Прејди на содржината

Неопаганство во Унгарија

Од Википедија — слободната енциклопедија
Вилагфа (светско дрво) подигнато во Годело, Пешта, метропола Будимпешта.

Неопаганство во Унгарија (унгарски: Újpogányság) — многу разновидно религиозно движење, со следбеници на унгарската домородна вера и на други религии, вклучувајќи Виканци, Кеметици, Митраисти, Друиди и Христопагани.

Силарди (2006) го опишал движењето како постмодерна комбинација од етноцентрични јазични, национални, религиозни и повремени политички модели на идентитет. Интересот за реконструкција на етничка религија за Унгарците се манифестирала за прв пат на почетокот на 20 век. Придонес кон популаризацијата на паганските идеи во унгарското општество имал огромниот успех на рок-операта „Кралот Стефан“ во 1983 година.[1]

Христопаганизам

[уреди | уреди извор]

Многу пагански групи во Унгарија користат христијанска терминологија и иконографија преинтерпретирани на етнички пагански начин. Ова е случајот со „Црквата на езотерични верувања - Црква на Светата Круна“ (унгарски: „Ezoterikus Tanok Egyháza - Szent Korona Egyház"), која концептуачизира скитска античка религија со христијански карактер, обожавајќи ги Фени Језус („Светлиот Исус“) и Болдогазони („Блажена Госпоѓа“), со талтоси како свештеници. Црквата воспоставува наптемпломоци т.е. „храмови на Сонцето“, како свои места за богослужба. Друга организација од ваков вид е „Црквата на љубовта на Пресвета Богородица“ („Nagyboldogasszony Szeretet Egyház").[2]

Унгарски неопаганизам

[уреди | уреди извор]

Унгарскиот неопаганизам, унгарската домородна вера, или „Ősmagyar Vallás" (што значи „Стара унгарска религија“ или поточно „Архиунгарска религија“) како што се нарекува во локалниот неопагански дискурс, ги дефинира движењата кои се стремат кон обнова на чисто унгарска етничка религија, инспирирана од унгарската митологија и фолклор. Ова свртување има корени во етнолошките студии од почетокот на 20 век, додека разработката на национална унгарска религија била поддржана во меѓувоените туранистички кругови (1930-ти до 40-ти години), конечно процветајќи заедно со другите пагански религии по падот на Советскиот Сојуз. Разликата помеѓу унгарските неопагански групи често се одредува според нивните различни идеи за историското потекло на Унгарците.[3]

Развојот на унгарските неопагански движења во голема мера се потпира на работата на индивидуални шамани или неошамани, талтосите, кои можат да се организираат во здруженија, да основаат училишта или да основаат поголеми религиозни организации. Движењето на шаманите започнало да излегува на виделина во 1980-тите, кога организирало соработка со претставници на основниот шаманизам од САД од 1986 година. Оние луѓе кои се залагале за туранистичка идеологија често избираат да се поврзат со тенгризмот.[4]

Најважните организации од овој вид се „Јотенгрит" и „Архиунгарската црква на Талтос“ основана од Андраш Ковач-Маѓар, кој подоцна го основал и Táltos Iskola („Училиште Талтос“). Други групи од овој поток се „Архиунгарска црква“ и „Заедницата на унгарската религија“.[5]

Друга црква од унгарската домородна вера е Árpád Rendjenek Jogalapja Tradicionális Egyház („Традиционална црква на редот на Арпад“), основана во 2009 година. Била инспирирана од традиционалистичката школа на Ален де Беноа, како и од концептот за заеднички индоевропски паганизам.[6]

Кеметизам

[уреди | уреди извор]

„Анк - Црква на вечниот живот“ (унгарски: Ankh - Az Örök Élet Egyháza) е кеметска црква во Унгарија, основана во 1999 година. Според нивното верување Бог е извор на универзумот, у самиот тој е универзумот, опфаќајќи го секое свесно и несвесно битие. Целта на организацијата е да ги негува и да ги среќава боговите, кои се силите што дејствуваат во создавањето.

Неомитразизам

[уреди | уреди извор]

Sodalitas Mithraica (латински за „Митраичко друштво“) е неомитрајска група активна во Унгарија.[7]

Вика и вештерство

[уреди | уреди извор]

Magyar Boszorkányszövetség (што значи „унгарско вештерство“) е неопаганска организација со седиште во Будимпешта, формирана во 1986 година. Вика, религија со англиско потекло, се проширила во Унгарија, како и во другите земји од Западна Европа. Сужана Будимпешта, Унгарка која емигрирала во Соединетите Американски Држави, била основач на виканската деноминација позната како Дијаничка Вика, популарна во Северна Америка. Келтската виканска црква (Kelta-Wicca Hagyományőrzők Egyháza) е келтска виканска црква во Унгарија. Берканската традиција, основана во 2005 година, е струја со претежно традиционални викански корени.

Поврзано

[уреди | уреди извор]
  1. Rabinovitch and Lewis 2004, p. 183
  2. Kolozsi 2012, p. 80
  3. Kolozsi 2012, p. 66
  4. Kolozsi 2012, p. 62
  5. Kolozsi 2012, p. 59
  6. Kolozsi 2012, p. 60
  7. Kolozsi 2012, p. 57
  • Ádám Kolozsi, Social Constructions of the Native Faith: Mytho-historical Narratives and Identity-discourse in Hungarian Neo-paganism, Central European University – Nationalism Studies Program, 2012.
  • Réka Szilárdi, Awakening of Gods: Neopaganism in Hungary, ’Civil Religion, Private Spirituality’ Conference, 25–27 October 2007, Szeged, Re-Dial Association for the Study of Religions & the Department for the Study of Religions (University of Szeged).
  • Shelley Rabinovitch, James Lewis, The Encyclopedia of Modern Witchcraft and Neo-Paganism, Kensington Publishing Corporation (2004), ISBN 978-0-8065-2407-8.

Надворешни врски

[уреди | уреди извор]