Прејди на содржината

Муџа

Од Википедија — слободната енциклопедија
Муџа
општина
Comune di Muggia
Občina Milje
Муџа во 2007 г.
Муџа во 2007 г.
Знаме на МуџаГрб на Муџа
ЗемјаИталија
Површина
  Вкупна13 км2 (5 ми2)
Надм. вис.&100000000000000030000003 м
Население (31 мај 2007 г.)[1]
  Вкупно13.412
  Густина1,000/км2 (2,700/ми2)
Час. појасCET (UTC+1)
  Лето (ЛСВ)CEST (UTC+2)
Пошт. бр.34015
Повик. бр.040
Мреж. местоМатична страница

Муџа е италијански град и (општина) во југоисточниот регионален ентитет за децентрализација на Трст, во регионот Фурланија-Јулиска Краина на границата со Словенија. Лежи на источното крило на Трстскиот Залив во северното Јадранско Море, Муџа е единствениот италијански пристанишен град во Истра. Архитектурата на градот е обележана со венецијанската и австриската историја, а неговото пристаниште е домаќин на модерна марина со 500 места за јахти (Порто Сан Роко).

Муџа се наоѓа во северна Истра. Нејзината територија, ограничена на морската страна со брег од повеќе од 7км со крајбрежен пат и на граничната страна со ридски систем, Монти ди Муџиа, вклучувајќи ги планините Кастелие, планините С. Микеле, планините Зук и Монте д'Оро, кои доминираат над огромниот пејзаж на брегот на Триестинија и Истар, се карактеризира со богата суб-континентална вегетација и на карарските видови.

Има граничен премин, познат како Сан Бартоломео, со Словенија и крајниот исток од комуната Лацарето. Словенечкиот граничен премин се вика Лазарет во општина Копер .

Историја

[уреди | уреди извор]
Замокот Муџа

Муџа потекнува од праисториско утврдено село, околу 8-7 век п.н.е. Територијата била освоена во 178–177 п.н.е од Римјаните, кои создале овде населба (Каструм Муглае). По падот на Западното Римско Царство, Муџа била под доминација на Остроготите, Ломбардите, Византијците, Аварите и Франките, сè додека, во 931 година, италијанскиот крал Хју му ја подарил на патријархот од Аквилеја.

Пред 1000 година била изградена нова населба на морскиот брег. По 13 век, новото село, сега прераснато во статус на град, се прогласило за општина и ја дефинирало својата територија како граничи со територијата на Трст и Копер, но сепак останало политички поврзано со Патријаршијата Аквилеја. Од овој период се катедралата и градското собрание, а последното е обновено во минатиот век. Во 1420 година станал дел од Република Венеција.

По падот на Венеција во 1797 година, Муџа станала дел од Австриската империја, под која развила важна поморска бродоградежна индустрија која цветала до Втората светска војна. Во текот на австро-унгарскиот период останал дел од Маркграватот Истра, прво во рамките на Кралството Илирија, а потоа, по 1861 година, во рамките на австриското приморје. Општината Муџа историски се проширувала појужно од денес, вклучувајќи неколку населби кои сега се дел од Словенија: Анкаран, Хрватини, Елерји, Шкофије и Плавје.

Главни знаменитости

[уреди | уреди извор]

Муџа има многу очигледни траги од нејзините венецијански традиции и потекло, како што покажуваат дијалектот, гастрономските традиции, готско-венецијанскиот стил на некои куќи, лутите „кали“, лоѓите, огивните сводови, античките грбови на фасадите, но најмногу главниот плоштад, вистинско венецијанско „кампиело“.

Спомените на раниот град вклучуваат важна праисториска „кастелиер“ на планината Кастелиер (С. Барбара) и римски (Археолошки парк на Каструм Муглае) и средновековни остатоци во Муџиа Векија (Стара Муџа), некогаш еден од чуварите замоци што во 10 век биле изградени за одбрана на Унгарците од границата на Унгарците.

Замокот Муџа, уништен во 1353 година од страна на Трст, задржува неколку остатоци од претходниот период како што се урнатините на ѕидовите. Како на пример кула која датира од 1374 година. Подоцна во 1735 година, под владата на Република Венеција, таа била обновена, но била целосно напуштена во текот на следниот век. Замокот е обновен од неговите сегашни сопственици, скулпторот Вили Боси и неговата сопруга Габриела, и може да биде посетен на барање.

Најважната уметничка атракција е малата базилика Санта Марија Асунта (11-13 век), во која се сместени фрески од 14-15 век. Дуомо, кој датира од 13 век, со фасада од бел камен со розетен прозорец и лунета што содржи висок релјеф што ја претставува Светата Троица што ја обожаваат светите Јован и Павле, се наоѓа на главниот плоштад во Муџа.[2][3]

Панорама од Муџа

Меѓу појавите кои го карактеризираат социо-културниот живот на овој мал град, вреди да се спомене и карневалот на Муџа.

Карневалот апсорбира голем дел од населението на Муџа, ангажирајќи ги во изградбата на алегориски колички артикулирани и движени со цел подобро да се исмеваат со избраната жртва и во реализација на прекрасни костими. Во текот на тие седум дена, градот станува вистински театар на отворено, кој нуди континуирана забава што видливо кулминира во големата парада во последната недела. Градот има и музеј на модерна уметност именуван по скулпторот Уго Кара.

Меѓународни односи

[уреди | уреди извор]

Сестрински градови / збратимени градови

[уреди | уреди извор]

Значајни жители

[уреди | уреди извор]
  • Вилер Бордон (1949–2015), политичар
  • Вили Боси (роден 1939 година), скулптор
  • Џовани Катаи (роден 1945), фудбалер
  • Николо Џани (1909–1941), филозоф и новинар
  • Дарио Хубнер (роден 1967), фудбалер
  • Џузепе Тарлао (1904–1978), фудбалер
  • Виторио Видали (1900–1983), комунистички активист и политичар

Комуна Муџа

[уреди | уреди извор]
  • Муџа
  • Аквилинија
  • Боа
  • Чиампор
  • Лазарето

Поврзано

[уреди | уреди извор]
  1. All demographics and other statistics: Italian statistical institute Istat.
  2. „Centro storico di Muggia“. Percorsi in Provincia di Trieste.
  3. de Carvalho, Rodolfo. „Duomo di Muggi“. www.friuli.vimado.it.[мртва врска]
  4. „Sito ufficiale del Comune di Muggia“. Comune.muggia.ts.it. Посетено на 27 March 2010.

Надворешни врски

[уреди | уреди извор]