Назим Хикмет
| Назим Хикмет | |
|---|---|
.jpg) Назим Хикмет во Берлин, 1956 | |
| Роден/а | Мехмед Назим 15 јануари 1902[1] Солун, Османлиско Царство (денес Грција) |
| Починат/а | 3 јуни 1963 (возр. 61) Москва, Советски Сојуз (денес Русија) |
| Занимање | Поет |
| Јазик | турски |
| Државјанство |
|
| Потпис |  |
Назим Хикмет (20 јануари 1902 - 3 јуни 1963 ), пролетерски писател и револуционер, еден од најголемите турски поети на 20 век. Тој ги напуштил традиционалните облици и прв го вовел слободниот стих. Поради револуционерните идеи, тој бил осуден на 28 години затвор, од кои одлежал 17 години. Ги напишал делата „Џоконда и Сијан“, „Следните тројца“ и „Зошто Бенерџи сакала да се убие“.
Значење и влијание
[уреди | уреди извор]Песна „Ќе чекам“ од македонскиот поет Анте Поповски, му била посветена на Хикмет.[3]
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ „Nazım Hikmet'in doğum günü yanlış biliniyormuş“ [Nazım Hikmet's birthday is known (to be) wrong] (Turkish). 1 July 2011. Архивирано од изворникот на 7 December 2013. Посетено на 22 December 2016.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
- ↑ Грешка во наводот: Погрешна ознака
<ref>; нема зададено текст за наводите по имеlewica.pl. - ↑ Анте Поповски, Дрво што крвави. Скопје: Детска радост, Наша книга, Македонска книга, Култура, Мисла, 1991, стр. 29.
Надворешни врски
[уреди | уреди извор]Предлошка:Турција-писател-никулец
|