Нижеполе

Од Википедија — слободната енциклопедија
(Пренасочено од Нижополе)
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Нижеполе
Нижеполе is located in Македонија
Нижеполе
Местоположба на Нижеполе во Македонија
Координати 41°0′39″N 21°14′44″E / 41.01083°СГШ 21.24556°ИГД / 41.01083; 21.24556Координати: 41°0′39″N 21°14′44″E / 41.01083°СГШ 21.24556°ИГД / 41.01083; 21.24556
Општина Општина Битола
Население 186 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 1100 м
Commons-logo.svg Нижеполе на Ризницата
Селската црква и училиштето на грчката пропаганда во почетокот на XX век
Викенд куќа во селото

Нижеполе — село во Општина Битола, во околината на градот Битола.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото Нижеполе се наоѓа на 1.100 метри надморска височина на ридско-планински терени на планината Баба. Оддалечено е 9,5 километри југозападно од Битола.

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Нижеполе имало 2.030 жители, од кои 1.590 Власи, 250 Албанци христијани и 190 Македонци.[1]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Нижеполе имало 160 Македонци, егзархисти и 780 Власи патријаршисти и функционираат грчко и влашко училиште.[2]

Според пописот во 2002 селото брои 186 жители, од кои:[3]

Националност Вкупно
Македонци 47
Албанци 30
Турци 4
Роми 0
Власи 105
Срби 0
Бошњаци 0
други 0

На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:[4]

Години Македонци Албанци Турци Роми Власи Срби Бошњаци Ост. Вкупно
1948 574
1953 155 107 20 289 ... 48 619
1961 123 118 ... ... ... 336 577
1971 137 118 3 ... ... 254 512
1981 106 127 250 ... 22 505
1991 53 81 5 111 7 257
1994 51 51 4 121 2 231
2002 47 30 4 105 186

Родови:[уреди | уреди извор]

Како еден од најстарите албански родови во целиот битолски крај се споменува родот Баху (24 куќи) доселен во Нижополе. По потекло е од селото Ќинали кај Колоња.

Нижеполе е македонско-влашко-албанско-каракачанско село.

  • Македонски родови во селото се: Илковци (5 к.), Чочорци (4 к.), Таневци (2 к.), Бараковци (2 к.), Тотули (2 к.), Лито (1 к.) и Таловци (1 к.) овие родови изгледа се староседелски, за нив никој не знае да се доселени однекаде; Анѓелевци (1 к.) доселени се од селото Цер, Железник; Тасевци (1 к.) доселени се од Ѓавато.
  • Влашки родови во селото се: Тони (8 к.), Џани (7 к.), Музеќари (6 к.), Чолаку (5 к.), Пула (2 к.), Ќоса (1 к.) и Капрен (1 к.) родот Музеќари е доселен за време на Балканските војни од Музекија (Албанија). Останатите влашки родови се доселени од Москполе и Грамос.
  • Албански род во селото е: Баху (20 к.) се доселил основачот на родот Бахо, тоа било во втората половина на 18ти век. Местото од каде се доселил било Ќинали во Колоња (Албанија). Ја знаат следната генеологија Ќерим (жив на 73 год. во 1950тите) Ибраим-Мамут-Алим-Бахо, кој дошол.
  • Каракачански родови во селото се: Козаровци (3 к.), Тако (3 к.) и Никола (1 к.). Зборуваат грчки, но тука брзо го научиле и влашкиот јазик. Во Нижеполе целосно се населиле во 1930 година, пред тоа со стоката на лето престојувале на Пелистер, додека зимата ја поминувале во околината на Гевгелија.[5]

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Цркви[6]
  • Црква „Св. Атанасиј“ - се наоѓа под врвот Пелистер. До неа од селото се стигнува за 45 минути пешачење. Датира од 19 век со автентичен иконостас, мал конак и простор за одмор. Во близина се наоѓа чешма со изворска вода пред која се отвара прекрасен видик на пелагониската котлина;
  • Црква „Св. Петка“ - се наоѓа во месноста Гргули и датира од 19 век. Се наоѓа на 10 минути оддалеченост од центарот на селото, во внатрешноста на црквата има извор на света лековите вода;
  • Црква „Св. Јован Златоуст“ - главна манастирска црква на ставропигијалниот манастир. Изградена во 2006 и е центар на расколничката ПОА во Македонија[7].
Археолошки локалитети[8]

Во селото има подрачно основно училиште кое е дел на ЦОУ „Д-р Трифун Пановски“ од Битола.

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа на границата со Националниот Парк „Пелистер“ и е на само 10 км од градот Битола и представува важна дестинација за рекреативците и другите туристи од регионот и државата, но исто така и соседните земји особено Грција и Албанија. Бројните излетнички места, планинарски патеки и скијачки терени со кои изобилува околината привлекуваат илјадници посетители преку текот на целата година. Селото дава можности за развој на повеќе видови традиционален или алтернативен туризам и одлични услови за зимски и летен туризам. Во развојот на туризмот може да се искористи и населението од самото село особено за производство на здрава храна или во функција на агро-туризмот.

Галерија[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Кънчов, В. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, с.207
  2. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.114-115.
  3. "Попис на Македонија" (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. конс. 29 април 2016. 
  4. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  5. "36 Битољско-прилепска котлина, Ј. Трифуноски.pdf". Google Docs. конс. 2019-01-01. 
  6. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  7. "Прослава на празникот Животоприемен извор во ставропигијалниот манастир „Св. Јован Златоуст“" (македонски). 10 АПРИЛ 2010. конс. 2011-01-09. 
  8. Јован Ф. Трифуновски, (1998) Битољско - Прилепска котлина, Антропогеогрофско проучавање. Београд, САНУ ISBN 8670252678
  9. "Заврши десеттата Mеѓународна ликовна колонија „Нижо Поле“" (македонски). МИА. 2009. конс. 2011-01-09. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]