Оливера Николова

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Оливера Николова
Роден 11 март 1936
Македонија Скопје Македонија
Занимање писател, драматург
Националност Македонка
Образование Филозоф
Високо образование Филозофски факултет - Скопје
Жанр писател за возрасни и деца
Правец ДПМ
Значајни дела Зоки Поки
Значајни награди РТВ Скопје на СВП
„Младо поколение“
„Змаева награда“
„Стале Попов“
Рациново признание

Оливера Николова (11 март 1936, Скопје) — македонска писателка за возрасни и за деца.

Биографија[уреди | уреди извор]

Оливера Николова е родена на 11 март 1936 година во Скопје. Дипломирала на Филозофски факултет при Универзитетот "Св. Кирил и Методиј" во Скопје. Целиот работен век го поминала во Македонската радио-телевизија, работејќи како уредник и драматург. Таа e член на Друштвото на писателите на Македонија од 1963 година.

Таа е автор и на неколку телевизиски игри: „Зоки Поки“ (тв-куклена серија); „Сречен пат, Зоки!“ (тв-куклена серија, со Глигор Поповски и Видое Подгорец); „Девојките на Марко“ (тв-серија во шест епизоди). Исто така, таа е автор и на неколку радио-игри: „Земја во која не се стигнува“, „Игра за мама“, „Од палец до сон“, „Како расте татковината“, „Големото зошто“ итн.
Вредностите на Оливера Николова во македонската литература за деца, од нејзината прва книга, континуирано, се мошне високо рангирани. Сите критичари кои се занимавале со нејзините книги за деца потенцирале дека со нејзиното творештво македонската литература за деца се збогатува со дотогаш неоткриени мотиви. Оливера Николова е писателка која сака секогаш да биде нова, која ја истражува и формата, но која пред сè, реагира на животот и на новините кои се случуваат во него менувајќи го сензибилитетот на современото дете.[1]
И покрај богатиот книжевен опус, Оливера Николова е најпозната како автор на првиот градски лик во македонската литература - Зоки Поки. За своето творештво, Николова добила бројни награди. Така, за „Земја во која никогаш не се стигнува“ во 1966 година ја добила наградата на РТВ Скопје и СВП. Во 1975 година повторно ја добила истата награда, овојпат за делото „Пријателите Бон и Бона“. Во 1977 година по третпат ја добила таа награда, за делото „Мојот звук“, кое се закитило и со наградата „Младо покољење“ за 1978 година. Исто така, таа е добитник на „Змаевата награда“ за 1983 година за посебни постигнувања во современиот израз на литературата за деца.[2]
Во октомври 2012 година, за романот „Куќичка“, таа била номинирана како македонски претставник за наградата „Балканика“.[3] Во декември 2013 година, Оливера Николова го одбележала јубилејот 50 години од литературното творештво, исто колку и познатиот лик од нејзините раскази за деца, Зоки Поки. По тој повод, издавачката куќа „Детска радост“ објавила избор од творештвото на Николова во три тома, насловени како: „Ти чука ли срцето за мене?“, „Ми чука ли срцето за тебе?“ и „Ни чукаат ли срцата за нас?“. За своето книжевно дело, Николова ги освоила наградите „Стале Попов“, „Рациново признание“, како и „Роман на годината“ на „Утрински весник“.[4]

Творештво[уреди | уреди извор]

Николова објавила голем број книги, како:[5]


Награди[уреди | уреди извор]

  • РТВ Скопје на СВП
  • „Младо поколение“
  • „Змаева награда“
  • „Стале Попов“
  • Рациново признание

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Јадранка Владова, „Божемните девојки на Марко“, во: Оливера Николова, Девојките на Марко. Скопје: „Култура“, 2001, стр. 129.
  2. Јадранка Владова, „Божемните девојки на Марко“, во: Оливера Николова, Девојките на Марко. Скопје: „Култура“, 2001, стр. 131.
  3. „Куќичка“ на Николова во трка за „Балканика“, Дневник, година XVI, број 4 998, петок, 26 октомври, 2012, стр. 21.
  4. ТЕА Модерна, број 689, година XIV, среда, 18 декември 2013, стр. 9.
  5. Јадранка Владова, „Божемните девојки на Марко“, во: Оливера Николова, Девојките на Марко. Скопје: „Култура“, 2001, стр. 130-131.