Палеолитска Венера

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Венерските фигурини вклучуваат широк спектар на статуетки од Горниот Палеолит кои ги претставуваат жените со преувеличени физички карактеристики. Повеќето биле откопани во Европа, но други се пронајдени и во Сибир, што ја протега нивната дистрибуција низ поголемиот дел на Евроазија.

Повеќето од нив имаат нагласени колкови, стомак, гради, бутови, или вулва.[1][2] Рацете и нозете често отсуствуваат, а главата е обично мала и безлична. Тие можеле да иматат ритуална или симболичка функција, да бидат автопортрети на жени, да бидат амблеми на безбедност и успех, икони на плодноста, или директни репрезентации на божицата-мајка.

Хелен Бенини тврди во Појавата на Божицата дека конзистентноста во дизајнот на овие безлични, често бремени[3] личности со големи гради, во текот на еден поширок регион и во текот на долг временски период укажуваат на тоа дека тие претставуваат архетип на женски Врховен Создател. Луѓето во неолитот, бронзеното време, и железното доба најверојатно ја сметале жената како творец вродено сврзана со циклусите на природата: жените роѓале (создавале) и нивниот менструален циклус бил во согласност со Месечните циклуси и плимата и осеката.[4]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Conard, Nicholas J (14 мај 2009 г). A female figurine from the basal Aurignacian of Hohle Fels Cave in southwestern Germany. „Nature“ том  459 (7244): 248–252. doi:10.1038/nature07995. PMID 19444215. http://www.nature.com/nature/journal/v459/n7244/pdf/nature07995.pdf. посет. 27 јули 2010 г. 
  2. Cressey, Daniel (13 мај 2009 г). Ancient Venus rewrites history books. „Nature“. News. doi:10.1038/news.2009.473 
  3. Sandars, 29
  4. Benigni, Helen, ed. 2013. The Mythology of Venus: Ancient Calendars and Archaeoastronomy. Lanham, Maryland : University Press Of America.
  5. Sandars, plate 12

Надворешни врски[уреди | уреди извор]