Надеж II

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Надеж II (Die Hoffnung II), слика од Густав Климт.

Надеж II (на германски, Die Hoffnung II) ― слика од Густав Климт, направена во 1907-08 година. Таа била второ дело на Климт кое се насочило кон бремена жена, и двете ја прикажуваат Херма, една од неговите омилени модели. Таа била насловена Визија од Климт, но станала позната како Надеж II по претходното дело Надеж, кое сега било разликувано како Надеж I. Надеж II била купена од Музејот на современа уметност во Њујорк во 1978 година.

Климт ја насликал доцно бремената Херма во Надеж I во 1903 година, во која била прикажана гола. Во Надеж II, таа носи долг фустан или наметка украсена со геометриски облици. Таа има долга кафена коса и затворени очи, наведната глава на слухот кон нејзините голи гради и растечкиот стомак. На предната страна на нејзината облека се појавува несоодветен човечки череп - можеби знак за опасностите од трудот, или можеби memento mori (во Надеж I, таа е исто така придружена со череп и неколку фигури слични на смрт). Кај стапалото на сликата, три жени исто така ги наведнуваат главите, како да се молат или можеби тагуваат.

Квадратната слика е 110.5 на 110.5 см. Жените ја заземаат средишната третина од сликата, со потемна позадина со златни флеки од двете страни. Облеката на жената, украсена со златни листови како средновековно римско уметничко дело и богато обоена и шарена, но рамна како православна икона, е во контраст со деликатно насликани и контурирани човечки лица и голо месо, а исто така и со потемните тонови на позадината.

Надеж II била изложена на првиот Виенска ликовна изложба (Kunstschau [de]) во 1908 година. Поради скандалозната голотија на нејзината средишна фигура, Надеж I не била изложена се до втората Виенска ликовна изложба, следната година.

Сликата биле купила Ојгени Примавези (Eugenie Primavesi [de]) пред декември 1914 година, а била продадена во доцните 1930-ти од Новата галеријата на Ото Калир или неговата наследничка Вита Кинстлер. Останала во приватни збирки до 1978 година, кога Ханс Барнас ја продал на Музејот на современа уметност во Њујорк.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]