). Buenos Aires: Editorial Claretiana. ISBN 9789505125722.
  • Bergoglio, Jorge (2007). True Power Is Service (шпански). Buenos Aires: Editorial Claretiana. OCLC 688511686.
  • Bergoglio, Jorge (2009). Seminar: the Social Debts of Our Time: Social Debt According to Church Doctrine (шпански). Buenos Aires: EPOCA-USAL. ISBN 9788493741235.
  • Bergoglio, Jorge; Skorka, Abraham (2010). On Heaven and Earth (шпански). Buenos Aires: Editorial Sudamericana. ISBN 9789500732932.
  • Bergoglio, Jorge (2010). International seminar: Consensus about Development: Reflexions on Solidarity and development (шпански). Buenos Aires: EPOCA. ISBN 9789875073524.
  • Bergoglio, Jorge (2011). Ourselves as Citizens, Ourselves as a People: towards a Bicentenary in Justice and Solidarity (шпански). Buenos Aires: Editorial Claretiana. ISBN 9789505127443.

Друго[уреди | уреди извор]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Miserando atque eligendo: il motto di Papa Francesco“. cantualeantonianum.com. 13 March 2013.
  2. „Биографија на папата Франциск“. Архивирано од изворникот на 2019-05-06. Посетено на 2019-05-06.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]

Надворешни снимки
Слики
Fumata Blanca
Видео
Fumata Blanca на YouTube
Habemus Papam на YouTube
First appearance and speech на YouTube
Духовни титули
Претходник
Антонио Карасино
Архијереј на Буенос Аирес
28 февруари1998 – 13 март2013
Незаземено
Претходник
Бенедикт XVI
папа
13 март 2013 – сè уште
На должноста


Грешка во наводот: Има ознаки <ref> за група именувана како „б“, но нема соодветна ознака <references group="б"/>.