Нистрово

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Нистрово
Панорама на Нистрово.jpg

Панорама на селото

Нистрово is located in Македонија
Нистрово
Местоположба на Нистрово во Македонија
Координати 41°44′6″N 20°38′9″E / 41.73500° N; 20.63583° E / 41.73500; 20.63583Координати: 41°44′6″N 20°38′9″E / 41.73500° N; 20.63583° E / 41.73500; 20.63583
Регион Logo of Polog Region.svg Полошки
Општина Coat of arms of Mavrovo and Rostuša Municipality.svg Маврово и Ростуше
Област Горна Река
Население 121[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 1256
Повик. бр. 042
Надм. вис. 1170 м
Слава Петковден
Нистрово на општинската карта
Нистрово во Општина Маврово и Ростуша.svg

Атарот на Нистрово во рамките на општината
Commons-logo.svg Нистрово на Ризницата


Нистрово — село во Општина Маврово и Ростуше, во областа Горна Река.

Етимологија[уреди | уреди извор]

Селото најпрвин запишано како Нестрова се сретнува во 1583 година во турски документи. Потеклото на името веројатно доаѓа од личното име Нистро, што е варијанта на грчкото Нестор, што означува „мудар, чесен човек (старец)“.[2]

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Поглед на селото

Ова село се наоѓа во областа Горна Река, во северозападниот дел на територијата на Општина Маврово и Ростуше. Сместено е во горното сливно подрачје на Радика.[3] Селото е планинско и е сместено доста високо на 1.180 метри надморска височина.[3] Оддалечено е 34 километри северно од Дебар и 37 километри југозападно од Гостивар.

Нистрово се наоѓа во клисурата на Длабока Река, од нејзината лева страна. Селото се наоѓа на висока тераса над реката. Низ селото тече малата река Буљница. Над селото се наоѓаат шуми, додека под него се наоѓаат одредени обработливи површини.[4]

Во атарот на селото се сретнуваат следниве месности: Кишевица, Мост, Попова Ливада, Рибничка Скала, Мљака, Дере Корабит, Пиргу Радомирос, Ѓафа, Аданица, Алданица, Дубово, Лескова, Осој, Струнг, Ливадет и Габрова.[4]

Селото е сместено, недалеку од границата со Албанија, во подножјето на Кораб. Соседното село Бибање (Бибај), кое се наоѓа од другата страна од Длабока Река, некои го сметаат за нистровско маало.

До Нистрово се стигнува по земјен автомобилски пат, кој се исклучува од регионалниот пат Маврово-Дебар на второто исклучување десно после Трница, кога се оди накај Дебар.

Историja[уреди | уреди извор]

Во XIX век, Нистрово било село во Реканската каза, на Отоманското Царство.

Стопанство[уреди | уреди извор]

Поглед на Нистрово

Атарот на селото зафаќа простор од 15,2 км2. На него преовладуваат шумите на површина 870 хектари, потоа следат пасиштата на површина од 413 хектари, додека на обработливите површини отпаѓаат 134 хектари.[3]

Селото, во основа, има мешовита земјоделска функција.[3]

Населението главно се занимава со сточарство.

Население[уреди | уреди извор]

Во делото „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, издадено во Цариград во 1878 година, кое прикажува статистика за машкото население во 1873 година, Нистрово е посочено како село со 40 домаќинства и 110 жители.[5]

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Нистрово живееле 380 жители, сите Албанци, од кои 150 христијани и 230 муслимани.[6] По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Нистрово имало 120 жители.[7]

Нистрово е мало село, коешто во 1961 година броело 259 жители, од кои 146 биле Албанци, 106 Македонци, а 5 жители Турци, додека во 1994 година бројот се намалил на 153 жители, сите Албанци.[3]

Пописот од 1991 година не бил одржан во селото Нистрово, бидејќи неговото население одбило да учествува, односно го бојкотирало неговото одржување, поради што за таа пописна година, за селото нема податоци.[заб 1]

Според последниот попис од 2002 година, во селото живееле 121 жител, сите Албанци.[1]

Низ годините ова било вкупното население и етничка припадност на населението во Нистрово:

Години Македонци Албанци Турци Срби Останати Вкупно
1948 229
1953 114 135 0 1 0 250
1961 106 146 5 1 1 259
1971 56 139 33 0 0 228
1981 11 151 14 0 2 178
1991 0 37 0 0 0 37
1994 0 153 0 0 0 153
2002 0 121 0 0 0 121

* Извор: Државен завод за статистика на Република Македонија (1953-2002), според податоци од официјалните пописи во соодветните години

Во минатото, делот на изјаснети Македонци, може да се поврзе со етничката група Шкрети, распространета во оваа област.

Родови[уреди | уреди извор]

Во Нистрово живеело мешано население. Според записите на Томо Смилјаниќ - Брадина на почетокот на ХХ век во Нистрово живееле следниве родови:[4]

  • Во маалото Ципул: Папаз (муслимани);
  • Во маалото Раван: Митра, Голит, Пеќет, Монет и Пуреј (мешано).

Општествени установи[уреди | уреди извор]

  • Основно училиште

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа во рамките на новосоздадената Општина Маврово и Ростуше, која настанала со територијалната поделба на Македонија во 2004 година. Претходно селото припаѓало на поранешната Општина Маврови Анови, која со измените во Законот за територијална поделба на Македонија била припоена со Општина Ростуша, со што двете општини ја создале новата Општина Маврово и Ростуше, во која денес се наоѓа селото.

Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Гостивар, додека во периодот по војната од 1957 до 1965 година се наоѓала во некогашната општина Маврово. Во рамките на истата општина се наоѓало и во периодот 1955-1957.

Во периодот 1952-1955, селото било дел од Општина Трница, во која покрај Нистрово се наоѓале Беличица, Бибање, Богдево, Бродец, Волковија, Врбен, Грекање, Жужње, Кичиница, Кракорница, Нивиште, Ничпур, Рибница, Сенце и Тануше. Во периодот 1950-1952 година, селото било седиште на Општина Нистрово, во која влегувале селата Бибање, Жужње и Нистрово.

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постои изборното место бр. 0481 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште. Во изборното место влегува и селото Жужње.[8]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 87 гласачи.[9]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Главната селска црква „Вознесение Христово“
Цркви[10]
Џамии[10]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Родени во Нистрово

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Од селото има патека која води до најголемиот водопад во Македонија, Корапскиот Водопад.

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Од селото се иселени голем број жители, најмногу во европските држави и во САД, како и во Турција.

Галерија[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 "Попис на Македонија" (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. Посетено на 12 април 2020.
  2. Иванова, Олга. Rečnik na iminjata na naselenite mesta vo R. Makedonija (B, Ǵ, E, J, N, R, T, Ḱ, U, F, H, Dž, Š). Skopje. ISBN 9786082200262. OCLC 909857299.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Панов, Митко (1998). Енциклопедија на селата во Република Македонија (PDF). Скопје: Патрија. стр. 209. Посетено на 1 мај 2020.
  4. 4,0 4,1 4,2 Смиљаниќ; Тома (1925). Mijaci, Gorna Reka i Mavrovsko Polje. Белград: Српска кралска академија. OCLC 28398861.
  5. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр. 176-177.
  6. Васил К’нчов. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900, стр. 264.
  7. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.184-185.
  8. "Описи на ИМ". Посетено на 1 мај 2020.
  9. "Претседателски избори 2019". Посетено на 1 мај 2020.
  10. 10,0 10,1 Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
  11. "Празнувања на Горнореканците поврзани со народната религија" (PDF). Институт за етнологија и антропологија. Посетено на 14 септември 2010.
Забелешки
  1. Во Пописот од 1991 година, во населените места: Страчинци, Љуботен, Арачиново, Грушино, Мојанци, Орланци, Боговиње, Жеровјане, Пирок, Милетино, Радиовце, Теново, Челопек, Горно Јаболчиште, Велешта, Горно Татеши, Долно Татеши, Врапчиште, Топлица, Вруток, Долно Јеловце, Здуње, Речане, Балин Дол, Беловиште, Гостивар, Дебреше, Мало Турчане, Чајле, Баниште, Дебар, Кривци, Селокуќи, Хаме, Делогожди, Корошишта, Ливада, Мислодежда, Ново Село (Делогожди), Горна Бањица, Долна Бањица, Симница, Долна Лешница, Желино, Озормиште, Требош, Бачишта, Букојчани, Горно Строгомиште, Зајас, Колари, Лешница, Палиград, Смесница, Копанце, Шемшево, Горно Палчиште, Долно Палчиште, Камењане, Кичево, Долно Свиларе, Кондово, Радуша, Рудник Радуша, Бедиње, Горно Коњаре, Д`лга, Куманово, Лопате, Романовце, Сопот, Табановце, Черкези, Белановце, Матејче, Никуштак, Опае, Ропалце, Жужње, Нистрово, Сенце, Тануше, Добри Дол, Калиште, Неготино-Полошко, Сенокос, Бериково, Гарани, Јагол, Ново Село (Осломеј), Поповјани, Премка, Србица, Стрелци, Туин, Шутово, Охрид, Ќојлија, Арнакија, Буковиќ, Грчец, Крушопек, Ласкарци, Љубин, Семениште, Барово, Јаболци, Биџево, Долна Белица, Заграчани, Калишта, Радолишта, Струга, Батинци, Вртекица, Морани, Студеничани, Глоѓи, Доброште, Непроштено, Пршовце, Слатино, Теарце, Голема Речица, Лавце, Мала Речица, Сараќино, Тетово, Баланци, Форино, Чегране, Џепиште, Гајре, Лисец, Скопје дел - Гази Баба, Скопје дел Карпош, Скопје дел - Центар и Скопје дел - Чаир, дел од жителите не прифатија да замат учество (го бојкотираа) во Пописот.

Поврзано[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]