Оризари (Кумановско)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Оризари
Оризари is located in Македонија
Оризари
Местоположба на Оризари во Македонија
Координати 42°09′40″N 21°37′06″E / 42.16111° N; 21.61833° E / 42.16111; 21.61833Координати: 42°09′40″N 21°37′06″E / 42.16111° N; 21.61833° E / 42.16111; 21.61833
Регион Logo of Northeastern Region, Macedonia.svg Североисточен
Општина Coat of arms of Lipkovo Municipality.jpg Липково
Област Жеглигово
Население 2094 жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 1307
Повик. бр. 031
Шифра на КО 17073
Надм. вис. 400 м
Оризари на општинската карта
Оризари во Општина Липково.svg

Атарот на Оризари во рамките на општината
Commons-logo.svg Оризари на Ризницата

Оризари — село во Општина Липково, Кумановско.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа во областа Жеглигово, во средишниот дел на општината. Теренот е рамничарски, со надморска височина од 400 м. Атарот зафаќа површина од 4,9 км2.[1] Низ Оризари минува патот Липково-Куманово (Р2133). Најблиските населени места се Слупчане на североисток, Липково на југозапад и Опае на исток.

Целото село и патот ги пресекува потокот Голем Дол, кој тече кон југоисток и завршува како притока на Липковска Река во месноста Оризиште.

Историја[уреди | уреди извор]

Подрачјето на Оризари е населено уште од римско време, за што сведочи некрополата Беловина околу селото.[2]

Во 1861 г. Јохан фон Хан на етничката карта на долината на Јужна Морава го обележал Оризар како македонско село.[3] По извесно време овде се доселиле голем број Албанци, а македонското население драстично опаднало. На крајот од XIX век Оризари станало мешано македонско-албанско село во Кумановската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. Оризари имало 24 Македонци христијани и 180 Арнаути муслимани.[4][5]

На почетокот на XX век по податоци на секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Оризари имало и 60 христијани — Роми.[6]

Стопанство[уреди | уреди извор]

Во селото работат поголем број продавници, угостителски објекти и сл. Стопанството има полјоделски карактер. Според податок од 1998 г. Оризари имало 245 ха обработливо земјиште и 224 ха пасишта[1]

Демографија[уреди | уреди извор]

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[7] 1905[8] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 204 817 915 966 1.282 1.522 1.847 2.094
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[9]

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 2.094 жители. Следува табела на националната структура на населението според тој попис.[10]

Националност Вкупно
Македонци 3
Турци 0
Роми 0
Албанци 2 064
Власи 0
Срби 0
Бошњаци 0
останати 27

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Децата од Оризари го посетуваат недалечното основно училиште „Фаик Коница“ кое е на подеднакво растојание од Оризари и Слупчане, а најблиско средно училиште е „Исмет Јашари“ во Липково.

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Археолошки наоѓалишта

Личности[уреди | уреди извор]

  • Исмет Јашари, наречен „Командант Куманова“ (1967-1998) — командант на УЧК, загинат во борбите со српската војска на Косово. По него се именувани разни нешта во липковскиот крај.
  • Хајдар Јашари (1909–1991) — духовно лице

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Панов, Митко (1998). Енциклопедија на селата во Република Македонија: географски, демографски, и аграрни обележја (изд. I.). Скопје: Патрија. стр. 222. ISBN 9989-862-00-1.
  2. Грозданов, Цветан; Коцо, Димче; и др. (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Т. 2. Скопје: МАНУ. стр. 219. ISBN 9989-649-28-6.
  3. Croquis des westlischen Gebietes der Bulgarischen Morava von J.G. von Hahn und A Sach. Deukschriften der k Akad. d Wissenseh. philos. histor. CIX1Bd, 1861.
  4. Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  5. Кѫнчовъ, Василъ (1900). Македония. Етнография и статистика. София: Българското книжовно дружество. стр. 217. ISBN 954430424X.
  6. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.128-129.
  7. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  8. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  9. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика.
  10. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X

Надворешни врски[уреди | уреди извор]