Опфат (објектив)

Жаришното растојание и опфатот (аголот) кај објективите.

Опфат на објектив — големината на сликата што може да ја произведе, измерена како пречник на кругот на сликата што ја произведува оптиката. Во камерниотсистем, опфатот мора да биде доволно голем за да го покрие сензорот или користениот филм. Во системот за гледање на камерата, бидејќи филмската рамнина може да се преместува независно од рамнината објективот, објективите мора да имаат доволно покриеност за да го покрие филмот додека тој е настрана од средината на опфатната област. Несоодветниот опфат може да доведе до вињетување (камерно врамување).

Сензорите во современите дигитални фотоапарати доаѓаат во неколку големини. Некои познати големини вклучуваат „целосна рамка“ или 35мм, APS-C и 1-инчен. Објективите честопати се наменети да работат со еден од овие формати на сензори, но во некои случаи може да се користи леќа со повеќе формати. Леќата „целосна рамка“ произведува круг на слики што е доволно голем за да покрие сензор 35мм. Бидејќи сензорите APS-C се помали од сензорите од 35мм, објективите со целосна рамка треба да бидат компатибилни со сензорот APS-C. Објективите од типот APS-C честопати немаат опфат да фрлаат светлина во целост на сензорот од 35мм, предизвикувајќи темни агли на сликите.

Една вообичаена заблуда за објективите е дека жаришното растојание го одредува аголот на гледање на објективи, кога во реалноста тоа е комбинација на жаришно растојание, покриеност на објективи и големина на сензорот. Објективи со одредено жаришно растојание на голем сензор ќе дадат поширок агол на гледање од истиот леќа што се користи со помал сензор.