Нежип Гајаз ули Жиханов

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Нежип Гајаз ули Жихановтатарски: Нәҗип Гаяз улы Җиһанов, или руски: Нази́б Гая́зович Жига́нов; — беше татарски композитор, учител и државник. Роден бил 15 јануари 1911 [с.с. 2 јануари] во Уралск; починал на 2 јуни 1988 година[1].

Жиханов напишал осум опери, три балети, 15 симфонии, други симфониски дела , кантата, камерана музика , романси и песни[2].

За својата работа добил мноштво награди и почесни титули: Народен уметник на СССР (1957) и Херој на социјалистичкиот труд (1981). Жиханов работел како уметнички директор на Татарската опера и балет од 1941 до 1943 година, претседател на татарстанскиот Сојуз на композиторите од 1939 до 1977 година и ректор на Казанскиот конзерваториум од 1945 до 1988 година. Тој бил професор во 1953 година; Конзерваториумот во Казан бил преименуван во негово име во 2000 година. Жиханов бил еден од основачите на Државниот симфониски оркестар на Татарстан[3].

Опери[уреди | уреди извор]

  • „Бегалец“(1939)
  • „Ирек“ (1940) „Слобода“
  • „Шесто“ (1941) „Златнокосата девојка“
  • „Илдар“(1942)
  • „Лисицата“ (1945)
  • „Чесност“ (1950)
  • „Калил“ (1957) инспирирана од биографијата на поетот Муса Калил

Наводи[уреди | уреди извор]