Општина Бистрица

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Грбот на општината

Општина Бистрица е една од поранешните општини во Република Македонија. Се наоѓа во јужниот дел на државата. Седиште на општината беше селото Бистрица. Населението изнесуваше 5.779 жители.


Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Од 1996 година со новата територијална поделба на државата, Бистрица доби статус на седиште на општина. Во нејзин склоп вкупно беа 19 селски населби: Бистрица, Крстоар, Олевени, Барешани, Канино, Велушина, Граешница, Драгош, Кишава, Острец, Злокуќани, Кравари, Жабени, Породин, Лажец, Оптичари, Егри, Меџитлија и Кременица. Во дел од нив (во планинскиот и граничниот појас) живее албанско население. Општината Бистрица се простираше на крајниот југ од Македонија и непосредно се граничеше со Грција, со вкупна површина од 23.100 км², а бројот на жители изнесуваше (ДЗС:Попис на населението 2002): 5,779 жители. Ден на општината беше 25 декември, и истата опстојуваше осум години т.е. сè до 2005 кога со новата територијална поделба на општините, беше припоена кон општина Битола.

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[1]
Археолошки локалитети[2]

Споменик во чест на загинатите борци во НОБ поставен 1971 г. Чешма во спомен на Крстин Чулаковски и над селото постои и бункер кој служел за воени дејствија.

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Образование[уреди | уреди извор]

Во учебната 1960/61 година се отвора осумгодишно основно училиште, кое го носи името “Крсте Петков Мисирков”. Во училиштето учат околу 270 деца, од кои најголем дел доаѓаат од соседните села со организиран автобуски превоз. Во склоп на училиштето има и училишна библиотека со книжен фонд од преку 6000 книги. Исто така има терени за кошарка, одбојка и ракомет, но тие се во дворот на училиштето, недостига сала за физичка култура. Новата училишна зграда беше изградена 2000 година.

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Има доста иселеници во: Австралија, Америка, Шведска, Австрија, Италија и уште во многу други земји. Исто така многу луѓе емигрирале во Битола, како голем административен центар.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  2. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069

Надворешни врски[уреди | уреди извор]